200 honden afgemaakt...wie helpt?

[LianJ]

Het is geen conclusie. Ik help dus geen honden in het buitenland door ze in nederland op te vangen of te adopteren om de reden dat ik liever een Nederlandse hond help.

[renee-uk]

Het is geen conclusie. Ik help dus geen honden in het buitenland door ze in nederland op te vangen of te adopteren om de reden dat ik liever een Nederlandse hond help.

je kunt ook beide doen
maar je 'ook' in het zinnetje dat ik aanhaalde maakt het wat onduidelijk, vandaar

[Rami]

Het is geen conclusie. Ik help dus geen honden in het buitenland door ze in nederland op te vangen of te adopteren om de reden dat ik liever een Nederlandse hond help.

Zo is dat, eigen hond eerst!

[renee-uk]

Het is geen conclusie. Ik help dus geen honden in het buitenland door ze in nederland op te vangen of te adopteren om de reden dat ik liever een Nederlandse hond help.

Zo is dat, eigen hond eerst!

Ik denk dan altijd maar dat ik nog steeds in Nederland zou zijn als liefde inderdaad grenzen kent

[Rami]

Het is geen conclusie. Ik help dus geen honden in het buitenland door ze in nederland op te vangen of te adopteren om de reden dat ik liever een Nederlandse hond help.

Zo is dat, eigen hond eerst!

Ik denk dan altijd maar dat ik nog steeds in Nederland zou zijn als liefde inderdaad grenzen kent

Ja, met een kaaskop!

[renee-uk]

Ja, met een kaaskop!

gek mens, nou zit ik hier te schudden van het lachen en dat past niet echt in dit topic

[Kimmie]

jeetje ik heb als (neder) duitser mijn asielhonden uit nederland gehaald,had dus eigenlijk de honden in dld voor moeten laten gaan begrijp ik,als we binnen onze landsgrenzen moeten kijken voor een hond..


gelukkig zijn er voor honden uit landen als spanje,roemenie turkije enz stichtingen uit landen waar het wel allemaal beter geregeld is,om ze te helpen,zowel ter plaatse als met informeren,ondersteunen en proberen de situaties daar waar ze zijn het voor die dieren iets beter te krijgen,en ja ik kan me heel goed voorstellen dat als je daar bent en je ziet zulke mooie en vriendelijke honden dat je ze allemaal wel zou willen redden ( althans,ben bang dat ik voor heel veel honden zou zwichten).

er worden inderdaad honden hierheen gehaald inmiddels door goede stichtingen met bloedtesten en medische keuringen enz enz,en ja tuurlijk,het is een druppel op een gloeiende plaat,maar voor die paar druppels die gered worden hoop ik dat ze een wereld leven krijgen bij een baasje die ze lief heeft...

[Rami]

Ja, met een kaaskop!

gek mens, nou zit ik hier te schudden van het lachen en dat past niet echt in dit topic

Sorry...

Nou ja, een lach en een traan, zo gaat het met hulp aan honden (dieren) - waar ook ter wereld - ook vaak.

[LianJ]

Het is geen conclusie. Ik help dus geen honden in het buitenland door ze in nederland op te vangen of te adopteren om de reden dat ik liever een Nederlandse hond help.

Zo is dat, eigen hond eerst!

Dat is toch mijn keus? Behoorlijk rare opmerking van je

[Rami]

jeetje ik heb als (neder) duitser mijn asielhonden uit nederland gehaald,had dus eigenlijk de honden in dld voor moeten laten gaan begrijp ik,als we binnen onze landsgrenzen moeten kijken voor een hond..


gelukkig zijn er voor honden uit landen als spanje,roemenie turkije enz stichtingen uit landen waar het wel allemaal beter geregeld is,om ze te helpen,zowel ter plaatse als met informeren,ondersteunen en proberen de situaties daar waar ze zijn het voor die dieren iets beter te krijgen,en ja ik kan me heel goed voorstellen dat als je daar bent en je ziet zulke mooie en vriendelijke honden dat je ze allemaal wel zou willen redden ( althans,ben bang dat ik voor heel veel honden zou zwichten).

er worden inderdaad honden hierheen gehaald inmiddels door goede stichtingen met bloedtesten en medische keuringen enz enz,en ja tuurlijk,het is een druppel op een gloeiende plaat,maar voor die paar druppels die gered worden hoop ik dat ze een wereld leven krijgen bij een baasje die ze lief heeft...

