Laska heeft Leishmania!

[Demi]

Nee, naast een rui waar je U tegen zegt heeft ze nooit huidklachten. Echt nog nooit maar zoveel als een schilfertje gehad.

Milteforan was toen nog niet beschikbaar. Alleen paardenmiddelen en Cleo is een hond.

Ik weet niet of ik Cleo zou behandelen als haar nieren en lever gaan protesteren. Dat ligt aan de kans op herstel naar normale waarden.
Ik geloof nogal in de kracht van het lichaam zelf. Een ongeschonden, door chemicaliën onbeinvloed lichaam is iets om zuinig op te zijn.
Ik ben er na uitgebreid onderzoek niet van overtuigd dat het een goed idee is. Dus doe ik het niet.

Die rui had Lila ook heel erg en Izzy heeft dat ook. Maar is er ooit eigenlijk uit een test gekomen dat Cleo het nou heeft? Er staat mij iets bij dat jullie toen allerlei onderzoeken hebben laten doen, maar kwam er ooit naar voren dat het leish was? Vraag dit, omdat Izzy haar bloed eigenlijk goed was, maar de leish nu enorm naar boven komt zonder je dat in het bloed ziet.
Nier en leverwaarden kunnen trouwens weer helemaal bijtrekken na een goede behandeling tegen leish.
En ik ben het met je eens dat een lichaam waar nog nooit chemische zooi in gepropt is, idd iets is om zuinig te zijn, maar ik vind ook dat je helaas soms niets anders kan. Ik ben wel van mening dat dierenartsen tegenwoordig overal wel wat voor voorschrijven.

[Demi]

Ik weet niet of ik Cleo zou behandelen als haar nieren en lever gaan protesteren. Dat ligt aan de kans op herstel naar normale waarden.
Ik geloof nogal in de kracht van het lichaam zelf. Een ongeschonden, door chemicaliën onbeinvloed lichaam is iets om zuinig op te zijn.
Ik ben er na uitgebreid onderzoek niet van overtuigd dat het een goed idee is. Dus doe ik het niet.

Nou, Willems nieren protesteerden uit alle macht en ik ben toch heel blij dat ik voor behandeling heb gekozen, ondanks dat zowel de DA als ik eigenlijk al alle hoop hadden opgegeven. Anders was hij er nu niet meer geweest, zo simpel ligt het. Tegen LM kan geen enkel ongeschonden lichaam op zonder hulp van medicijnen.

Willem zijn nierwaarden zijn toch weer bijgetrokken naar normale waarden?

[Eline*]

Leishmania gaat niet meer weg. Het is een parasiet die zich nestelt in het lichaam, zoals in het beenmerg en daar jaren in ruste kan rondhangen. Het kan zijn dat de leishmania daarvanuit niet of nooit aktief wordt, maar het kan ook opspelen in een aktieve aanval.
Op dat moment zie je dat dus ook terug in de bloeduitslagen.

Honden die vanuit Spanje worden bemiddeld worden veelal gewoon in het bloed getest. Een negatieve uitslag wil dan dus niet zeggen dat de hond niet ooit besmet is en de parasiet zich bv wel genesteld heeft in het beenmerg.
Wil je dat weten moet je een pcr-test doen en dan kun je met een behoorlijke zekerheid een hond negatief of positief verklaren. Deze testen zijn echter vrij duur en ingrijpend, dat is dan ook de reden waarom het niet standaard gebeurd.
Wij testen in geval van twijfel wel met een pcr-test. Soms kunnen testen namelijk ook vals positief geven. We hebben een hondje gehad wat ehrlichia had en op de leish ook positief testte, die na een pcr-test schoon bleek te zijn op de leishmania.

Kortom, het is geen simpel verhaal, maar wel iets wat je toch altijd met een buitenlandse hond in het achterhoofd moet hebben.
Een echte aktieve leishaanval moet je altijd behandelen. Hoe eerder hoe beter, want leishmania tast het hele lijf aan als je het de gang laat gaan.

