Ik heb dus een hond die kinderen opeet. De eerste keer dat ik met mn kleine thuis kwam sprong ze ove rhet hekje heen en dit was niet vriendelijk bedoeld!!!
Ohana is GEK op koekjes, dus daar ben ik mee begonnen. De box kon ik in de keuken zetten en het bezoek ontving ik boven.
Ze snapte het niet en wilde het stil krijgen en had er schrik van. Maar ik vertrouwde haar in het begin eeeecht niet!
Ik heb haar vanachter het hekje veel koekjes gevoerd uit t handje van de kleine hahaa, alles wel onder de kwijl, maar goed. Wel elke keer met een commando, zit en poot. Dit omdat ze dan niet op het verkeerde moment een koekje kreeg. Soms begon ze te mopperen en dan bleef ik rustig, gaf haar een commando (vooral i het begin was het elke keer mopperen) en dan het koekje.
Een 2 weken later moest ik haar naar binnen halen en manlief lag eindelijk ff te slapen. Ik ben met de kleine iut bed gestapt, ben naar de achterdeur gelopen, heb de deur open gedaan, gezegd ZIT (niet roepen natuurlijk, maar wel ff wat strakker als normaal om mn schrik niet over te laten komen haha, hier ook een erg gevoelig hondje daarvoor), bek bek afgedaan en naar de plaats gestuurd.
Toen dat dus goed ging ben ik met de kleine meer beneden gaan zitten. Ohana mopperde wel es wat, ik liet haar dan gewoon zitten langs me zodat ik haar kon aaien en vroeg om een poot enzo. Ze heeft 2 keer aan Christa gesnuffelt en een hap gegeven in het gezichtje

Maar nooit gebeten!!! Ze snapte het gewoon niet, ze snuffelde dan en die kleine maakte dan een klein geluidje. Op dat moment ben ik heel rustig gebleven en zei hooooo, ga maar naar de plaats en als ze er lag gewoon weer een koekje gegeven en naar boven gegaan.
Ik merkte aan haar precies wanneer ze nerveus werd en dan legde ik haar op de plaats en ging naar boven.
Ik heb ook nog een gedragsdeskundige over de vloer gehad. Die zei ook tegen mij, als ze niet weten wat ze moeten doen, geef ze dan commando's. Dan weten ze wat ze moeten doen. En neem je de onzekerheid toch een deel weg.
Belangrijk is zelf rustig te blijven dus en niet teveel te mopperen op de hond. Het heeft hier een maand of 3 geduurd voordat ik de 1e foto durfde te maken op een meter afstand hahaha.
Als je merkt straks dat de hond de kleine te druk gaat vinden doe je gewoon wat ik ook gedaan heb! (heb ik hier toen gelezen). Wij hebben de kamer verbouwd, zodat de hond zijn plekje had (die lag altijd op de bank) en de kleine er niet bij kon toen ze kon gaan bewegen. Hond moet zich ook ergens veilig voelen natuurlijk en het is allemaal ook heel wat.
Maar vreemde kinderen zijn niet je eigen kinderen

Dat zie ik hier wel. Alle kinderen eet ze op, maar kijk in mn onderschrift! Dan zie je hoe het ook kan gaan als je er wat moeite in steekt! Ik zet mn hond ook buiten of apart als er kinderen over de vloer komen of ik breng haar weg. Ik ben nu 40 weken zwanger (morgen dan hahaha) en ik mag dalijk ook weer een uitdaging aan! Het is ff spannend, maar het heeft echt wel kans om goed te gaan!
Groetjes Marieta.