En daarbij kunnen stichtingen met de opbrengsten (van 'echte' adoptie, adoptie op afstand, donaties, verkoop voor het goede doel etc.) ook hun steentje bijdragen aan het langere termijn werk. Zoals voorlichting ter plaatse. Zodat er misschien -ooit- helemaal geen groot overschot meer aan baasloze honden is.

[LianJ]

Kimmie: Ik weet niet of jou reactie naar mij bedoeld is? Maar dat is dus absoluut niet wat ik zeg.

[iones]

Jawel... maar hebben jullie weleens zo'n hond in zijn ogen gekeken die 'er doorheen geslipt is' en voor zijn bestwil eigenlijk nooit die onderneming had moeten maken?
Hebben jullie weleens een hond op de bank gehad die nauwelijks adem durfde te halen zo bang was hij?
Een hond die op de salontafel 's nachts poepte, want dat was de plek dichtst bij de bank waar hij niet vanaf durfde te komen?
Hebben jullie 4 jaar samengeleefd met een hond die nog steeds bang voor je man was?
Hebben jullie na 4 jaar waarin je compleet je hart bent verloren een hond die gilde van ellende moeten laten inslapen omdat er door de stichting fouten waren gemaakt omdat er veel te veel honden tegelijk in één keer naar Nederland zijn gehaald?
Hebben jullie die problemen en dat verdriet gehad zonder dat de stichting ook maar één keer thuis gaf? En toen ik toch de beleefdheid
had om te melden dat Moritz uiteindelijk was overleden een mailtje terug gehad met 'succes (succes!!!) met het overlijden van Moritz'.

Er spelen emoties, van allerlei kanten. Zo'n beestje gaat naar een gezin toe, een gezin wat (hopelijk) hun hart verliest aan de hond, een gezin met misschien kinderen.
Dat moet je allemaal zorgvuldig uitzoeken en bekijken, zowel voor de hond als voor die mensen. Die moet je begeleiden, voorlichting geven, enz. enz. enz.
Nu worden er gastgezinnen ingezet die misschien de ballen verstand hebben van 'buitenlandse honden' en wat dit met zich meebrengt, bv al aan ziektes.
Wie weet dat er 7 jaar incubatietijd geldt? Wie weet dat een negatieve test nu niet zo gek veel zegt? Wie weet dat je moet waarschuwen dat als de hond over 4 jaar aan de diarree gaat dat het eerste waar je aan moet denken Leishmania of Ehrlichia is?

Dat weet de stichting, dat weten de vaste gastgezinnen (mag ik aannemen), maar nu wordt via internet gastgezinnen gezocht waarmee de stichting normaal niet werkt en ik mag bij god hopen voor de honden én voor de toekomstige gezinnen, dat deze gastgezinnen uitgebreid voorgelicht worden en dit ook weer door zullen geven aan de definitieve baasjes.

Echt, ik ben één van die mensen die zo hard hoopt dat die 65 honden goed terecht komt.
Zoals duidelijk inmiddels, ben ik tegen zo'n massaal transport, maar wat hoop ik hard dat het goed komt.

Maar stel dat er tegenover elke hond die erdoorheen slipt, steeds 20 tegenover staan die er een fijn leven aan overhouden? Is dat dan niet tóch de moeite?

[iones]

Nog te vaak hoor ik van mensen gewoon op straat die een hond uit een zuidelijk land hebben via een stichting en die werkelijk
nog nooit hebben gehoord van zaken als hartworm, Leishmania of Ehrlichia. Veel stichtingen hebben nog een ontzettend slechte voorlichting en dat MOET veranderen!