[laeken]

Ik heb wel eens gehoord dat Spaanse rassen als de podenco en de galgo soort van immuun zijn voor Leichmania. Als dat bestaat dan denk ik dus dat Cleo dat ook is. Zij is immers besmet geweest of nog steeds volgens de beenmergpunctie. Ze heeft soms kale oorpunten, een cyclisch verloop van ziek zijn en beter worden, ze mankt heel soms met haar achterpoten tijdens een aanval en ze heeft lichtelijk geïrriteerde slijmvliezen aan zowel neus, keel als vulva. Echter, alles is zeer mild en zeer goed te harden voor haar en ze geneest er ook weer van. Het is dus niet inactief want het is er duidelijk wel. Dat komt dus denk ik doordat Cleo een kruising met podenco, galgo en huskie is in mijn ogen. Een zeer gezond grotendeels oorspronkelijk Spaans hondje dus. Dergelijke hondjes zijn de basis van de langlevende Spaanse honden. Galgo's en podenco's leven in de regio waar elke hond leichmania heeft. Die rassen zijn daar zonder medicijnen opgebouwd en leven daar al generaties lang zonder medische zorg. Ik kan mij dus erg goed voorstellen dat honden die snel leichmania krijgen ook weinig pups krijgen. Misschien klopt dat niet maar ik denk dat dat wel klopt.

Een huskie kan tegen de pooltemperaturen en Spaanse honden kunnen dus beter tegen de parasieten daar als je het mij vraagt.

Want is het niet zo dat altijd rassen doodgaan die niet uit Spanje komen? Pekinezen, jachthonden en dat soort hondjes. Natuurlijk gaan er ook galgo's/podenco's dood maar volgens mij wel veel minder snel en makkelijk. Die hebben al zo lang te dealen met deze ziektes dat het natuurlijk wel iets is wat altijd bij die rassen gehoord heeft.

[Eline*]

Toch Marc, als er leish aktief is en ze dus van de leish klachten heeft, haar lichaam dit zelf reguleert en onderdrukt, is dat alles onmogelijk zonder antistoffen of parasieten zelf in het bloed. Die moeten dus echt terug te vinden zijn.
Het beeld van Cleo blijft heel bijzonder en wat verschijnselen betreft passend in leishmania, maar als ze in een periode van verschijnselen geen parasieten in het bloed heeft kan het eigenlijk gewoon geen leish zijn. Snap je mijn redenatie?

[Demi]

Toch Marc, als er leish aktief is en ze dus van de leish klachten heeft, haar lichaam dit zelf reguleert en onderdrukt, is dat alles onmogelijk zonder antistoffen of parasieten zelf in het bloed. Die moeten dus echt terug te vinden zijn.
Het beeld van Cleo blijft heel bijzonder en wat verschijnselen betreft passend in leishmania, maar als ze in een periode van verschijnselen geen parasieten in het bloed heeft kan het eigenlijk gewoon geen leish zijn. Snap je mijn redenatie?

Maar wat Cleo nu heeft heeft Izzy nu dus ook. Veel uiterlijke kenmerken van de leish, maar een keurig bloedbeeld. Als je haar ziet en je weet hoe een leish hond eruit ziet als de ziekte aktief is dan zie je het bij haar meteen. Toch durf ik niet te zeggen ik behandel niet, omdat ik weet dat het van binnen ook alles kapot kan gaan maken.
Kan het niet zo zijn dat het eerst begint met uiterlijke kenmerken en dat het bloedbeeld dan nog gewoon goed is?
Ik blijf het een vage ziekte vinden

[laeken]

Toch Marc, als er leish aktief is en ze dus van de leish klachten heeft, haar lichaam dit zelf reguleert en onderdrukt, is dat alles onmogelijk zonder antistoffen of parasieten zelf in het bloed. Die moeten dus echt terug te vinden zijn.
Het beeld van Cleo blijft heel bijzonder en wat verschijnselen betreft passend in leishmania, maar als ze in een periode van verschijnselen geen parasieten in het bloed heeft kan het eigenlijk gewoon geen leish zijn. Snap je mijn redenatie?

