DCM - ervaringsverhalen gezocht

[MJ]

Hoe is het nu met Arantxa? Helaas donderdag zelfde verhaal te horen gekregen over mijn labje van 4 jaar... nog geen jaar bij me, nog geen jaar weg bij de vreselijke broodfokker, nog geen jaar aan het genieten wat het leven in houdt...En dan van de da horen dat we van iedere dag moeten genieten...

He Marlouke...wat een klotenieuws.
Wat vind ik dit erg voor je. Zo kort bij je...nog maar amper uit de handen van die broodfokker. D'r gouden mandje gevonden en mogen genieten van het leven.

Heel veel sterkte en ook ik hoop dat jullie stiekem nog lang van elkaar mogen genieten.

[Marlouke]

Bedankt voor je berichtje lieve marie jose, ! We gaan ervoor knokken..


Nog even een vraagje aan mensen die ook Vetmedin gebruiken, hoe vaak en hoe veel moeten jullie je hond geven? Aangezien er altijd 12 uur tussen de pillen moet zitten hoe doe je dat dan als je een keertje uit wilt slapen... Tot nu toe zet ik gewoon mn wekker voor mn wijffie, maar keertje uitslapen zou ook lekker zijn!

Hier trouwens veel mensen die over gestapt zijn op ander voer?

[jores]

wij probeerden de vetmedin om de 12 uur te geven, maar ja soms komt dat niet uit, dan is ook geen man overboord hoor. Je mag gerust wel eens uitslapen

[qyan1]

Bij Qyan is de DCM geconstateerd eind januari/begin februari 2010. We hadden geen idee. In het weekend hoeste hij wat, dezelfde hoest als een onschuldige kennelhoest. Van zondag op maandagnacht werd het hoesten erger. Toen we die maandag ochtend wakker werden lag er overal rood vocht op de vloer, wat hij opgaf met hoesten. Op weg naar de dierenarts werd zijn bek wit/ blauw en zijn huid grauw en grijs. Hij kon niet meer liggen en zitten, alleen nog staan. De dierenarts wist bijna zeker dat het zijn hart was, ik wilde het zeker weten omdat hij enkele maanden daarvoor nog een ECG/echo gehad had. Acuut hartfalen/ acute DCM werd genoemd. Ook passeerde een gescheurde milt de revue.

De dierenarts maakte een spoedafspraak bij warmerdam en injecteerde Qyan met vloeibaar plasmiddel. Ik kreeg een injectie met plasmiddel mee naar huis welke ik 4 uur later zelf moest injecteren. Ongeveer 2 uur voor de afspraak begon Qyan door zijn poten te zakken. Hij reageerde niet meer op commando's, niet meer op zijn naam en hij zonderde zich af. Mijn vriend heeft toen gebeld naar warmerdam dat we nu zouden komen. Vlak voor dat telefoontje heb ik hem geinjecteerd met de 2e spuit. Op weg naar Warmerdam begon in de auto de 2e spuit eindelijk effect te hebben. Qyan leek wat op te knappen. Reageerde weer op zijn naam.

De echo en de ECG zijn snel gemaakt. Qyan had zoveel longstuwing en was in een zeer ver stadium van decompenseren. Het op zijn zij liggen voor de echo kon zijn dood worden. Ik kreeg het meest vreselijke nieuws waar ik al zolang bang voor was: de zoveelste Dober met DCM, mijn kerel. Ze dachten niet dat hij de nacht zou overleven: ernstige longstuwing gepaard met rood vocht, ernstig vergroot en uitgelubberd hart, atriumfibrileren. De eerste week zou hij bijna zeker niet doorheen komen. Omdat hij opgeknapt was door de injecties besloot ik behandeling voort te zetten en ben naar de dierenarts gereden om zijn medicijnen op te halen.