Zo heb je nog veel meer hele slechte fokkers. Die ook honden verkopen aan mensen die er totaal niet geschikt voor zijn, en die ook niet letten op de gezondheid van de fokteven en de pups.

Dit soort lui zul je altijd vinden vrees ik.
Daarom vind ik het zo de verantwoordelijkheid van degene die de hond neemt, dat die persoon van te voren informatie inwint.

[Caro.]

Jawel... maar hebben jullie weleens zo'n hond in zijn ogen gekeken die 'er doorheen geslipt is' en voor zijn bestwil eigenlijk nooit die onderneming had moeten maken?
Hebben jullie weleens een hond op de bank gehad die nauwelijks adem durfde te halen zo bang was hij?
Een hond die op de salontafel 's nachts poepte, want dat was de plek dichtst bij de bank waar hij niet vanaf durfde te komen?
Hebben jullie 4 jaar samengeleefd met een hond die nog steeds bang voor je man was?
Hebben jullie na 4 jaar waarin je compleet je hart bent verloren een hond die gilde van ellende moeten laten inslapen omdat er door de stichting fouten waren gemaakt omdat er veel te veel honden tegelijk in één keer naar Nederland zijn gehaald?
Hebben jullie die problemen en dat verdriet gehad zonder dat de stichting ook maar één keer thuis gaf? En toen ik toch de beleefdheid
had om te melden dat Moritz uiteindelijk was overleden een mailtje terug gehad met 'succes (succes!!!) met het overlijden van Moritz'.

Er spelen emoties, van allerlei kanten. Zo'n beestje gaat naar een gezin toe, een gezin wat (hopelijk) hun hart verliest aan de hond, een gezin met misschien kinderen.
Dat moet je allemaal zorgvuldig uitzoeken en bekijken, zowel voor de hond als voor die mensen. Die moet je begeleiden, voorlichting geven, enz. enz. enz.
Nu worden er gastgezinnen ingezet die misschien de ballen verstand hebben van 'buitenlandse honden' en wat dit met zich meebrengt, bv al aan ziektes.
Wie weet dat er 7 jaar incubatietijd geldt? Wie weet dat een negatieve test nu niet zo gek veel zegt? Wie weet dat je moet waarschuwen dat als de hond over 4 jaar aan de diarree gaat dat het eerste waar je aan moet denken Leishmania of Ehrlichia is?

Dat weet de stichting, dat weten de vaste gastgezinnen (mag ik aannemen), maar nu wordt via internet gastgezinnen gezocht waarmee de stichting normaal niet werkt en ik mag bij god hopen voor de honden én voor de toekomstige gezinnen, dat deze gastgezinnen uitgebreid voorgelicht worden en dit ook weer door zullen geven aan de definitieve baasjes.

Echt, ik ben één van die mensen die zo hard hoopt dat die 65 honden goed terecht komt.
Zoals duidelijk inmiddels, ben ik tegen zo'n massaal transport, maar wat hoop ik hard dat het goed komt.

Maar stel dat er tegenover elke hond die erdoorheen slipt, steeds 20 tegenover staan die er een fijn leven aan overhouden? Is dat dan niet tóch de moeite?

Ik vind de denkwijze fout, de stelling klopt niet.

Als je werkt met levende dieren, dan moet je altijd zorgvuldig handelen.
Iemand zegt ergens in dit topic iets van 'van de 65 honden zullen er 40 een goed leven hebben'. Oké, als we daar nu eens vanuit gaan,
pleur dan meteen maar 500 honden in één vrachtwagen, want 200 zullen het wel overleven en dat zijn er nog altijd meer dan 40

Het klopt niet, het is scheef als je het zo gaat stellen. Je hebt met levende dieren te maken, dieren met gevoelens, mensen met gevoelens, en dit moet allemaal zorgvuldig gebeuren.

