De volgende situatie ging me echt aan het hart. Arme pup en nu denk ik al gedoemd te mislukken. Ik liep eergisteravond alleen met Tassia. Ik had mijn vriend met Kay op lange wandeling gestuurd, maar Tassie liep wat onregelmatig dus ik ging een klein rondje door de wijk. Het was al behoorlijk schemer en ik was weer bijna thuis, tot mijn weg kruiste met een stelletje waarvan zij met 2 kleine hondje liep, 1 los, 1 vast, die gewoon in de tuinen van mensen plaste ze had niet echt zicht op de hondjes en was drukken in gesprek met de jongen en haar mobiel in de hand, maar verder had ik geen last van die hondjes. Ze luisterde niet super, maar kwamen ook niet geheel bij mij. De jongen liep met een herderkruizing, vermoedelijk iets mechels, van ja hoe oud zal het geweest zijn. Zeker jonger dan 16 weken? A fijn, we ging de zelfde brede straat in, waar ik en tijdje aan het ene kant van veldje liep en zij aan andere kant. Erg kundig met de honden waren ze niet. Pup had een slipketting op en die werd ook maar te pas en te onpas gebruikt. Pup werd wat enthousiast van Tassia en begon wat druk te worden. Jongen werd nog veel drukker en pup mocht helemaal niks. Niet kijken zelf, dat werd al gecorrigeerd met flink wat kabaal en veel slipketting gebruik. Hondje moest gewoon volgen (met veel kabaal, boze en strenge stem en gefoei) Hondje werd er eigenlijk alleen maar drukker van en begon wat te stuiteren. Jongen besloot dat hij dan maar moest gaan zitten. Lukte niet zonder veel kabaal en gefoei en ongelovelijk veel slipketting gebruik. Beestje bleef natuurlijk niet lang zitten en zo bleef het verhaal zich herhalen. Beestje werd alsmaar drukker en ging dus ook nog flink blaffen tot slot en was toen helemaal niet meer te bedaren.
Ik liep gewoon door en daarna was het ook wel over, maar ik begrijp het niet. Duidelijk jongeren uit de aso flat hier, dus ik heb nog even niks gezegd en hou het even in de gaten, puppiecursussen beginnen straks weer allemaal hier in de buurt, wie weet gaan ze er heen, wie weet leren ze wat. Ik heb wel duidelijk hoofdschuddend en mopperend in mezelf mijn afkeuring even laten zien, maar of ze die opgepikt hebben geen idee.
Ik denk dat hondje met een jaar in asiel zit. Jongen was duidelijk van type kijk eens wat een stoere hond ik heb. Ik heb niks tegen slipkettingen, maar niet op deze manier. Weer zo'n geval die denkt dat pup gehoorzaam geboren wordt ofzo en dat zit of en volg er maar lukraak inzitten geprogrameerd. Tja je denkt dergelijke mensen nooit tegen te komen, maar ook hier wonen ze dus. Je bedenkt altijd dat je wat zult zeggen, maar in de schemer en met mijn niet zo stoere Tassia aan de lijn durfde ik het toch niet echt. Kay aan de lijn geeft toch meer respect
