Jaap* schreef:Ik zit me rot te prakkiseren, maar ik ken eigenlijk niet echt vervelende herders.
Ja, ik ben ook wel eens een zenuwenmechelaar tegengekomen, en ééntje heeft felix ook een blijvende oorlogswond aan de onderkant én de bovenkant van z'n kop opgelevert, maar dat neem ik die klotebaas meer kwalijk dan die hond.
Godskolere wat was dat een vervelend stuk vreten, die vent.
Maar afijn, ik kom hier en daar wel eens duitse herders tegen, maar die hoeven gelukkig niet zo hysterisch onder appèl enzo. Dat zijn allemaal wel leuke honden.
Ik wordt juist altijd plaatsvervangend zenuwachtig van dat überstrakke appèl-gedoe. Ik ga er zelf ook bijna zo nerveus van hijgen. Dan ben ik altijd maar blij dat ik die hond niet ben.
Ik ken ook eigenlijk geen vervelende herders. Of ja, één dan. Een bejaarde duitse herderteef die ontzettend vervelend was tegen andere honden. Ze werd weliswaar aangelijnd uitgelaten maar dat belette haar niet om iedere hond in een straal van 2m in de keel te hangen. Mijn honden waren doodsbang voor haar en weigerden om langs haar heen te lopen. Maar zij is al een jaar of 3 dood.
Verder lopen er wat duitse herders en een mechelaarteef. Allemaal hartstikke leuke en goed opgevoede honden. De teven kunnen ook prima met Cody opschieten de eigenaren van de reuen kennen Cody dus houden ze hun honden keurig bij zich en laten ze alleen met de meiden snuffelen.
) aan en laat z'n hond gewoon op ebertje af denderen......
kortom: haar houding maakt niet veel uit, als puntorige honden het in zich hebben en de baas treedt niet op, is ze bijna altijd de pineut.
Wat een heerlijk ingetogen en beleefde reactie. Ik had al een heel verhaal getypt over enge dikke bullterriers, maar ik sluit me maar gewoon bij jou aan.
) dus ik ben dolblij dat mensen en honden niet in de stress schieten als met mijn k-herders plus mislukte terrier aankom. 
