Ot bleef bij de Turkse man zitten. 'Nou, ik vind het wel okee hier.'
Man in rolstoel zegt: 'Liefde op het eerste gezicht. Daar kom je niet meer vanaf'
Naast deze mensen woont een gezin met een terror-chihuahua, die regelmatig buiten wordt geparkeerd en dan moet ie zichzelf maar uitlaten.
Ken je dat hondje.
Oja. Die had het op de achterpootjes van de mijne voorzien. Ik heb een keer mijn voet in de weg gezet en sindsdien gaat dat goed, blijft die chi op afstand.
Jongetje, jaar of 10, 12, duidelijk met een stoornis of achterstand, praatte heel lastig, was een beetje angstig voor de hond.
Bijt ie, vroeg zijn vader.
Nee, maar hij is wel heel enthousiast en sterk. Als je je gezicht te laag hebt en hij springt bij je op dan beukt hij je zo een tand door je lip. Dat heb ik wel eens meegemaakt
En zo kwamen er meer vragen. Uiteindelijk ook van het jongetje en dat vond ik zo leuk. 'Heeft ie vrienden?' 'En hoe gaat dat met eten?' 'En spelen?'
En ik vertel uitgebreid. Ja, hij heeft een paar hele leuke vriendjes en vriendinnetjes. Zijn dat ook honden? Ja, dat zijn hondenvriendjes. En hij heeft daarstraks lekker gegeten, toen ik ook ging eten. En als we naar zijn beste vriendje gaan, dan gaan we altijd met de bus, dus hij kijkt altijd naar de bus als er een rijdt... Dan weet hij dat die hem naar zijn beste vriendje brengt. En hij is gek op voetballen, hij heeft er wel drie in de tuin...
Heel langzaam zag ik een beetje ijs bij het jongetje breken, maar hij bleef op afstand. Otto liet het zich allemaal welgevallen, die zat prima bij die vader
Dit vind ik altijd leuke ontmoetingen. Otto is er ook zo leuk mee, blijft lekker rustig, neuzelt een beetje rond. Eindje verderop, staat een Turkse man zijn busje schoon te spoelen. Haalt Otto aan: 'Hoe is het met jou dan, lekker beest!' Klopklopklop.
Finas, zegt hij tegen mij. Althans dat versta ik.
En finas is...? zeg ik.
Hij bedoelt Chinees. 'Lekker eten.'
