1 ding vind ik alleen zo vreemd; ze is zo 'rustig' naar volwassenen toe. Als ik haar enthousiast met een hoge stem en veel blijdschap en vreugde in mijn stem roep, gaat ze soms van een afstandje een beetje zitten kijken wat ik in godsnaam aan het doen ben en pas rennen op het moment dat ze ziet dat Robin blij wordt. Maar dan rent ze naar Robin om in haar snor te gaan hangen van blijdschap, in plaats van naar mij.
Tenzij ik het een aantal keer achter elkaar doe en haar beloon met een snoepje, dan doet ze Robin precies na; naar me toe rennen, en zitten voor het snoepje. Soms roep ik haar vanaf de andere kant van de kamer, gewoon: 'Mikai!' en dan gaat ze meteen zitten, waar ze op dat moment staat
Uiterst schattig, maar licht nutteloos. 
Zijn puppies normaal niet altijd heel kwispelend en blij als je ze roept en met je stem speelt? Of ligt het eraan dat ze zich vooral op Robin richt en niet op ons? Volgens de mensen waar ze vandaan komt, was ze daar ook niet enorm mensgericht. Ze ligt overigens wel heel graag op schoot, kruipt tegen je voeten aan als ze gaat slapen, of springt tegen ons op dat ze opgetild wil worden en slaapt op schoot.
We zijn al bezig om onszelf en de honden regelmatiger op te splitsen, zodat Mikai ook soms helemaal alleen is met één van ons, en Robin ook. We vonden het in de eerste instantie het belangrijkst dat zij met z'n tweetjes leuk zouden gaan. Momenteel is Robin haar aan het laten zien dat zíj wel de baas is, op een echte honden manier ^^
