Jagen - Vraag - p.3

[*Esther]

Dat vond ik altijd het leukste van lesgeven, dat ik dan tegen mensen mocht zeggen: Je bent niet leuk genoeg

Hier luidt het gezegde: gekker doen dan een konijn.

Jij maakt dus duidelijk gebruik van het feit dat ze graag bij de baas zijn, dat past bij jouw honden/ras.
Doet me denken aan het verhaal van de fokster van Delphi. Zij vertelde over een Spinone die tijdens de jachttraining de wereld uitrende. De trainster (Goldens gewend) vertelde de Spinonebaas ook om zich om te draaien. Zie je het voor je?
Je moet wel de motivatie van je hond kennen natuurlijk.

[laeken]

Hier zit natuurlijk wel verschil in najagen van een herder of zoeken van een jachthond.

Ik denk dat je je vergist. Herders zijn enorm jachtlustig en dan bedoel ik dus niet najagen maar gewoon jagen en dan vangen en doodbijten. Eva vangt kraaien, mollen, egels en konijnen en alles verder wat ze pakken kan. Dat gaat gepaard met sluipen, speuren, dus echt op sporen van wild, afsnijden, achtervolgen en dan pakken. Het is dus gewoon jagen en helaas erg effectief en handig. Dus najagen is het absoluut niet.
Voor de duidelijkheid, dat mag niet. Maar soms is ze los en gooi ik de bal en stoot ze per ongeluk iets op. Kans is groot dat dat eraan gaat helaas. Dus het is wel gebeurd ondanks alle moeite om dat te voorkomen

Heel veel honden jagen. Zeker niet alleen honden die op jacht gefokt zijn. Huskies en akita's kunnen ook enorm goed jagen. Veel herders ook. Mijn oma stroopte vroeger met een herder. Die ving konijnen en hazen zodat ze wat te eten hadden. Was wel rond 1920 en in de oorlog even voor de duidelijkheid

[laeken]

Ik kan me nl ook niet voorstellen dat de roedel van Marjoleine niet weet waar de grens ligt. Ik weet haast zeker dat zij ook kan dreigen met de ultieme schrik of straf. Hoe hou je anders een roedel onder controle? Soms moet je doorpakken. Dat is onderdeel van het fenomeen hond.

Bij mij zijn de grenzen overduidelijk.
Maar ik verhef zelden tot nooit mijn stem.
Ze weten dat ik de leukste ben, dat ik sta voor veiligheid en dat ze op me moeten letten, anders ben ik namelijk weg, zomaar.
Dat risico nemen ze niet, omdat ze die ervaring allemaal een paar keer gehad hebben ooit, dat ik weg was.

Als ik iets zie (timing is alles en vooruitkijken ook) zeg ik op fluisterniveau: prr.
Meer niet. En dan staan ze bij me, allevier.
Maken ze het heel bont dan draai ik me om.
En dan staan ze daarna óók bij me.
Zijn ze te ver weg om mijn prr te horen, dan geef ik een kort fluitsignaal, en dan weten ze dus óók dat ik ergens ben maar niet dichtbij. Dan checken ze waar ik ben, zien mijn rug en komen dus naar me toe.

Verder dan dat ga ik niet, nooit.
Hooguit lijn ik aan, meer niet.

Dus je zegt dat als er een konijn over het pad rent je prrr zegt en dan komen je honden allemaal? En als ze onderling bonje hebben of er stormt een hond op je af dan is een prrr of fluitje genoeg? Ik geloof je wel, maar ik vind wel dat je honden dan weinig aspiratie hebben. Ik wist niet dat een stabij zo gevoelig was dat afwijzing genoeg is om de meest verleidelijke motivaties te overtreffen. Dat had ik niet verwacht. Helaas werkt het bij veel honden niet zo. Ik doe wat jij zegt vrijwel 99% van de tijd. Toch moet ik zeker ook wel eens doorpakken. Bv als er een erfhond op me af komt stormen. Dan kan ik niks anders dan de honden duidelijk en effectief onder appel zetten. Anders accepteren ze dat niet. Zelfs niet als ik 10 ballen, 20 kazen en 100 spelletjes inzet. Daar zijn ze te serieus en te zelfverzekerd voor. Dan willen ze het zelf regelen. Ik heb daar overigens begrip voor dus frustratie zit er niet in mijn optreden. Ook geen paniek of stemverheffen meer dan een duidelijke toon zodat het gehoord wordt ondanks de commotie.

[nathalie]

Hier zit natuurlijk wel verschil in najagen van een herder of zoeken van een jachthond.