Eenmaal thuis gekomen was het een zielig hoopje. Ik heb 3 nachten bij hem geslapen in de woonkamer. Hij had het zwaar en lag constant te trillen. Ik heb midden in de winter met de ramen open gezeten voor toevoer van frisse en schone lucht om zo een soort van IC na te bootsen.
Hij kreeg 2 x daags vetmedin 5 mg, 1 x daags enaracd en 3 x daags 2 furosemide 40 (6 plaspillen per dag)
Op controle bij de dierenarts was ze met stomheid geslagen toen ze Qyan na de eerste nacht vrolijk binnen zag wandelen. Nog meer met stomheid geslagen dat hij de week ook overleefd had. Zijn hart klopte, maar het deed niet veel, hij hard ernstige ritmestoornissen, atriumfibrileren. Hij had er niet meer moeten zijn. We moesten rekening houden met maximaal 3 maanden.

Die maximaal 3 maanden is wat langer geworden. We zitten nu in juni 2011 en Qyan is er nog steeds. Hij gaat langzaam achteruit, maar hij is er en we ontnemen hem niets en behandelen hem qua beweging ed niet als een hartpatient. Hij let zelf erg goed op zijn grenzen.
Qyan heeft lang een dagelijkse onderhoudsdosering gehad van 1 a 2 plaspillen per dag. Hij heeft geen dag zonder gekund.

Zijn huidige medicatie:
- 2 capsules taurine/l-carnitine per dag
- Prilactone 80 mg, 1 1/4 per dag (kaliumsparend plaspiddel + vitaminetablet met een wat hoger kaliumgehalte iom de dierenarts)
- 4 x vetmedin 5 mg per dag
- 1 x enacard 20 mg per dag
- hedendaags: 2 - 4 plaspillen per dag, furosemide 40

- Qyan krijgt alleen vers vlees, geen brokken
- Qyan wordt absoluut niet meer in-geent

Voor wat betreft de tijdsduur van de Vetmedin, 12 uur en rekening houdend met het eten. De eerste maanden heb ik dat heel strikt gedaan. Inmiddels gaan wij hier wat losser mee om en de werking is gelijk. Wel letten we op met de tijd die er tussen zit met eten.
Ik heb me de eerste 2 maanden vaak schuldig en egoistisch gevoeld dat ik hem die bewuste dag niet in heb laten slapen. Inmiddels ben ik blij dat ik gevochten heb voor zijn leven, hij heeft er nog heel wat tijd bij gekregen, zonder al teveel in te leveren op kwaliteit van leven. Vorig jaar werd hij 8. Nu wordt hij hopelijk in augustus nog 9. Zolang hij kan leven vinden we het prima. Als hij dat niet meer kan, niet meer wil of gaat lijden, dan laten we hem gaan en is het goed.

[Marlouke]

Jeetje zeg dat is ook een verhaal zeg! Fijn dat het nu beter met hem gaat en dat hij nog wel kan genieten van het hond zijn, en wat dapper van jullie om toch door te zetten!

Waarom kies je dr nu voor om hem niet meer te laten enten?... Sorry ben me enorm aan het inlezen in DCM maar ben echt nog niet helemaal goed op de hoogte van alles.

[gillianne]

Bedankt voor je berichtje lieve marie jose, ! We gaan ervoor knokken..


Nog even een vraagje aan mensen die ook Vetmedin gebruiken, hoe vaak en hoe veel moeten jullie je hond geven? Aangezien er altijd 12 uur tussen de pillen moet zitten hoe doe je dat dan als je een keertje uit wilt slapen... Tot nu toe zet ik gewoon mn wekker voor mn wijffie, maar keertje uitslapen zou ook lekker zijn!