Je hoort mij nooit over 3, 4, 5 of 6 honden die hierheen komen, hooguit met een 'oooo wat een schatje, heel veel plezier!'.
De adoptie op afstand, geweldig! Ik doe daar ook aan mee.
Maar nogmaals, ik zie niet in hoe zo'n hoeveelheid honden hierheen brengen in zo'n korte tijd op een zorgvuldige manier kan gebeuren en nee, dan is dat niet goed te praten door 'dan zijn er 40 gered'..... want die 25 honden die hebben misschien/waarschijnlijk teveel geleden.
Het wordt zo een soort emotionele chantage, alsof ik (of andere 'tegenstanders') die 40 honden geen gelukkig leven gunnen, ja natuurlijk wel! Alleen niet ten koste van pijn en verdriet wat op een andere, meer zorgvuldige manier, grotendeels voorkomen had kunnen worden.

[Caro.]

Nog te vaak hoor ik van mensen gewoon op straat die een hond uit een zuidelijk land hebben via een stichting en die werkelijk
nog nooit hebben gehoord van zaken als hartworm, Leishmania of Ehrlichia. Veel stichtingen hebben nog een ontzettend slechte voorlichting en dat MOET veranderen!

Zo heb je nog veel meer hele slechte fokkers. Die ook honden verkopen aan mensen die er totaal niet geschikt voor zijn, en die ook niet letten op de gezondheid van de fokteven en de pups.

Dit soort lui zul je altijd vinden vrees ik.
Daarom vind ik het zo de verantwoordelijkheid van degene die de hond neemt, dat die persoon van te voren informatie inwint.

Ja, zo heb je nog tig zaken inderdaad, alleen daar hebben we het nu niet over Dan wordt het wel een hele moeilijke discussie.

Dus ik mag niets zeggen over de slechte voorlichting van diverse stichtingen omdat er nog meer hele slechte fokkers rondlopen?
Dat gaat natuurlijk nergens meer over,.

Natuurlijk heeft de nieuwe eigenaar een deel verantwoordelijkheid om informatie in te winnen, maar ik geef je op een briefje dat de gemiddelde nederlander echt nog nooit van deze ziektes heeft gehoord en dus niet het flauwste benul heeft dát er ergens informatie over in te winnen valt.
Een stichting haalt ze hierheen, plaatst ze bij iemand en krijgt hiervoor ook betaald, dus de stichting heeft wel degelijk een grote verantwoordelijkheid hierin, vind ik (en gelukkig zijn er ook vele stichtingen die deze mening delen).

[Kimmie]

dat is dus nu een veronderstelling,van de 65 gaan er 40 het goed krijgen,wat nu als ze alle 65 een prima leven krijgen??

je moet als mens iets en ik kan me heel goed voorstellen dat als je daar bent dat je hart breekt met al die blije honden,moet ook zeggen dat nadat ik de filmpjes bekeken had dat ik er een nacht van wakker gelegen heb,dan krijgt nl het woord "honden" ineens een gezicht,en ook ik heb dan zoiets van red wat er te redden valt,in mijn achterhoofd rationeel gedacht best wetende dat het lood om oud ijzer is...

en ja hier lopen ook honden rond die niet zo'n best leven gehad hebben en dat in landen als dld en nederland,honden die in een gezin ws allang een enkeltje asiel hadden gekregen,maar er zijn vast wel meer mensen zoals ik die geen kids hebben en vrij wonen waar dit soort honden een prima en gelukkig leven kunnen hebben..

tis aan die stichtingen om een goed huis te zoeken,alhoewel ik meer denk dat zij nog beter zoeken naar een goede leefsituatie als menig fokker...

ik ben dus inderdaad zo'n mens waaraan je dit soort filmpjes niet moet laten zien

@LianJ ,die opmerking slaat vooral op de uitspraak die ik vaker lees "in Nederland zitten genoeg honden in het asiel,dus die maar eerst helpen"

maar dan behoor ik dus als duitsland inwoner dus ook geen honden uit nederland te halen,want dat is hier net zo goed als een spanjaard gewoon een "buitenlander"

[Kimmie]

overigens moet ik wel zeggen dat ik het wel goed vind dat er mensen zijn die ook de andere kant belichten,je hoeft dit soort dingen natuurlijk niet alleen maar positief te bekijken,maar ook niet alleen negatief...

denk een beetje de kerk in het midden houden...