Ik denk dat je je vergist. Herders zijn enorm jachtlustig en dan bedoel ik dus niet najagen maar gewoon jagen en dan vangen en doodbijten. Eva vangt kraaien, mollen, egels en konijnen en alles verder wat ze pakken kan. Dat gaat gepaard met sluipen, speuren, dus echt op sporen van wild, afsnijden, achtervolgen en dan pakken. Het is dus gewoon jagen en helaas erg effectief en handig. Dus najagen is het absoluut niet.
Voor de duidelijkheid, dat mag niet. Maar soms is ze los en gooi ik de bal en stoot ze per ongeluk iets op. Kans is groot dat dat eraan gaat helaas. Dus het is wel gebeurd ondanks alle moeite om dat te voorkomen

Heel veel honden jagen. Zeker niet alleen honden die op jacht gefokt zijn. Huskies en akita's kunnen ook enorm goed jagen. Veel herders ook. Mijn oma stroopte vroeger met een herder. Die ving konijnen en hazen zodat ze wat te eten hadden. Was wel rond 1920 en in de oorlog even voor de duidelijkheid

Juist! Pasha (kelpie, dus een herder) jaagt nog erger dan Ushi (weimaraner en dus een jachthond, nouja een staande)

[Moos]

Of, als laatste redmiddel, als ze écht loopt te klieren en niet komt: negeren gedurende een minuut of vijf.
Ook al haalt ze alles uit de kast, gewoon oor haar heen kijken en niks zeggen of doen, alleen doorlopen.
Dat is bij mij wel een ernstige straf hoor, maar wie weet werkt het

Dat doe ik heeeel soms ook wel eens bij Vera idd, dat, of wat jij ook al zei, verdwijnen als ze niet meteen komt. Dat doet ze weleens op heeeeel bekend gebied zo van "ach ja, ik weet toch wel welk rondje de baas loopt.". Dan loopt de baas dus even een heel ander rondje opeens
Die afwijzing werkt hier ook als een trein. Ze weet het ondertussen ook, dus die zeldzame keer dat ze in onbekend gebied niet meteen komt loop ik direct op flink tempo door, en dan staat ze meteen naast me te dansen "sorryyyy, ben ik alll, joehoeee" Ik vind die kop als ze ziet dat ik wegloop ook altijd onbetaalbaar, zo'n verwaaide verdwaasde kop, zoiets:
Dan negeren vindt ze helemaal een bijna onoverkomelijk drama, dus dat doe ik heel erg zelden. Dat vindt ze vele malen erger dan als ik een brul zou geven, of iets tegen haar aan zou gooien.

[laeken]

Of, als laatste redmiddel, als ze écht loopt te klieren en niet komt: negeren gedurende een minuut of vijf.
Ook al haalt ze alles uit de kast, gewoon oor haar heen kijken en niks zeggen of doen, alleen doorlopen.
Dat is bij mij wel een ernstige straf hoor, maar wie weet werkt het

Dat doe ik heeeel soms ook wel eens bij Vera idd, dat, of wat jij ook al zei, verdwijnen als ze niet meteen komt. Dat doet ze weleens op heeeeel bekend gebied zo van "ach ja, ik weet toch wel welk rondje de baas loopt.". Dan loopt de baas dus even een heel ander rondje opeens
Die afwijzing werkt hier ook als een trein. Ze weet het ondertussen ook, dus die zeldzame keer dat ze in onbekend gebied niet meteen komt loop ik direct op flink tempo door, en dan staat ze meteen naast me te dansen "sorryyyy, ben ik alll, joehoeee" Ik vind die kop als ze ziet dat ik wegloop ook altijd onbetaalbaar, zo'n verwaaide verdwaasde kop, zoiets:
Dan negeren vindt ze helemaal een bijna onoverkomelijk drama, dus dat doe ik heel erg zelden. Dat vindt ze vele malen erger dan als ik een brul zou geven, of iets tegen haar aan zou gooien.

Als ik mijn honden negeer als die achter een haas aan gaan dan pakken ze hem en komen ze na 5 minuten weer terug. Volgens mij gaat het hier over 2 hele andere dingen. Hoe kan je nu een hond die achter iets aan gaat negeren en dan zeggen dat dat werkt? Als negeren zou werken dan ging de hond toch al sowieso niet? Immers, dan let hij alleen op jou en wil niks anders. Ik kan negeren tot ik een ons weeg als de honden gaan jagen. Dat betekent nl zoveel als toestaan en niet reageren

Mijn honden lopen nooit andere routes en ze lopen ook nooit weg. Eva loopt standaard 10 meter voor me en kijkt om de 5 seconde waar ik ben. Toch zou ze zo een veld over rennen als er een haas voor haar uit gaat. Dat is echt iets anders dan een andere route nemen of niet op je letten. Ik ken haast geen hond die beter oplet dan Eva. Die verliest mij geen seconde uit het oog als er geen haas of konijn voor haar uit rent

[M@scha]

Heeft een Engelse Staff dan ook zo'n jachtinstinct?

