weggelopen hond bang voor eigen baas?

[Podenji]

Ik lees regelmatig dat een hond weg is gelopen na een ongeval of andere vorm van hevige schrik, en vervolgens dagenlang rond blijft zwerven en zich door niemand laat pakken,dat is niet zo vreemd maar ze laten zich soms ook niet door hun eigen baas pakken.

ik heb het gelukkig nooit meegemaakt en ik kan me er dus niets bij voorstellen dat mijn honden ook zulk gedrag zouden vertonen als ze zich rot geschrokken zijn ergens van en dus weglopen.

waar komt zulk gedrag vandaan?

[ellen en de birmanen]

ik denk niet dat het een angst voor de baas is maar angst voor alles om zich heen.
ik weet uit 1e hand van een weggelopen hond dat de hond wel was gezien maar erg schuw en bang was. toen ze het vrouwtje zag rende ze ook weg tot het moment dat het vrouwtje "koekie" riep. zo roept zij altijd de honden. op dat moment herkende de hond het vrouwtje en werd ze van een verwilderde hond weer de zachtaardige hond die ze was. dat was na een week. de hond gaat over op de overlevingmodus en net als wolven zijn ze dan van nature erg schuw/angstig.
ellen

[Strega]

Van mijn ene kan ik me dat wel voorstellen. Ze is zo'n stresskonijn en ze is echt niet bang voor mij, maar soms kan ze niet met situaties omgaan en dan wil ze alleen maar wég. Dan kan ik me dus wel voorstellen dat ze niet naar me toekomt als ze op dat moment bang is voor iets in de situatie en stress heeft. Mijn andere hond is vroeger een paar keer weggeweest en uiteindelijk zag ik hem dan helemaal in z'n sas opweg naar huis. En dan zo'n enorm verraste kop van: 'Hey, jij ook hier? Ik kwam er net aan hoor ' . Stomme zwerver .

[Sas]

Ik heb ooit eens in het blad van onze rasvereniging gelezen over een fauve die ik meen een week of twee in het bos had gezworven en die ook behoorlijk verwilderd was. Trekt wel weer bij (hoop ik ) maar het verbasde mij ook dat dat zo snel gaat. Dat ze dus weer in een soort oer-overlevisngmodus schieten.


Ik kan er me bij onze honden niets voorstellen, die zijn zo gek op mensen, ik denk echt dat die bij de eerste de beste mens in de armen vliegen maar ja... hoe het echt zal gaan? Ik wil het niet meemaken.

[Danoontje powerrr]

Ik kom relatief vaak zwerf- of verdwaalde honden tegen tijdens wandelingen.
Sommigen laten zich direct vangen en bij anderen kost het moeite.
De laatsten zijn bang of bijterig, maar dat vind ik niet vreemd.. zie Tollerlover.
Meestal heb ik dan ook nog eens mijn eigen, nieuwsgierige grote honden mee.
Ik laat de chip altijd checken en neem ze mee naar huis ipv asiel.
Nog geen hond meegemaakt die bang is, wanneer de baas hem/haar ophaalt.
(maar dan zijn ze wel al tot rust gekomen en hebben ze wat gegeten etc.)

[Marie-Josée]

Ze raken een beetje stuurloos zonder baas denk ik. We hebben ooit een hele gure donkere avond lang gezocht naar een wegloper en ondanks het feit dat de baas waarschijnlijk 10 keer langs hem gelopen moet zijn kwam de etterbak niet. Hij werd ontdekt toen er bij toeval met een zaklamp in de oogjes geschenen werd.
Het had een feestje moeten worden maar het werd een nachtmerrie.
Gelukkig heb ik dat met m'n eigen honden nooit mee hoeven maken.

[sbientje]

ik kan me sowieso al nauwelijks voorstellen dat mijn hond bij schrik weg zou peren. Dan meot er toch wel iets heel engs aan de hand zijn. Ik kan me zo niets indenken waarvan mijn hond zo zou schrikken dat ze het steun zoeken bij mij zou overslaan en er meteen tussenuit zou naaien.

Maar, ALS een hond dat doet, dan kan ik me WEL goed voorstellen dat ie daarin blijft hangen en zich niet meer laat vangen, zeker als het langer dan een dag of 2 duurt.

[Tamaskan]

een hond die je als pup af zijnde heb of een herplaatser die wel een goed verleden heeft maar door omstandigheden herplaatst moet worden kan ik het me ook niet zo goed voorstellen

MAAR ik weet als geen ander dat als je te maken heb met honden die een slecht verleden hebben voor die bij jou kwamen dit een geheel ander verhaal kan worden waarbij ik het me dus heel goed kan voorstellen
Zelf hebben wij hier zo'n geval van lopen waar ik heel dankbaar bij ben dat ie niet bang voor mij is maar zich regelmatig van alles om zich heen helemaal een ongelukkie schrikt.
Gelukkig gaat het steeds beter en word hij steeds stabieler