Hier trouwens veel mensen die over gestapt zijn op ander voer?

niet uitslapen en zorgen dat ik altijd op uur en tijd thuis was. rhano moest er 6 per dag. ben zelf gaan spelen omdat hij veel over bleef geven. op internet werd het advies gegeven bij de gebruiksaanwijzing van dit medicijn dat je dan moest minderen. uiteindelijk zijn we op 4 per dag uitgekomen en het overgeven was over. rhano woog overigens 65 kilo. t is heel erg aanpassen voor jezelf aan deze ellendige rotziekte. maar t was t voor mij alles waard.
wij zijn niet overgestapt naar ander voer, rhano kreeg al kvv. ben wel vaker rood vlees gaan geven tussen door en huttekase. macaroni met tonijn en hutekase kregen en krijgen ze hier ook regelmatig.

enten ontwormen en ontvlooien is gevaarlijk voor honden met dcm, vandaar niet meer enten. en uitkijken wat je geeft om te ontwormen en ontvlooien, advies vragen aan de da of een natuurlijk middel opzoeken. rhano heeft in die tijd nog een rat gevangen gehad. schrok me dood. niet geent en wel een bijtwond van een rat. da gebeld, maar moest me geen zorgen maken. wel in de gaten houden. maar er is niks gebeurt verder gelukkig.

[qyan1]

Jeetje zeg dat is ook een verhaal zeg! Fijn dat het nu beter met hem gaat en dat hij nog wel kan genieten van het hond zijn, en wat dapper van jullie om toch door te zetten!

Waarom kies je dr nu voor om hem niet meer te laten enten?... Sorry ben me enorm aan het inlezen in DCM maar ben echt nog niet helemaal goed op de hoogte van alles.

Qyan werd voor de DCM al niet meer ingeent. Zijn laatste entingen zijn 6 of 7 jaar geleden inmiddels en hij heeft altijd hoge titers gehad.
Zou hij nu de DCM hebben en had ik nog wel geent, dan zou ik na de diognose ook zijn gestopt met enten. Mij is altijd geleerd dat alleen gezonde honden geent mogen worden en een hond met DCM schaar ik zelf niet onder de gezonde honden.
Ontwormen en ontvlooien heb ik altijd alleen gedaan als er iets te ontwormen of te ontvlooien viel. Alleen in het eerste levensjaar heb ik me keurig aan de 4 x per jaar ontwormen gehouden en om de zoveel tijd frontline. Daarna alleen als het nodig was/ is.

[parelridder]

Ik verloor Indra op de leeftijd van 4 jaar aan DCM. Bij screening bleek Merel op de leeftijd van net 2 jaar ook DCM te hebben. Bij Maartjes 2e hartscreening (2,5 jaar) bleek ook zij DCM te hebben.
Je vindt er veel over op m'n site, zowel in 'Belevenissen' vanaf zomer 2009 als op de pagina over DCM bij de Flatcoated Retriever: http://www.knightsofthepearls.nl/Rasinf ... coated.htm

Ik ben heel strikt met de medicatie. Ze krijgen het op vaste tijden en rekening houdend met of het voor of bij de maaltijd ingenomen moet worden. Dat betekent inderdaad dat ongestoord uitslapen er niet meer bij is. Ik weet echter hoe veel invloed juist gebruik van medicatie heeft op het resultaat, dus wil dar toch gewoon zorgvuldig mee om gaan.

T.a.v. enting is er vooralsnog bij de cardiologen niet bekend dat dit kwaad zou kunnen bij DCM. Ook Intervet (Nobivac) - die adviseert alleen gezonde honden te enten - kent geen bezwaar tegen het enten van honden met DCM. Mijn dierenarts heeft dezelfde mening en ook 2 bevriende mensen-artsen zijn deze mening toegedaan.
Zelf laat ik vooralsnog alleen nog tegen Weil enten, voor het overige zijn ze gelukkig nog tenminste 2 jaar beschermd want ze zijn geent met Nobivac. Als mijn maatjes over 2 jaar nog leven heb ik iets nieuws om over te tobben.. Weil laat ik enten omdat mijn honden dagelijks zwemmen. Ze tonen geen klachten n.a.v. de enting, maar Weil zou hen enorm schaden.

Sterkte!

[Marlouke]

Bedankt voor je berichtje, ik ga zo eens je site door spitten!