Maar wat Cleo nu heeft heeft Izzy nu dus ook. Veel uiterlijke kenmerken van de leish, maar een keurig bloedbeeld. Als je haar ziet en je weet hoe een leish hond eruit ziet als de ziekte aktief is dan zie je het bij haar meteen. Toch durf ik niet te zeggen ik behandel niet, omdat ik weet dat het van binnen ook alles kapot kan gaan maken.
Kan het niet zo zijn dat het eerst begint met uiterlijke kenmerken en dat het bloedbeeld dan nog gewoon goed is?
Ik blijf het een vage ziekte vinden

Cleo is al bijna 10 jaar zo. Ze is dus al 10 jaar af en aan "ziek", heeft al 10 jaar lang om de zoveel maanden kale oorpunten, scheuren in de neus, enorm veel snot en een zeer zware rui met soms gewrichtsklachten. Maar dat gaat altijd weer vanzelf weg. En inderdaad was het niet aantoonbaar in haar bloed. In haar beenmerg echter wel. De DA zei dat ze een borderline uitslag had. Ze was zeker besmet geweest maar of ze het nog echt had is de vraag. Dat is natuurlijk zo vaag als de pest. Voor ons staat echter vast dat ze het heeft omdat ze alle symptomen heeft behalve dat ze niet dood gaat en dat er geen nieuwe symptomen komen. Het lijkt dus gewoon constant hetzelfde te blijven.

Ik denk eerlijk gezegd dat wij niet alles weten over leishmania en dat er dus ook honden zijn die het wel hebben maar die niet dood gaan. Of honden die een milde vorm hebben die niet zo actief is als de evt andere vorm.

Want er zijn wel meer honden die heel vaag hebben gereageerd op leishmania. Die niks hadden en in no time bijna dood zijn en die heel erg ziek zijn en dan ineens weer plotseling bijna helemaal beter. Volgens mij bestaan er dus ook honden die nooit dood gaan en die hun hele leven de leishmania zelf kunnen verdragen en doorstaan. Wij gaan niks doen en hebben niks gedaan maar ondertussen hebben we een prachtig gezond actief hondje van 11 jaar. Het is al gelukt en als het nu mis gaat is het niet erg. Ze heeft een mooi leven gehad en het ziet er niet naar uit dat daar snel iets aan zal veranderen Ik zie haar zo 14 worden.

De reden dat wij niks doen is dat we de eerste 5 jaar niet wisten wat het was, haar bloed altijd prima was en ze ook altijd vanzelf beter werd. De dierenartsen keken alleen naar de symptomen en die kwamen altijd na een paar maandjes weer terug, wat we ook gaven en deden. Daarna bleek het waarschijnlijk leishmania en dan ga ik dus niet ineens wel wat doen bij een hond die er op het eerste oog goed gezond uitziet en die vrolijk is en goede nieren heeft met een netjes bloedbeeld. In die tijd waren de medicijnen ook heel zwaar voor de hond zelf dacht ik.

Nu ze 11 is doen we in elk geval niks meer. Mocht ze nu ineens dood gaan dan vind ik dat het prima gegaan is. Ik denk echter dat ze 14 wordt.

[Demi]

Cleo is al bijna 10 jaar zo. Ze is dus al 10 jaar af en aan "ziek", heeft al 10 jaar lang om de zoveel maanden kale oorpunten, scheuren in de neus, enorm veel snot en een zeer zware rui met soms gewrichtsklachten. Maar dat gaat altijd weer vanzelf weg. En inderdaad was het niet aantoonbaar in haar bloed. In haar beenmerg echter wel. De DA zei dat ze een borderline uitslag had. Ze was zeker besmet geweest maar of ze het nog echt had is de vraag. Dat is natuurlijk zo vaag als de pest. Voor ons staat echter vast dat ze het heeft omdat ze alle symptomen heeft behalve dat ze niet dood gaat en dat er geen nieuwe symptomen komen. Het lijkt dus gewoon constant hetzelfde te blijven.

Ik denk eerlijk gezegd dat wij niet alles weten over leishmania en dat er dus ook honden zijn die het wel hebben maar die niet dood gaan. Of honden die een milde vorm hebben die niet zo actief is als de evt andere vorm.

Want er zijn wel meer honden die heel vaag hebben gereageerd op leishmania. Die niks hadden en in no time bijna dood zijn en die heel erg ziek zijn en dan ineens weer plotseling bijna helemaal beter. Volgens mij bestaan er dus ook honden die nooit dood gaan en die hun hele leven de leishmania zelf kunnen verdragen en doorstaan. Wij gaan niks doen en hebben niks gedaan maar ondertussen hebben we een prachtig gezond actief hondje van 11 jaar. Het is al gelukt en als het nu mis gaat is het niet erg. Ze heeft een mooi leven gehad en het ziet er niet naar uit dat daar snel iets aan zal veranderen Ik zie haar zo 14 worden.

