blondie schreef:Kan het misschien aan de manier van benaderen van Bailey hebben gelegen? Te druk, onverwacht misschien?
Finn was op een bepaald moment bevriend geraakt met een duitse staande, ik had heel lang de boot afgehouden omdat ze altijd zonder baas keihard aan kwam stormen en ik weet dat Finn daar nu niet echt van gediend is

uiteindelijk eens rustig kennis gemaakt en toen vond hij haar best leuk. Maar telkens op strand als zij hem spotte, en hij nietsvermoedend ergens aan het snuffen was kwam ze dus op die onbehouden lompe manier aandenderen full speed. En steevast zonder te kijken wie het was knalde hij haar met een grauw als reactie tegen de grond

na een keer of 3 had ze wel door dat hij normaal benaderd diende te worden
Maar ook best wel vaak dat hij bij bekenden die hij niet vaak zag een punt maakte, echt niet leuk om te zien en ik snapte dat gedrag ook niet, bij Noah deed hij dat ook terwijl we een aantal keren zijn wandelen en in huis ze heerlijk speelden, als ze dan weerkwam werd ze niet met de kwispel begroet maar met een grom een een naar wat mij aan deed zien uitval
Gelukkig reageerde Wendy dan altijd nuchter en ook Noah leek niet door dat gedrag bang te worden maar stapte weer vrolijk door en binnen gingen ze weer spelen

Denk het niet. Wij liepen op de stoep langs een grasstrook, op weg naar het park toen de
baasjes van de Cocker ons zagen en de auto naast de stoeprand parkeerden en uitstapten
om te kijken hoe het met de "patient" ging. Hun Cocker zat achterin als een razende te
blaffen, maar dat deed hij voorheen ook altijd als hij zijn vriendinnetje (Bailey) zag.
Dus de man van het stel denkt "gezellig de vriendjes weer bij elkaar" en gaat de hond uit
de auto halen zodat we wat rustiger verder kunnen praten. De hondjes gingen even aan
elkaar snuffelen en opeens begon de Cocker te grommen en hap bewegingen te maken,
die ons allen verrasten. Wij praatten nog even verder, en het grommen en blaffen van de
Cocker werd alleen maar heftiger en Bailey wist er geen raad mee - wij ook niet - en ging
achter me staan. Toen braken we het gesprek maar af, man deed hond snel weer achterin
de auto, we namen even afscheid en gingen ieder ons weegs...... Beide hondjes waren
aangelijnd.
