Schuldgevoel naar je hond toe..

[bekooij]

Tja heb ik ook wel eens last van. Toevallig stond ik van de week voor het eerst op Carlos zijn poot niet eens echt staan. Hij stond achter me buiten om te gaan lopen. Ik doe de deur op slot en doe een stapje naar achteren zo half op carlos zijn poot. Arme beest begon te gillen dus ik schrok me het ongeluk. Schuldig dat ik me voelde! Dikke knuffel gegeven en lekker met hem gaan lopen.

doet me denken aan de keer op strand, een enorme plank waar Finn mee aan kwam zetten. Ik wil dat ding wegwerpen en hij stond al die tijd links van me... ik geef dat ding een zwieper en hij stond rechts Vol die plank voor zijn harses geslagen :N:
Gejank en getsjenk... en ik ook nog van shit :N: kijkt ie me ook nog met een dichtgeknepen oog aan ook

Kus erop even wrijven en gaan weer (maar ik voelde me uitermate lullig dat ik hem op die manier sterretjes liet zien )

Oh haha gelukkig vergeven ze je snel en een minuut later zijn ze het al weer vegeten

[blondie]

Tja heb ik ook wel eens last van. Toevallig stond ik van de week voor het eerst op Carlos zijn poot niet eens echt staan. Hij stond achter me buiten om te gaan lopen. Ik doe de deur op slot en doe een stapje naar achteren zo half op carlos zijn poot. Arme beest begon te gillen dus ik schrok me het ongeluk. Schuldig dat ik me voelde! Dikke knuffel gegeven en lekker met hem gaan lopen.

doet me denken aan de keer op strand, een enorme plank waar Finn mee aan kwam zetten. Ik wil dat ding wegwerpen en hij stond al die tijd links van me... ik geef dat ding een zwieper en hij stond rechts Vol die plank voor zijn harses geslagen :N:
Gejank en getsjenk... en ik ook nog van shit :N: kijkt ie me ook nog met een dichtgeknepen oog aan ook

Kus erop even wrijven en gaan weer (maar ik voelde me uitermate lullig dat ik hem op die manier sterretjes liet zien )

Oh haha gelukkig vergeven ze je snel en een minuut later zijn ze het al weer vegeten

hij heeft me teruggepakt hoor.... stiekem opstaan als ik over hem heen wilde stappen etc etc

[daywalker]

ik heb telkens een schuldgevoel, wanneer ik een hond moet laten inslapen. Blijf altijd met de vraag zitten "heb ik alles wel goed gedaan voor mijn vriend(in) "
Voor de rest, kleine dingetjes blijf je houden he, we zijn mensen en maken weleens fouten, ook tov. onze viervoeters.

[Mekkie]

Oh ja dat herken ik. Ik ben in de winter zo statisch als wat. En als ik dan de honden aai krijgen ze soms echt een schokje. Ze kunnen me dan echt zo verbaasd aankijken van Hey, ik deed toch niks. (of dat vul ik in ) en dan voel ik me helemaal schuldig inderdaad.

Oh ja Dat ie zo lief op de bank ligt te kwispelen en dat ik hem wil aaien en je de vonken hoort :N:
Fritz kijkt van nature al zielig en dan ook nog met zijn koppie en oortjes plat alsof ik hem bewust een pets gaf

[Lisette1985]

Schuldgevoel, nou kan er nog om janken....
Waar ik was, was mijn vorige hondje ook, ik was bezig op de douche en wilde de deur open doen. (deur draait naar buiten open) en gelijk daar achter heb je de trap.
Ze schoot voor me langs net toen ik de deur open deed, ze sodemieterde zo helemaal van boven aan de trap naar beneden... vreselijk naar gezicht natuurlijk, maar ze stond op en keek me aan van: niks aan de hand hoor vrouwtje!
Denk nog steeds: verdomme had ik maar beter opgelet! Nu liep het goed af, maar had ook heel anders af kunnen lopen.

[Icecold81]

Yup, als ik in het weekend weg moet... het liefst ben ik non-stop bij 'm in het weekend, omdat hij doordeweeks alleen is...

[meg1986]

Yup, als ik in het weekend weg moet... het liefst ben ik non-stop bij 'm in het weekend, omdat hij doordeweeks alleen is...

