Hoewel ik, en de rest hier thuis, nog steeds het idee heb dat ze nog een pup is is ze toch alweer 2 jaar. We hebben het de afgelopen 2 jaar best zo af en toe moeilijk met elkaar gehad omdat we niet helemaal op een lijn zaten en Bo best een eigen idee heeft over hoe dingen horen te gaan, hebben we elkaar nu toch wel echt gevonden
.Het was lang niet altijd makkelijk met een hond die afgeleid raakte door de wind, andere honden en een grassprietje waar ze de eerste drie keer normaal langsliep en de vierde keer opeens op moest duiken.
Waar de meeste pups/jonge honden nogal aan hun baasje hangen was dit bij Bo absoluut niet het geval. Die liep rustig met 8 weken compleet de andere kant op zonder om te kijken. Wij moesten haar maar volgen. Na veeeeeel trainen en bezig zijn met elkaar, kan ik wel zeggen dat er de laatste paar maanden echt een enorme band is ontstaan. Die was er altijd al wel, maar ik kon haar toch nog nooit helemaal vertrouwen en we snapten elkaar soms gewoon niet. Hoewel er vanaf het begin een enorme klik was heeft het een poos geduurd voordat dat wederzijdse vertrouwen er echt voor 100% was.
Bo is nu wel echt volwassen aan het worden, iets serieuzer geworden en het is echt mijn hondje geworden. Ze is alles wat wij in een hond zoeken en het is heerlijk om met haar bezig te zijn omdat ze de laatste tijd ook echt graag voor je werkt. Het is nog steeds een speelse jonge hond, maar op de een of andere manier is er toch iets veranderd waar ik niet helemaal de vinger op kan leggen maar ik omschrijf het dus maar als 'iets serieuzer geworden' hoewel dat misschien niet helemaal de juiste omschrijving is.
Kortom, nadat wij het al anderhalf jaar erg prettig hadden en er zeker een enorme klik was, zijn we de laatste maanden echt helemaal naar elkaar toegegroeid en hebben we elkaar echt helemaal gevonden! Nu is ze dus 2 jaar en ik hoop dat daar nog héél veel jaren bijkomen!
goed dat jullie elkaar hebben "gevonden" 