De reden dat wij niks doen is dat we de eerste 5 jaar niet wisten wat het was, haar bloed altijd prima was en ze ook altijd vanzelf beter werd. De dierenartsen keken alleen naar de symptomen en die kwamen altijd na een paar maandjes weer terug, wat we ook gaven en deden. Daarna bleek het waarschijnlijk leishmania en dan ga ik dus niet ineens wel wat doen bij een hond die er op het eerste oog goed gezond uitziet en die vrolijk is en goede nieren heeft met een netjes bloedbeeld. In die tijd waren de medicijnen ook heel zwaar voor de hond zelf dacht ik.

Nu ze 11 is doen we in elk geval niks meer. Mocht ze nu ineens dood gaan dan vind ik dat het prima gegaan is. Ik denk echter dat ze 14 wordt.

Ik wist niet dat Cleo al 11 was en nee dan zou ik het ook zo laten. Juist ook om wat je zegt dat haar lichaam het zelf heeft "opgelost" al die tijd. Izzy is denk ik ongeveer 1,5 jaar (schatting van de dierenarts) en heeft toen ze er net was slechte waarden gehad in het bloed. Ze is toen wel behandeld en toen was haar bloed weer prima. Ik denk dat het bij Izzy snel opvlamt doordat ze soms gestrest is. Ik heb gezien dat Izzy geneest met de medicijnen, daarom ga ik haar het nu weer geven. Alleen ik geef haar nu alleen allopurinol en als dat niets doet dan milteforan erbij. Eerst maar kijken wat de pillen doen, dan even een bloedbeeld en als dat niet goed is zien we wel weer.
Dat groene snot wat je omschrijft heeft Iz ook soms trouwens, ik heb nooit geweten dat dat ook bij leishmania hoorde

En tuurlijk wordt Cleo 14

[Eline*]

Kan het niet zo zijn dat het eerst begint met uiterlijke kenmerken en dat het bloedbeeld dan nog gewoon goed is?
Ik blijf het een vage ziekte vinden

Leishmania is een parasiet die zich voortplant en verspreidt in het bloed..dus te vinden moet zijn IN het bloed als hij aktief is..anders kan hij zich niet verplaatsen of voortplanten.
Zo simpel zou het eigenlijk moeten zijn...

[Demi]

Kan het niet zo zijn dat het eerst begint met uiterlijke kenmerken en dat het bloedbeeld dan nog gewoon goed is?
Ik blijf het een vage ziekte vinden

Leishmania is een parasiet die zich voortplant en verspreidt in het bloed..dus te vinden moet zijn IN het bloed als hij aktief is..anders kan hij zich niet verplaatsen of voortplanten.
Zo simpel zou het eigenlijk moeten zijn...

Het is gewoon een rotziekte Izzy heeft echt leish plekken, dus kale plekken, veel bloeduitstortingen lippen helemaal roze broze nagels en ga maar door. Maar haar bloed was een maand geleden goed, ik snap er niks meer van

[Eline*]

Helpt de medicatie?

[Demi]

Helpt de medicatie?

Krijg ik als het goed is morgen, dan begin in met de allopurinol voor een half jaar

[josefientje]

Willem zijn nierwaarden zijn toch weer bijgetrokken naar normale waarden?

Ja, die zijn weer helemaal bijgetrokken. Hij gebruikt nu geen medicijnen of speciaal voer meer voor zijn nieren. Alleen Allopurinol, en daar doet hij het goed op.

[Demi]

Willem zijn nierwaarden zijn toch weer bijgetrokken naar normale waarden?

Ja, die zijn weer helemaal bijgetrokken. Hij gebruikt nu geen medicijnen of speciaal voer meer voor zijn nieren. Alleen Allopurinol, en daar doet hij het goed op.

Heb je alleen allopurinol gegeven of ook glucatime of milteforan?