[LianJ]

Kimmie: Ja en zo'n uitspraak heb ik dus niet gedaan en zal ik ook nooit doen.

Ik persoonlijk help liever een hond in eigen land, dat is het enige wat ik gezegd heb.

[ellen en de birmanen]

wat gebeurt er met de honden die niet kunnen aarden bij de mensen? die gaan het asiel in dus dan kunnen de nederlandse asielen het weer op knappen.
ellen

Onzin. De goed bekend staande stichtingen hebben achtervang, dat houdt in dat de hond altijd wordt opgevangen door een gastgezin totdat het juiste baasje zich aandient. Het staat dan ook in het contract dat je je hond niet naar een asiel brengt maar terug gaat naar de stichting.

en dat gebeurt dus niet altijd en geen haan die er naar kraait.
ellen

[iones]

Dus ik mag niets zeggen over de slechte voorlichting van diverse stichtingen omdat er nog meer hele slechte fokkers rondlopen?
Dat gaat natuurlijk nergens meer over,.

Natuurlijk heeft de nieuwe eigenaar een deel verantwoordelijkheid om informatie in te winnen, maar ik geef je op een briefje dat de gemiddelde nederlander echt nog nooit van deze ziektes heeft gehoord en dus niet het flauwste benul heeft dát er ergens informatie over in te winnen valt.
Een stichting haalt ze hierheen, plaatst ze bij iemand en krijgt hiervoor ook betaald, dus de stichting heeft wel degelijk een grote verantwoordelijkheid hierin, vind ik (en gelukkig zijn er ook vele stichtingen die deze mening delen).

Net zoals de gemiddelde nederlander niets weet van ellende van broodfokkers. Echt, de situatie is vergelijkbaar. En er is maar één manier om ellende te voorkomen: je van te vóren inlezen en niet achteraf jammeren. En dat is eigen verantwoordelijkheid. Niet alleen naar jezelf toe, maar ook naar de dieren die slachtoffer zijn als gevolg van ondoordachte en ongeinformeerde mensen.

[Caro.]

Dus ik mag niets zeggen over de slechte voorlichting van diverse stichtingen omdat er nog meer hele slechte fokkers rondlopen?
Dat gaat natuurlijk nergens meer over,.

Natuurlijk heeft de nieuwe eigenaar een deel verantwoordelijkheid om informatie in te winnen, maar ik geef je op een briefje dat de gemiddelde nederlander echt nog nooit van deze ziektes heeft gehoord en dus niet het flauwste benul heeft dát er ergens informatie over in te winnen valt.
Een stichting haalt ze hierheen, plaatst ze bij iemand en krijgt hiervoor ook betaald, dus de stichting heeft wel degelijk een grote verantwoordelijkheid hierin, vind ik (en gelukkig zijn er ook vele stichtingen die deze mening delen).

Net zoals de gemiddelde nederlander niets weet van ellende van broodfokkers. Echt, de situatie is vergelijkbaar. En er is maar één manier om ellende te voorkomen: je van te vóren inlezen en niet achteraf jammeren. En dat is eigen verantwoordelijkheid. Niet alleen naar jezelf toe, maar ook naar de dieren die slachtoffer zijn als gevolg van ondoordachte en ongeinformeerde mensen.

Dus een broodfokker kan zelf niet verantwoordelijk worden gehouden?
Dus een stichting kan niet verantwoordelijk gehouden voor honden die hun uit het door hun gesubsidieerde asiel naar Nederland halen?

