Gisteren liep ik naar huis en kwam een meisje met een weimeranerpuppy tegen. Zo'n lief, klein, grijs pupseltje dat hard kwispelend op mij afgerend kwam. Zijn baasje riep nog even dat dat niet mocht, maar ik was toch veel interessanter dan luisteren naar de baas.
Ik dacht nog 'niet aaien'. Maar toen hij eenmaal aan mn voeten stond kon ik het toch niet laten even mijn handen uit te steken.
Hetzelfde is ook al eens gebeurd bij Kaya (de ausiie van Laura86 hier op het forum). Maar volgens mij is dat helemaal goed gekomen met zijn opvoeding