Dat heb ik ook, in de avonden ook, omdat ik overdag werk.. Maar vaak regel ik dan iets zodat hij bij iemand anders kan zijn.. Dan is er geen probleem meestal!

[Icecold81]

Yup, als ik in het weekend weg moet... het liefst ben ik non-stop bij 'm in het weekend, omdat hij doordeweeks alleen is...

Dat heb ik ook, in de avonden ook, omdat ik overdag werk.. Maar vaak regel ik dan iets zodat hij bij iemand anders kan zijn.. Dan is er geen probleem meestal!

Doordeweeks laat ik 'm 's avonds dus ook principieel niet alleen.. kan ik echt niet over m'n hart verkrijgen...wel moeilijk soms hoor! Maar ja.. die keuze hebben we zelf gemaakt... doordeweeks verwen ik 'm 's avonds ook .. gaan we uitgebreid op stap

[meg1986]

Yup, als ik in het weekend weg moet... het liefst ben ik non-stop bij 'm in het weekend, omdat hij doordeweeks alleen is...

Dat heb ik ook, in de avonden ook, omdat ik overdag werk.. Maar vaak regel ik dan iets zodat hij bij iemand anders kan zijn.. Dan is er geen probleem meestal!

Doordeweeks laat ik 'm 's avonds dus ook principieel niet alleen.. kan ik echt niet over m'n hart verkrijgen...wel moeilijk soms hoor! Maar ja.. die keuze hebben we zelf gemaakt... doordeweeks verwen ik 'm 's avonds ook .. gaan we uitgebreid op stap

Ik ben dan heel blij met mijn keuze voor een kleine hond. Als ik even weg moet kan ik hem zo bij mijn ouders, zus of opa en oma afzetten. Als ik ga sporten ga ik met mijn moeder, dan blijft hij bij mijn vader... En als ik echt naar vrienden ga, gaat hij mee of hij blijft bij mijn ouders, maar daar heeft hij ook 5 maanden gewoond dus dat is voor hem als thuis komen.

Als ik even naar de winkel moet gaan we eerst eind wandelen en dan lopen we naar het centrum en gaat hij mee de winkels binnen. Hij heeft een buggy dus daar zit hij IN de winkel dan in, buiten de winkels loopt hij.

In het weekend is hij principieel niet alleen! Alleen heel soms als ik even boodschappen moet doen en er is niemand voor hem. Maar dat is dan max 15 min (AH is om de hoek) en als dat langer duurt omdat het druk is dan word ik al onrustig bij de kassa en kijk ik of het niet sneller kan.....

[mariaa]

Als ik een keer niet kan trainen of als de lange wandeling korter moet omdat ik het heel druk heb dan voel ik me schuldig.
Als ik weg ga ( gebeurd niet zoveel) dan voel ik me schuldig naar Buck toe, die kijkt altijd erg zielig en hij ligt ook op mij te wachten zeggen de andere gezinsleden

[Icecold81]

Ik ben dan heel blij met mijn keuze voor een kleine hond. Als ik even weg moet kan ik hem zo bij mijn ouders, zus of opa en oma afzetten. Als ik ga sporten ga ik met mijn moeder, dan blijft hij bij mijn vader... En als ik echt naar vrienden ga, gaat hij mee of hij blijft bij mijn ouders, maar daar heeft hij ook 5 maanden gewoond dus dat is voor hem als thuis komen.

Als ik even naar de winkel moet gaan we eerst eind wandelen en dan lopen we naar het centrum en gaat hij mee de winkels binnen. Hij heeft een buggy dus daar zit hij IN de winkel dan in, buiten de winkels loopt hij.

In het weekend is hij principieel niet alleen! Alleen heel soms als ik even boodschappen moet doen en er is niemand voor hem. Maar dat is dan max 15 min (AH is om de hoek) en als dat langer duurt omdat het druk is dan word ik al onrustig bij de kassa en kijk ik of het niet sneller kan.....

Ja, die van mij is groot.. en niet de makkelijkste... dus daar kan ik mijn ouders echt niet mee opzadelen..