@ Jaap: Kom je niet naar de doedag?

ik durf in het bos lotje niet los te laten. die staat nog vaker dan macho van samathe helemaal stijf inclusief opgeheven pootje het bos in te staren

[Moos]

Als ik mijn honden negeer als die achter een haas aan gaan dan pakken ze hem en komen ze na 5 minuten weer terug. Volgens mij gaat het hier over 2 hele andere dingen. Hoe kan je nu een hond die achter iets aan gaat negeren en dan zeggen dat dat werkt? Als negeren zou werken dan ging de hond toch al sowieso niet? Immers, dan let hij alleen op jou en wil niks anders. Ik kan negeren tot ik een ons weeg als de honden gaan jagen. Dat betekent nl zoveel als toestaan en niet reageren

Mijn honden lopen nooit andere routes en ze lopen ook nooit weg. Eva loopt standaard 10 meter voor me en kijkt om de 5 seconde waar ik ben. Toch zou ze zo een veld over rennen als er een haas voor haar uit gaat. Dat is echt iets anders dan een andere route nemen of niet op je letten. Ik ken haast geen hond die beter oplet dan Eva. Die verliest mij geen seconde uit het oog als er geen haas of konijn voor haar uit rent

Ik negeer haar dan als ze na 5 keer roepen, en doorlopen van mij, uiteindelijk toch bij me komt lopen. Nou gebeurt dat misschien eens per jaar, dus zoals ik al zei, ik doe het zeer zelden
Ze loopt ook nooit andere routes, maar ze peert 'm weleens vooruit richting water 200 meter verderop ofzo. Dat wil ik niet hebben, en dan ben ik dus opeens "kwijt". Doe ik 1 keer, en vervolgens kijkt ze wel beter uit om 'm nog naar een watertje te peren.

Maar je hebt gelijk hoor, dat is dan niet direct in verband met jagen, want dat doet ze niet (echt). Ze reageert wel op hazen of konijnen, in de zin van signaleren, of soms een sprintje willen trekken, maar is altijd (na een periode extra opletten) met stem gewoon bij me te houden. Zou ik haar laten gaan, dan zou ze wel gaan jagen, en ze heeft het ook weleens gedaan, zowel achter hazen als achter eenden aan. Maar goed, in haar geval is vooralsnog die 'angst' voor afwijzing groter dan die drang om 'm toch nog eens achter dat konijn aan te peren.

[dagmar88]

Heeft een Engelse Staff dan ook zo'n jachtinstinct?

@ Jaap: Kom je niet naar de doedag?

ik durf in het bos lotje niet los te laten. die staat nog vaker dan macho van samathe helemaal stijf inclusief opgeheven pootje het bos in te staren

Dat doet Charlie ook, voorstaan.

[Marlieke met Boris]

overigens is het niet zo heel gek dat Senna dat nu gaat doen, de meeste hondjes ontdekken hun jachtgenen pas op een latere leeftijd. Boris was 1,5 half jaar. Maar een vriend van ons met een springer spaniel uit jachtlijnen heeft het nu al (die is daar dan ook voor gefokt speciaal).
het komt heus wel goed, en wanneer je vooral traint op het samenwerken is ze er zelf ook helemaal gelukkig mee, ipv haar te laten schrikken waardoor ze juist angstig worden. Boris mag af en toe opstoten (hij stoot echt alleen op en dood het dier NOOIT en komt daarna ook altijd terug). Wij hebben dus getraind op het opstoten/speuren/zoeken op commando. Nu gaat het koppie vaak omhoog of hij mag, wanneer hij iets ruikt. Dat is toch het mooiste!

ik bedoelde met of Senna opkijkt, niet bij het moment dat ze in jachtmodus is (dan luister Boor ook niet meer) maar bij het trainen met de fluit. Dan weet ze toch dat ze met jou speciaal aan het oefenen is? kijkt ze dan ook niet op wanneer je haar naam noemt en dan dus ook het handgebaar kan maken? dit zolang totdat de fluit er echt ingebakken zit!

[*Esther]

Hier zit natuurlijk wel verschil in najagen van een herder of zoeken van een jachthond.

