Ik val van verbazing in verbazing door een gezin wat hier in de buurt woont. Ongeveer een jaar geleden zijn ze hier komen wonen en hadden ze een Sheltie X Dwergkeesje, leuk hondje. De man des huizes loopt er altijd mee en we maakte dan ook wel eens een praatje. Hij had meteen al hele verhalen over zijn jaaaareeen lange ervaring met honden in alle soorten en maten. Hun huidige hondje was voor hun dochter, later kwam daar een X Franse bulldog bij, een herplaatsertje. Dit hondje was voor zn vrouw. Ik kreeg verhalen te horen over hoe slecht het hondje het in zijn vorige gezin had gehad en nog nooit bij een dierenarts was geweest. Afijn, heel mooi dat zij hem een goed huisje konden bieden, dacht ik. Na ongeveer 2 maanden zag ik de X Franse bull niet meer, wel nog het hondje wat ze al hadden. Kort daarna zag ik meneer met de X Sheltie lopen én een dwergkeesje. Ik was natuurlijk nieuwsgierig wat er met het andere hondje was gebeurd en waarom er nu ineens een dwergkeesje bij was. Het bleek dat de Franse bull te sterk voor zijn vrouw was en zij er zelf niet mee kon lopen waardoor hij weer weg moest, het keesje was minder sterk en moest de plek van de te sterke (kleine) Franse Bull vervangen. Een apart verhaal vond ik het al en heb er dan ook niet echt op gereageerd.
Tot ik ineens zag dat het Dwergkeesje er niet meer was en er een husky pup was. Of die echt van hetzelfde gezin is durf ik niet te zeggen omdat er ook aldoor een tienerjongen mee liep waarvan ik niet zeker weet of dit hun zoon is. Husky heb ik al even niet meer gezien, nu kwam ik net meneer weer tegen met de X Sheltie en..........een Amerikaanse Bulldog pup van 8 weken! Ik kon mijn ogen niet geloven en hoopte nog dat het een oppashondje was ofzo, maar nee....Ik vroeg van wie dat kleine schatje was en het antwoord daarop was: 'Van mn vrouw he'. Ik dacht:

en kon het niet laten om op te merken dat de X Franse bull toch te sterk was en dat dit pupje toch nog een paar maten groter én sterker zou worden. Meneer antwoordde: 'Ja, dat is zo, maarja deze kan je het nu aanleren he dat 'ie niet mag trekken, die ander deed precies waar hij zelf zin in had'. Ik dacht echt ff dat ik niet goed werd en werd ook echt pissig. Mijn volgende vraag was natuurlijk waar het dwergkeesje was gebleven. 'Ja, die pieste alles onder en dat heeft me een bankstel gekost, daarom moest hij ook bij zn vorige baasjes weg, en ja een hond van 3jaar leer je dat niet meer af'. Ik zei dat ik het daar niet mee eens was en dat dat best kon en dat ik het niet echt normaal vond om de ene naar de andere hond te nemen. Meneer antwoordde daarop met: 'Achja, vrouwen he....' Je bent er zelf een dus je weet vast hoe dat gaat'. Ik keek verbaasd en zei dat ik nooit de ene naar de andere hond zou nemen om vervolgens een pupje van 8 weken te nemen die ook weer weggaat en ik het niet eens ben met hun manier van doen. Meneer wuifde dit een beetje weg met; 'Misschien ben jij niet zo, maar dan ben je een uitzondering!'.
Ik vind het echt te schandalig voor woorden maar ben wel blij dat ik er wat van heb gezegd (al weet ik heus wel dat ze zich er toch niks van aantrekken).
