pioenroos schreef:
Kan nog zo wel even doorgaan, maar de meest gênante

Als ik (gehaast) ging stofzuigen/opruimen: Stel je maar alvast bij de deur op want zeer binnenkort komt er leuk bezoek


Goh die herken ik, vooral Nikki heeft dat feilloos in de gaten. Het viel me pas echt op toen ik afgelopen weekend lekker aan het schoonmaken was en zij continu in de gang zat en blafte als ze ook maar iets dacht te horen.
Bel = blaffen (voor Tessa idd ook als we zelf buiten staan)
Hekje = visite = blaffen
En gedag zeggen na een wat langer telefoongesprek, het maakt niet echt uit hoe ik gedag zeg, maar ze horen de afsluiting en dan springen ze acuut op en gaan me verwachtingsvol kwispelend staan aankijken. Gaan we naar buiten mam?
En de "Ok tot zo" dan staan ze ook bij de voordeur, en bij het inladen van onze zoon in de wandelwagen, dan staat Nikki ook gelijk bij de voordeur want dan wordt er gewandeld, hoewel ze echt niet altijd mee mogen.