Zo, poeh... apart.

Natuurlijk heeft de koper / nieuwe eigenaar ook verantwoordelijkheid, maar dat ontslaat de rest in het hele verhaaltje hier niet van.

[tineke]

wat gebeurt er met de honden die niet kunnen aarden bij de mensen? die gaan het asiel in dus dan kunnen de nederlandse asielen het weer op knappen.
ellen

Precies, het is heus niet dat ik die honden geen goed plekje gun, maar in Nederland zitten ook honden in een asiel op een fijn baasje te wachten.

.

Maar die vinden toch geen huisje bij jou ,waarom zou je dan een oordeel moeten hebben waar andere mensen hun hond vandaan mogen halen


Ik kan me overigens beide kanten wel voorstellen hoor ,als je daar zit en je ziet het dan wil je koste wat koste zoveel mogelijk honden een huisje geven.
Wellicht niet de beste oplossing ter plaatse maar wel begrijpelijk door de emoties die het zien van leed bij je op kan roepen.

[tineke]

wat gebeurt er met de honden die niet kunnen aarden bij de mensen? die gaan het asiel in dus dan kunnen de nederlandse asielen het weer op knappen.
ellen

Onzin. De goed bekend staande stichtingen hebben achtervang, dat houdt in dat de hond altijd wordt opgevangen door een gastgezin totdat het juiste baasje zich aandient. Het staat dan ook in het contract dat je je hond niet naar een asiel brengt maar terug gaat naar de stichting.

en dat gebeurt dus niet altijd en geen haan die er naar kraait.
ellen

Maar dat zal niet bij de betere stichtingen gebeuren.
Ook bij het zoeken naar een hond die uit buitenland komt kun je kijken waar je die wilt weghalen en wat de stichting al zomeer,ter plaatse, doet buiten honden plaatsen

[Rami]

Ook bij het zoeken naar een hond die uit buitenland komt kun je kijken waar je die wilt weghalen en wat de stichting al zomeer,ter plaatse, doet buiten honden plaatsen

Precies. Ik vind het altijd zo raar dat het heel normaal is om goed en uitgebreid te informeren als het gaat om een rashond pup (dan ga je toch ook niet naar een broodfokker, puppy-farm of dierenwinkel) maar dat je bij het kiezen voor een hond uit het buitenland niet verder kijkt dan je neus lang is. Pluis de websites van de stichtingen uit, bezoek het buitenlandse hondenforum, bel, mail, informeer. Er zijn echt genoeg bonafide stichtingen.

[Hanneke2]

En weet je, die "paar" honden zijn een druppel op de gloeiende plaat en iedereen is zich daarvan bewust. Maar als je een van die honden bent, dan is het voor jou geen gloeiende druppel, maar dan is het je leven. En zo moet je het maar zien.

Dat is een waar woord. Zo'n hondje dat straks met een lekkere bak vreten in z'n buik bij iemand op de bank mag liggen weet niet dat 'ie een druppel op een gloeiende plaat is.

[iones]

Dus een broodfokker kan zelf niet verantwoordelijk worden gehouden?
Dus een stichting kan niet verantwoordelijk gehouden voor honden die hun uit het door hun gesubsidieerde asiel naar Nederland halen?

Zo, poeh... apart.

Natuurlijk heeft de koper / nieuwe eigenaar ook verantwoordelijkheid, maar dat ontslaat de rest in het hele verhaaltje hier niet van.

Nee, dat kun je niet. Gebrekkige klote wet. Broodfokken mag nu eenmaal. Ik ben er faliekant tegen en als het aan mij lag was het per direct verboden. En daarmee is de rest in het hele verhaaltje WEL ontslagen van verantwoordelijkheid. Het is niet zoals het zijn moet, ik weet het.