Ik wil het ook absoluut niet laten overkomen dat ik het vervelend zou vinden dat ik niet meer zou kunnen uitslapen hoor! we staan gewoon in het weekend ook om 6 uur op, krijgt ze dr pil en gaan we wandelen en dan kan ze daarna eten en ik weer slapen

Voor alsnog gaat het best goed hier volgens mij! Warm weer is wel zwaarder maar we slaan ons er door heen!

[Astrid en Indra]

Ik verloor Indra op de leeftijd van 4 jaar aan DCM. Bij screening bleek Merel op de leeftijd van net 2 jaar ook DCM te hebben. Bij Maartjes 2e hartscreening (2,5 jaar) bleek ook zij DCM te hebben.

Jeetje Ludmilla, ik heb gisterenavond even op je site zitten lezen. Wat een verhaal, wat vreselijk voor je dat na Indra nu ook Merel en Maartje DCM blijken te hebben. Als ik het goed begrijp is de DCM bij Merel en Maartje nog in het beginstadium. Weet je wat voor levensverwachting zij hebben?

Arantxa is nu bijna 6 jaar en bij haar is de DCM in een vergevorderd stadium. Wij zijn dus pas naar de dierenarts gegaan voor een hartecho toen ze plotseling heel kortademig en benauwd werd. De radioloog verwachtte afgelopen maart niet dat ze de zomer nog zou halen. Maar ze is er nog steeds en ze doet het naar omstandigheden goed. Ik ben blij dat het niet zo'n warme zomer is, want op warme dagen heeft ze het duidelijk moeilijker. We hebben een koeljas voor haar gekocht, zo kan ze als het zonnig is toch zonder al te veel moeite een rondje lopen. Ze is nl. nogal van de klok en raakt lichtelijk overspannen als ze niet op vaste tijdstippen haar rondje kan lopen. Omdat dat ook niet goed is voor haar hart, is een klein rondje met de koele jas een mooi alternatief.

Ook in Arantxa's familie zien we heel duidelijk dat het een erfelijk probleem is. Ik heb geen zicht op haar Portugese familie, maar als pup is ze met 3 broers naar Nederland/België gekomen. Eén van haar broers is al overleden aan DCM, haar andere broer is na Arantxa's diagnose ook getest en bleek net als zijzelf DCM in een vergevorderd stadium te hebben, haar 3e broer is inmiddels ook getest en die heeft op dit moment geen tekenen van DCM.

Ik wens je het allerbeste toe voor Merel en Maartje. Ik hoop dat je nog lang van ze mag genieten.

[parelridder]

Sorry voor de héél late reactie, ik had je posting niet eerder gelezen.. Als ik iets voor je betekenen kan, schroom dan niet te PB-en, daarvan kkrijg ik per mail melding

DCM is een ziekte waarbij het verloop zich niet laat voorspellen, tenzij er al heel veel bekend is over DCM binnen dat specifieke ras. Maar dan nog... Dat is een heel vervelende bijkomstigheid, want het kan gaan over maanden, maar ook over jaren.

Merel en Maartje zijn nog niet in hartfalen. Onbekend is wanneer dat gebeurt en onbekend is hoe lang ze in hartfalen zullen zijn alvorens te sterven. Bij DCM kan het eerste symptoom plotseling dood neer vallen zijn, maar er zijn ook honden die 1 of zelfs 2 jaar in hartfalen blijven. En natuurlijk speelt in dat geval ook nog de persoonlijke norm van de eigenaar mee. Ik zelf vind - met het oog op hun kwaliteit van leven - dat mijn maatjes dagelijks met tenminste 1 losloop wandeling van tenminste 3 kwartier mee moeten kunnen. Niet achterop lopend, maar goed mee komen, liefst een deel gewoon wat voor me uit lopend. Maar er zijn ook eigenaren heel tevreden als de hond nog een kwartier kan lopen, in kalm tempo.