[laeken]

Bij Cleo is overigens ook het pigment uit de lippen op vlekkerige plaatsen helemaal weg. Ineens. In een half jaar tijd zijn haar hele mondhoeken roze geworden. We zien net dat het zelfs maar aan 1 kant is wat nog veel meer duidt op LM en geen ouderdom oid. Ze is echter in puike conditie en vandaag loopt ze weer 2 x 7 km en vanmorgen nog een ronde los om het meer. Niks aan te merken. Prima in orde hondje terwijl de lippen roze worden, ze soms enorme snotterbellen sniest en ze ook nog eens zo nu en dan een hupje maakt met de gewrichten als een Jack Russel. Vreemd hoor. Voor hetzelfde geld heeft ze overmorgen weer kale plekken op de oren en is dat over 2 maanden weer allemaal weg. Zo gaat zij al 10 jaar lang sinds ze uit Spanje is. Wij begrijpen er zelf ook niks van en tot nu toe begreep geen enkele dierenarts hier wat van. Maar de LM specialist uit Spanje heeft ons sterk afgeraden in ons geval medicijnen te geven. Ze is nu beter af dan onder de medicijnen en ze heeft bewezen die niet nodig te hebben ondanks alle symptomen. Cleo heeft overigens niks aan haar nagels. Wel is haar hele neus soms korsterig en heeft ze heel erg veel uitvloeiing wat natuurlijk niet erg leuk en prettig is voor haar. Maarja.

[josefientje]

Willem zijn nierwaarden zijn toch weer bijgetrokken naar normale waarden?

Ja, die zijn weer helemaal bijgetrokken. Hij gebruikt nu geen medicijnen of speciaal voer meer voor zijn nieren. Alleen Allopurinol, en daar doet hij het goed op.

Heb je alleen allopurinol gegeven of ook glucatime of milteforan?

Alleen allopurinol, ik had begrepen dat die andere twee de nieren extra zouden belasten, en dat konden we op dat moment niet hebben.

[LaskaNova]

Misschien is het handig om voor Cleo een aparte topic te maken.. Dit topic gaat over Laska
En wat Laeken verteld over de symptomen van Cleo vind ik het ook op LM lijken, precies wat Laska ook had.
Zij had voortdurend dingetjes waar ze last van had maar genas ook weer en dat is de reden waarom wij laat waren met de diagnose die wij zelf maar hadden gesteld, aangezien ons vorige dierenarts er geen zak van af wist.
Ook bij Laska leek het alsof het altijd maar weer genas en dat zij het wel aan zou kunnen maar honden zijn best raar. Ze laten met LM dus niet zien of ze actieve LM hebben of niet, pas laat of soms helemaal niet.
Laska bleef ook rondhuppelen en alert en vreten alsof er niks aan de hand was maar uit bloedonderzoek bleek toch dat haar lever aangetast was en heel veel waarden gewoon te afwijkend.
Het kan zijn dat Cleo zich dus groot houd tot het einde maar dat het einde eigenlijk nog uitgesteld kan worden door medicatie te gebruiken, dat is eigen keus maar ik weet wel zeker dat je hond vrolijk kan doen maar ziek van binnen is. Pas hier dus op!
Ik ben blij dat Laska nu medicatie krijgt en beetje bij beetje beter word. Anders had ze het denk ik ook niet heel lang meer uitgehouden en hadden wij er misschien niet eens iets van gemerkt tot het einde.

En ik geloof niet dat podenco's en galgo honden immuun zijn tegen deze ziekte. Het zal hoogstens dan niet actief geweest zijn en dat het toeval is geweest dat het misschien iets minder vaak voorkomt bij deze rassen. (of ze zijn gewoon te snel voor die zandvliegjes , nee.)
Pekineesjes zijn natuurlijk erg klein en dan is het dus sneller eerder fataal dan bij grotere honden.

[laeken]

Ik hoef geen aparte topic over mijn hond want die is hier al uitgebreid op dit forum besproken. Ik denk dat je beter mensen hun ervaringen kan laten delen dan het onderwerp in kan perken. Ik zal niet meer over mijn hond in deze topic praten als jij dat wil maar ik ken jouw hond niet en dus kan ik daar ook niks over zeggen. Dan kan ik je slechts sterkte wensen en ook geen antwoord meer geven op de suggestie dat mijn hond misschien van binnen wel kapot gaat. Zou kunnen, wie weet. Als dat zover is zal ik er wel een eigen topic over openen