Ik moet in het weekend de administratie doen voor mijn vaders bedrijf en daarna ga ik altijd even een bakje doen bij mijn beste vriendin.. normaal is m'n vriend dan thuis met de hond... maar als hij gaat vissen... dan lijk ik wel een wervelwind 's morgens en dan ben ik zo snel mogelijk weer terug en ik loop alleen maar te denken .. ow kay arme kay... en die likt me dan helemaal dood als ik thuis kom.. dan denk ik dus helemaal : ow zie nou hij voelde zich ellendig

[Asterix]

Ja. maar wat moet, moet. Zoals naar de DA.
Queen ligt dan bevend en bibberend in een hoekje in de kamer van de DA, soms plast ze ook.
Een paar dagen lang blijft ze trillend in de auto liggen als ik haar mee neem naar het bos.
Zelfs op de terugweg.

[meg1986]

Ik ben dan heel blij met mijn keuze voor een kleine hond. Als ik even weg moet kan ik hem zo bij mijn ouders, zus of opa en oma afzetten. Als ik ga sporten ga ik met mijn moeder, dan blijft hij bij mijn vader... En als ik echt naar vrienden ga, gaat hij mee of hij blijft bij mijn ouders, maar daar heeft hij ook 5 maanden gewoond dus dat is voor hem als thuis komen.

Als ik even naar de winkel moet gaan we eerst eind wandelen en dan lopen we naar het centrum en gaat hij mee de winkels binnen. Hij heeft een buggy dus daar zit hij IN de winkel dan in, buiten de winkels loopt hij.

In het weekend is hij principieel niet alleen! Alleen heel soms als ik even boodschappen moet doen en er is niemand voor hem. Maar dat is dan max 15 min (AH is om de hoek) en als dat langer duurt omdat het druk is dan word ik al onrustig bij de kassa en kijk ik of het niet sneller kan.....

Ja, die van mij is groot.. en niet de makkelijkste... dus daar kan ik mijn ouders echt niet mee opzadelen..

Ik moet in het weekend de administratie doen voor mijn vaders bedrijf en daarna ga ik altijd even een bakje doen bij mijn beste vriendin.. normaal is m'n vriend dan thuis met de hond... maar als hij gaat vissen... dan lijk ik wel een wervelwind 's morgens en dan ben ik zo snel mogelijk weer terug en ik loop alleen maar te denken .. ow kay arme kay... en die likt me dan helemaal dood als ik thuis kom.. dan denk ik dus helemaal : ow zie nou hij voelde zich ellendig

Haha,we zijn ook goed in ons dingen aan te praten he... Waar woon je ergens??

Groetjes Meg

[Icecold81]

In Nunspeet, vlakbij Harderwijk Zwolle als dat je niks zegt...

[meg1986]

In Nunspeet, vlakbij Harderwijk Zwolle als dat je niks zegt...

Het dolfinarium, jammer dat het niet om de hoek is, hadden we misschien wat voor elkaar kunnen betekenen.....

[Icecold81]

helaas

[lieke]

Ik barst geregeld van het schuldgevoel:
Als ik per ongeluk op een teen of stuk staart sta
Als ik ze de keuken uitstuur omdat ik sta te koken en zij mij verwijtend aanblikken
Als ik even zit te lezen en ik voel op mij gerichte priemende oogjes van 3 ontzettend verwaarloosde hondjes
Als ik zit te eten en diezelfde hondjes (maar nu ondervoed) mij hongerig aanstaren
Als ik er één knuffel en de rest mij een geslagen blik toewerpen.... de lijst is eindeloos.

Maar dat geeft niet, want ik krijg hetzelfde schuldgevoel van mijn kind als ik nee zeg omdat zijn bayblade kapot is gegaan en ik niet stante pede een nieuwe voor hem koop of als ik weiger om een I-phone voor een 12-jarige te kopen (en een I-pad krijgt-ie ook al niet), als ik wil dat hij om 9 uur 's avonds naar bed gaat terwijl er nog zóóó'n leuk programma op de tv is. Of waarom ik hem niet met zijn vriendinnetje alleen naar de bioscoop wil laten gaan ('s avonds!).

Kortom, ik ga gebukt onder ládingen schuldgevoel en ik ben gewoon rijp voor een psychiater....