Beiden krijgen medicatie die het proces be-ogen te remmen.
Enkele bevriende Flatcoated liefehebbers hebben uit bezorgdheid over de gezondheid van het hart bij de Flatcoated retriever de moed verzameld om hun hond te laten screenen bij de cardioloog. (In Nederland is er momenteel ééntje: Viktor Szatmári, te Utrecht. In Belgie is er ook maar ééntje: Nicole van Israel, vanuit haar eigen praktijk Acapulco). De resulaten vind ik schokkend: bij deze kleine groep door cardiologen gescreende (nog maar jong volwassen) Flatcoateds, uit uiteenlopende lijnen, is er bij bijna allemaal sprake van een afwijking is formaat en samenknijpen!
Dit betekent niet dat ze allemaal persé progressieve afwijkingen hebben. Dat zal de toekomst leren dankzij het feit dat hun eigenaren de kosten en moeite investeren om de honden jaarlijks te laten screenen, tbv de toekomst het ras.

Natuurlijk valt er te twisten hoe belangrijk het is dit te onderzoeken bij een ras waarbij de gemiddelde leeftijd zo gedrukt wordt tgv kanker. Maar iedereen die het lijden heeft ervaren van DCM (en de intensiviteit van de verzorging) wéét hoe ontzettend graag je dit je hond wilt besparen!! En wat nou als kanker tzt - naar aanleiding van alle onderzoek - steeds succesvoller behandeld of zelfs voorkomen kan worden, maar we hebben deze sluipmoordenaar intussen (willens & wetens) de kans gegeven zich verder te verspreiden binnen het ras...
Ik vind het hartverscheurend dat hartscreening, door een cardioloog, vooralsnog zelfs door fokkers die weten dat in de lijnen waarmee zij fokken diverse Flatcoated stierven aan DCM, niet gebeurd. Wat heb je aan die mooie HD-A, waar we zo graag mee pronken, als je maatje helemaal geen tijd van leven heeft om stram te worden..?

[parelridder]

@Astrid
Heeft je dierenarts contact met dr. Beijerink, veterinair cardioloog Universiteit Utrecht?
Die legt zich speciaal toe op DCM, weet er erg veel van.
Hij heeft nog niet zo lang geleden een lezing gehouden bij de Flatcoated Retriever Vereniging.

Cardioloog Niek Beijerink heeft zich geweldig ingezet voor de Flatcoated Retriever. Helaas (voor ons) is hij per september 2011 werkzaam als cardioloog aan de Universiteits kliniek te Sydney (Australie) waar hij op de afdeling cardiologie de eerste cardioloog is (dat klinkt misschien merkwaardig, maar bijv. aan de Universiteitskliniek in Belgie, Merelbeke, werken ook alleen gewone dierenartsen, geen cardiologen).
Beijerink zal gedurende de komende 4 jaar een cardioloog opleiden in Australie. Gelukkig hebben we nog steeds een cardioloog in Nederland, de opleider van Niek Beijerink: Viktor Szatmári. En ook in Belgie trouwens: Nicole van Israel.

[Marlouke]

Even een update vanaf hier:

Vandaag is het 22-09 en is Manou al bijna 3 maanden over haar doodvonnis heen, de dieren arts gaf haar 15 maanden geleden nog maar maximaal een jaar.
Ik hoop nog vele maanden van haar te mogen genieten en zij van het leven!

[moosje]

Even een update vanaf hier:

Vandaag is het 22-09 en is Manou al bijna 3 maanden over haar doodvonnis heen, de dieren arts gaf haar 15 maanden geleden nog maar maximaal een jaar.
Ik hoop nog vele maanden van haar te mogen genieten en zij van het leven!

Wat fijn!
Bij Shendor was het uiteindelijk toch geen DCM, maar mitralisklepinsufficiëntie. Hij heeft het na de diagnose nog ruim 2,5 jaar volgehouden. Er is dus nog goede hoop voor Manou!