Macho was een hond die nooit een pasje mank heeft gelopen en nooit ergens last van heeft gehad.
Tot hij dus een paar maanden geleden die schouderblessure kreeg.
Die blessure was eigenlijk over, hij mankte helemaal niet meer en hij kon alles weer.
We moesten nog een keer op controle bij de chiropracter (die zijn schouderblessure behandeld had) en die vond zijn rug wat stijf (vooral onderin) en heeft die behandeld.
Ongeveer 2/3 weken later begon het, zijn billen werden ineens veel minder bespierd en zijn zitbeenknobbels werden zichtbaar.
Daarna naar een fysio geweest, die vroeg me wat er in hemelsnaam gebeurd was met zijn onderrug.
Ik had geen idee, voor ik bij de chiropracter was geweest had hij nergens last van aan zijn achterhand en was hij prima bespierd.
Het zat in ieder geval helemaal klem in zijn onderrug na die behandeling waardoor hij zijn spieren niet meer goed gebruikte en die dus afnamen.
De fysio had het weer behandeld en nu moesten we gewoon lekker wandelen en het zou vanzelf goed komen.
Na een week of 3 leek het ook beter te gaan, zijn botten werden minder zichtbaar en zijn billen leken gespierder.
Maar nu lijkt het toch weer erger te worden, als hij loopt steken zijn botten gewoon uit
Het is al bijna 6 weken geleden sinds we bij de fysio zijn geweest dus het zou echt al goed moeten zijn.
Daarbij speelt nu ook zijn schouder weer op (dat ging in 1e instantie wel goed na de chiropracter).
Het laatste half jaar kan hij dus bijna niks meer en ik zie hem ook alleen maar achteruit gaan.
Hij was kerngezond en prima in conditie, het is gewoon zo rot om hem zo te zien
Ik voel me ook echt schuldig, was ik maar niet begonnen aan die behandelingen, hij had immers nergens last van behalve van zijn schouder.
Ik had hem gewoon nooit aan zijn rug moeten laten behandelen aangezien hij daar geen klachten van had.
Nu heeft hij dus het probleem dat de spieren in zijn achterhand weg zijn en daarbij ook nog eens dat hij voor weer mankt dus ik kan ook niks opbouwen zo.
Het kan toch niet zo zijn dat een hond die altijd zo enorm actief was nu met net 4 jaar al niets meer kan, ik weet het echt niet meer
Ik gun die lieverd echt zoveel meer dan wat hij nu kan, dit is gewoon ook echt niet leuk meer voor hem zo
Dan Max.
Hij begint nu echt oud te worden
De laatste weken gaat het ineens erg snel.
Kon hij een aantal weken geleden nog makkelijk een grote ronde mee is hij nu veel sneller moe en begint zijn achterhand echt zwak te worden.
De laatste dagen lijkt hij ook af en toe bijna door zijn achterhand te zakken
Hij slaapt altijd op de bank.
Nu is hij de laatste dagen al een paar keer bijna gevallen tijdens het opstappen, het lukt gewoon niet meer zo goed.
Hij wil nog zo graag, maar zijn lichaam begint echt op te raken.
Natuurlijk heeft hij al een prachtige leeftijd voor een sint bernard, maar ik vind het zo enorm moeilijk.
Die oude lieve Max, al 11 jaar lang mijn maatje, ik kan hem gewoon echt nog niet missen
Ik voel me echt zo enorm klote door dit alles
, tja Max, misschien kun je hem nog wat ondersteunen met een beetje spiersupport van de groene Os, maar die leeftijd is al fantastisch natuurlijk.