Ik denk dat je je vergist. Herders zijn enorm jachtlustig en dan bedoel ik dus niet najagen maar gewoon jagen en dan vangen en doodbijten. Eva vangt kraaien, mollen, egels en konijnen en alles verder wat ze pakken kan. Dat gaat gepaard met sluipen, speuren, dus echt op sporen van wild, afsnijden, achtervolgen en dan pakken. Het is dus gewoon jagen en helaas erg effectief en handig. Dus najagen is het absoluut niet.
Voor de duidelijkheid, dat mag niet. Maar soms is ze los en gooi ik de bal en stoot ze per ongeluk iets op. Kans is groot dat dat eraan gaat helaas. Dus het is wel gebeurd ondanks alle moeite om dat te voorkomen

Heel veel honden jagen. Zeker niet alleen honden die op jacht gefokt zijn. Huskies en akita's kunnen ook enorm goed jagen. Veel herders ook. Mijn oma stroopte vroeger met een herder. Die ving konijnen en hazen zodat ze wat te eten hadden. Was wel rond 1920 en in de oorlog even voor de duidelijkheid

Maar er staat: het zoeken van een jachthond
natuurlijk zijn er jagers onder die niet jachthonden, ik heb zelf een herder in huis, samen met een staande hond.
En je kunt om die kleine Corgi lachen maar ook zij kan een sleepje lopen (wat ze met de fazant aan t eind moest, tja...) En zij weet heel goed welk geluid een fazant maakt en hoe hij ruikt als hij in het veld heeft gelopen. Maar dat is geen aanleg maar ervaring.
Ik ben van mening dat honden leren door aanleg en door ervaring. En dat laatste heb je zelf een stuk in de hand hoe je je hond op laat groeien, stadshond of vaak mee het veld in. Corgi heeft vaak met staande honden door t veld gelopen dus die heeft wel geleerd.
Maar ik ben echt van mening dat een jachthond met veel aanleg (door zijn genenpakketje) als jonge hond toch wat anders laat zien in aanleg dan een jonge herderpup.
Maar dat neemt niet weg dat ik best eens heel benieuwd ben om een hond die niet de genen heeft meegekregen van zijn bejaagde (groot)ouders om die eens op te leiden tot jachthond.
Je zult vast een eind komen, denk ik. Er zijn natuurlijk ook retrievers en staande honden die als pup ook niet heel veel aanleg en passie hebben. Daar bereik je ook het hoogste niveau niet mee.
Maar dat oma met zo'n herder stroopte om haar maaltijd eens even goed aan te vullen, ik geloof het echt gelijk. Goede voorjager, die oma van jou Over genen gesproken?

[Marjoleine]

Dus je zegt dat als er een konijn over het pad rent je prrr zegt en dan komen je honden allemaal? En als ze onderling bonje hebben of er stormt een hond op je af dan is een prrr of fluitje genoeg? Ik geloof je wel, maar ik vind wel dat je honden dan weinig aspiratie hebben.

Je moet wel op tijd zijn natuurlijk. Als ze gaan, is het al een stuk lastiger, dan zet ik de fluit in of lichaamstaal (als in weglopen en verdwijnen).
Maar ik heb ze dit geleerd en dit werkt. Dat geluidje maakt ze binnen een tiende seconde alert op mij in plaats van op de rest van de wereld. Ze komen dan direct terug, MITS ze niet al gaan.

Ik wist niet dat een stabij zo gevoelig was dat afwijzing genoeg is om de meest verleidelijke motivaties te overtreffen. Dat had ik niet verwacht. Helaas werkt het bij veel honden niet zo.

Nee, dat weet ik, maar bij met name stabijs is dit relatief makkelijk in te trainen, als je tenminste een goede band met ze hebt. En dat heeft Patty.

Daar zijn ze te serieus en te zelfverzekerd voor. Dan willen ze het zelf regelen.

Maar het ging hier dus over stabijs.
Stabijs zijn niet serieus en ook niet overmatig zelfverzekerd over het algemeen. Ze zijn wel op de baas gericht en erg geneigd zich aan diens bescherming over te geven. Een stabij is over het algemeen geen hond die op jou let, maar waar jij als baas op moet letten. Dat vraagt dus een totaal andere aanpak dan wat jouw honden doen.

Bij een wetter is het al heel anders overigens, die pak ik dus ook anders aan.
Bij een wetter kan ik "nee" zeggen. Dat betekent dat ik iets niet wil en dat is voor een wetter reden om te stoppen. Voor een stabij niet, die heeft hooguit "hoezo, waarom" in de tekstballon staan.

