Vorig jaar heeft hij zichzelf te pletter gegooit en liep daarna mank. Allereerst alleen rymadil gedaan en niet verder laten onderzoeken, maanden later liep hij nog mank af en toe dus met hem naar Kranendonk geweest die fotos maakte en constateerde dat er een botstukje in zn voorpoot was losgeschoten. Het leek toen behoorlijk onschuldig dus verder niets aan gedaan behalve supplementen voor zijn voetzolen (die volgens onze eigen DA nutteloos zijn). Begin Maart van dit jaar liep hij ineens weer mank, na maanden klachtenvrij te zijn geweest. Een weekje afgewacht maar zonder verbetering dus naar onze eigen DA die fotos maakte en artritis constateerde. Dit was veroorzaakt door het botstukje wat nu bij een gewricht zou zitten. De enige oplossing was rust en pijnstilling dus een week rymadil en alleen aangelijnd korte stukjes lopen. Na 6 weken zonder enig resultaat zijn we doorgestuurd naar een specialist in Wageningen. Die heeft hem helemaal bekeken en beide fotos die al eerder waren gemaakt bestudeert. Haar conclusie was dat er inderdaad een botstukje zit, maar te gecompliceerd om weg te halen (zou amputatie worden), er zit lichte artrose om dat gewricht heen maar dat was al een jaar lang zo goed als stabiel. De oplossing was dus koelen om zwelling tegen te gaan als het weer opspeelt en stoppen met behendigheid, verder mag hij alles.
Zo ging het dus eigenlijk best goed, tot hij obsessief aan zijn andere poot begon te kauwen