[Hanneke2]

wat gebeurt er met de honden die niet kunnen aarden bij de mensen? die gaan het asiel in dus dan kunnen de nederlandse asielen het weer op knappen.
ellen

Precies, het is heus niet dat ik die honden geen goed plekje gun, maar in Nederland zitten ook honden in een asiel op een fijn baasje te wachten.

En in een van die filmpjes heb ik een hondje gezien wat doodsbang was, als dat hondje op transport moet zal het nog wel banger worden.

Jullie hebben zelf alleen Nederlandse asielhonden, neem ik aan?

Hartstikke goed, wij konden destijds in de Nederlandse asiels geen geschikte hond vinden en zo zijn we aan de buitenlandertjes gekomen.

Overigens zijn er nauwelijks stichtingen, behalve de hele slechte, die teruggeplaatste honden in Nederlandse asiels zetten. Er zijn wel Nederlandse asiels die zelf honden uit Spanje (laten) halen om hun aanbod wat te vergroten. Ik vind dat niet echt kunnen, maar goed, even om dingen duidelijk te maken.

[iones]

Ach, waarom vind je dat niet kunnen? Waarom zou een nederlands asiel niet een buitenlandse stichting helpen als er plaats is?

[Caro.]

Dus een broodfokker kan zelf niet verantwoordelijk worden gehouden?
Dus een stichting kan niet verantwoordelijk gehouden voor honden die hun uit het door hun gesubsidieerde asiel naar Nederland halen?

Zo, poeh... apart.

Natuurlijk heeft de koper / nieuwe eigenaar ook verantwoordelijkheid, maar dat ontslaat de rest in het hele verhaaltje hier niet van.

Nee, dat kun je niet. Gebrekkige klote wet. Broodfokken mag nu eenmaal. Ik ben er faliekant tegen en als het aan mij lag was het per direct verboden. En daarmee is de rest in het hele verhaaltje WEL ontslagen van verantwoordelijkheid. Het is niet zoals het zijn moet, ik weet het.

Jij zegt 'zelf inlezen, niet achteraf jammeren', we hadden het nergens over wetten, maar over verantwoordelijk en onverantwoordelijke stichtingen. Jouw mening was, dat het alleen aan de nieuwe eigenaar is 'zelf inlezen, niet achteraf jammeren'. Ik zeg dat een deel van die verantwoordelijk ook ligt bij de Stichting; je kan niet alleen maar honden halen en dan je handen er vanaf trekken.

Volgens mij praten we volledig langs elkaar heen

[iones]

Jij zegt 'zelf inlezen, niet achteraf jammeren', we hadden het nergens over wetten, maar over verantwoordelijk en onverantwoordelijke stichtingen. Jouw mening was, dat het alleen aan de nieuwe eigenaar is 'zelf inlezen, niet achteraf jammeren'. Ik zeg dat een deel van die verantwoordelijk ook ligt bij de Stichting; je kan niet alleen maar honden halen en dan je handen er vanaf trekken.

Volgens mij praten we volledig langs elkaar heen

Het is een verantwoordelijkheid die bij een stichting ligt, dat klopt. Maar ook bij stichtingen heb je slechtere en betere, zoals je dat bij fokkers ook hebt.
En de mindere goede (fokkers of stichtingen) maakt het eigenlijk niet uit waar een hond naar toe gaat. Als ze maar verkopen.

Wat ik alleen maar wil zeggen, is dat je niet te veel op verantwoordelijkheidsgevoel moet rekenen als koper. En trouwens ook niet als verkoper. Van beide kanten moet je je goed indekken door jezelf goed op de hoogte te stellen.
Mensen zijn nu eenmaal onberekenbaar en doen zich vaak mooier voor dan dat ze zijn. En je kunt ze niet in het hoofd kijken.

Ook goedwillende stichtingen krijgen wel eens te maken met klanten die met mooie verhalen komen en later helemaal verkeerd met de hond omgaan, zich niet aan afspraken houden, etc.

Dit is het risico met mensen. Probeer zo min mogelijk risico te nemen en zorg dat je op de hoogte bent.