[Marjoleine]

Als ik mijn honden negeer als die achter een haas aan gaan dan pakken ze hem en komen ze na 5 minuten weer terug. Volgens mij gaat het hier over 2 hele andere dingen. Hoe kan je nu een hond die achter iets aan gaat negeren en dan zeggen dat dat werkt? Als negeren zou werken dan ging de hond toch al sowieso niet? Immers, dan let hij alleen op jou en wil niks anders. Ik kan negeren tot ik een ons weeg als de honden gaan jagen. Dat betekent nl zoveel als toestaan en niet reageren

Het ging over zoeken, niet over jagen

Mijn honden lopen nooit andere routes en ze lopen ook nooit weg. Eva loopt standaard 10 meter voor me en kijkt om de 5 seconde waar ik ben. Toch zou ze zo een veld over rennen als er een haas voor haar uit gaat. Dat is echt iets anders dan een andere route nemen of niet op je letten. Ik ken haast geen hond die beter oplet dan Eva. Die verliest mij geen seconde uit het oog als er geen haas of konijn voor haar uit rent

Ja, en daarom loopt ze dus niet weg. Ze is een herder.
Jij onderschat de ingefokte aanleg voor bepaalde taken nogal volgens mij.
Dat mag best, maar je moet niet jouw herder vergelijken met een jachthond van een ras dat al eeuwenlang geselecteerd is op bepaald werk.
Jachthonden letten op een totaal andere manier op hun baas dan herders. Herders zorgen veel meer voor die baas, jachthonden over het algemeen niet.
Dat maakt echt een enorm verschil.

[Miranda]

Ik vind ondanks die grote verschillen, die ik trouwens ook wel zie, mooi dat de allerafschuwelijkste straf het een paar minuten genegeerd worden is. Rasonafhankelijk bijna (er zijn vast rassen die het veel minder uitmaakt). Maar bij de honden die ik heb gehad werkte het allemaal zo.

Ik doe dat heel soms bij Skadi. Niet omdat ik dat als straf uit wil delen, maar omdat ze iets doet dat me zó witheet maakt (dikke vette middelvinger opsteken) dat ik even moet kalmeren. Dan vóélt ze me koken. En ik kijk niet naar haar, en zeg niks tegen haar.
Maar ze loopt als de allerzieligste hond van de hele wijde wereld naast me. Oortjes plat, staart laag, beetje gedoken.
Braver dan braaf. En het werkt héél lang door.
De wereld vergaat bijna letterlijk als de baas naast je loopt te koken en je straal negeert. En dat zindert weken- zo niet maandenlang door.

Als ik dan na een paar minuten afgekoeld ben en we weer gewoon doen tegen elkaar MOET ze ook altijd bevestiging hebben dat ik haar echt nog wel lief vind. Och, och, och, wat is ze braaf dan. En ze haalt alles uit de kast om me tevreden te stemmen. Extra uitsloven.

[Valerie]

Heeft een Engelse Staff dan ook zo'n jachtinstinct?

De engelse stafford is een vreselijk veelzijdig ras Naast het vechten werden ze voor veel meer dingen gebruikt oa jacht en ongediertebestrijding. Jigzy jaagt ook als de pest, maar het zijn over het algemeen gelukkig wel zichtjagers dus ze komen terug als de prooi uit zicht is. Daarom vind ik het ook niet zo een probleem midden in het bos. Op open vlaktes kunnen ze het aardig lang volhouden

[Miranda]

Ik blijf bijna nooit een halve dag boos, na een paar minuten ben ik wel afgekoeld.
Een wartje is dus géén goede hond voor me

[Marjoleine]

nogal vijgen na pasen dus .

Wat een grappige uitdrukking, die ken ik niet! Ik snap hem wel hoor

Bij een stabij moet je ook wel een kwartier negeren, minimaal.
Bij een wetter is twee minuten ruimschoots voldoende. Als het al moet, voor die honden is het heel erg drastisch.

[Miranda]

Ik blijf bijna nooit een halve dag boos, na een paar minuten ben ik wel afgekoeld.
Een wartje is dus géén goede hond voor me

ik negeer ook nooit maar dan echt nooit uit boosheid, als ik het toepas is het echt 'strategisch gebruik' maar reken maar dat het dan voor mij nog veel moeilijker is als voor de hond in kwestie .

Ik begrijp wat je bedoelt, maar ik vind het kiezen uit twee kwaden, waar ik de minst erge kies.
Óf de hond corrigeren terwijl ik boos ben, óf even afkoelen (waarbij er dus automatisch genegeerd wordt).
En ik ben echt héél erg tegen corrigeren terwijl je witheet bent, dat gaat volgens mij al heel gauw buiten proportie.
Zo vaak ben ik trouwens niet kwaad, dus dat scheelt weer.

[Miranda]

(wat een klef forum hè )

Ja, bah