Ik was vandaag ingedeeld bij de 12- groep met de activiteit koken en bakken en high tea
Dat betekende dat ik samen met 1 collega 10 kinderen tussen de 6 en 12 jaar een aantal kleine hapjes moest laten bereiden voor de high tea waar ouders bij mochten zijn.
Bijna allemaal kinderen met een vorm van autisme en daarnaast wat ADHD-ers en een jongen met een spierziekte...
Numa gaat mee naar het werk maar met zo'n grote groep (er had eigenlijk een 3e collega bijgemoeten) zou het betekenen dat ik niet de tijd zou hebben om hem ook nog in de gaten te houden, hij zou dus veel in zijn bench moeten liggen.
In de loop van de ochtend was er eindelijk tijd om hem even de pootjes te laten strekken en gelijk even brood te halen bij de bakker voor de lunch. Numa deed alles en viel na de wandeling in slaap.
Tijdens de lunch had ik de groep verteld dat Numa na het eten even goed uitgelaten zou gaan worden en dat iedereen die mee wilde met me mee mocht. Toen ik uiteindelijk wilde gaan stonden er 8 jongetjes bij de deur te wachten.
Vooruit dan maar.... even wat regels doorgenomen (luisteren, niet te druk doen want dan wordt Numa ook druk en drukke pupjes bijten
En toen op weg...
Wandelingetje van een kleine 10 minuten naar de plek waar ik naartoe wilde gaan ging al prima...de jongens verzamelden al takken die ze aan Numa gaven.
Op de plek aangekomen mocht hij los....en daar drentelde mijn terrorpup braaf tussen 8 uitgelaten jongetjes (niet druk doen vergaten ze af en toe
Uiteindelijk zijn we zo'n drie kwartier weggeweest.
Numa was moe en wilde wel weer even zijn bench in en de kinderen waren vooral vuil.
Later die middag toen de bakactiviteit op het einde liep en de kinderen vooral aan het spelen waren in de recreatiezaal is Numa nog een tijd losgeweest, waarbij hij vooral aandacht kreeg van een autistische jongen van 11 jaar die heel leuk met hem omging (hij luisterde beter dan hun eigen hond Ami, zei hij hahaha)
Al met al was het een lange dag voor Numa, maar hij heeft zich gedragen als een toppertje! Ik geloof dat hij fans heeft nu.

