Hoe kun je spanning tussen teven het beste reguleren?

[mariaa]

Ik kan wel wat advies gebruiken over mijn roedel.

Hier wonen drie honden: Dolly ( 9,5 jaar, gecastreerd) Buck ( 4 jaar, gecastreerd) en Sybil ( 11 maanden, intact)

Buck en Dolly zijn herplaatsers van dezelfde fokker en wonen nu 3 jaar bij ons. Sybil is hier vanaf pup.

Buck en Dolly zijn altijd een harmonieus koppel geweest ,de komst van Sybil heeft hier niet veel in veranderd.
Sybil was een druk en soms opdringend pupje, Dolly heeft haar de eerste weken genegeerd en later juist meegeholpen met de opvoeding; oogjes schoonmaken maar ook corrigeren als ze te druk was of iets deed wat echt niet mocht.
Dolly is de roedelleider in huis maar staat niet fel op haar strepen,ze doet het meer subtiel door botjes af te pakken en erop gaan liggen. Buck heeft een voorkeur voor Dolly omdat ze wat rustiger is maar kan ook goed spelen met Sybil.
Deze positie is altijd heel duidelijk voor iedereen geweest.

De laatste weken zie ik dat er een soort spanningsveld is ontstaan tussen Dolly en Sybil, ze ontlopen elkaar en ze hebben ook nu drie keer kort gevochten. Twee keer omdat Dolly Sybil corrigeerde omdat ze met de bal speelde in haar buurt ( dat wil Dolly nooit) nomaal is Sybil altijd onder de indruk van Dolly maar nu begon ze ineens fel te vechten.
En een keer omdat Dolly op ons bed wilde springen ( Sybil lag al op bed) en Sybil Dolly er niet bij accepteerde en dus ineens begon te vechten, Dolly vocht even terug en won.

Hoe kan ik hier nu het beste mee omgaan? Dolly proberen we altijd te behandelen als alpha maar ze is wel trager en ouder dan Sybil en ik kan niet helemaal voorkomen dat Dolly overal als eerste de voorkeursbehandeling krijgt omdat ik met Buck en Sybil train en niet met Dolly als voorbeeld.

Welke invloed kunnnen wij uitoefenen?

[ranetje]

Moet Sybil soms loops worden?
Dat kan spanningen opleveren tussen teven (hoeft niet maar kan).

Voor het overigen zou ik kijken hoe Dolly reageert op Sybil.
Stresserig?
Op haar strepen gaan staan?
Of is het alleen een vorm van correctie uit irritatie?

Sybil zou zich anders kunnen zijn gedragen i.v.m. een mogelijk komende loopsheid.
Dan zou het daarna weer over kunnen zijn.

Als er echt strubbelingen zijn met de loopsheid als oorzaak, moet je ze in die periode wat sterker onder controle houden en eventueel scheiden.
Een "Alpha" hoeft niet speciaal de snelste hond te zijn.
Dat blijkt ook wel want Dolly wist te winnen op het bed.
Zij staat waarschijnlijk dus nog steeds wel bovenaan.

Ik zou eventuele vechtpartijtje razendsnel afkappen.
Het moet geen gewoonte worden.

En met Dolly kan je ook trainen.
Misschien niet meer op een hondenschool maar zelf kan je toch wat met haar doen?

[gyanty]

De vraag is of Dolly redelijkerwijs haar positie nog (lang) kan handhaven. Zo lang ze dat doet, zou ik haar bijstaan, alhoewel ik gewoonweg niet van rumoer binnen de groep ben en alle partijen gewoon moeten schikken in de situatie. Niet spelen in de buurt, terwijl er redelijkwijs geen last van de andere hond is, vind ik op zich gewoon gezeur van een hond en jaloers gedrag en zo wil ik dat ook niet hebben. Heb nu ook zo'n teef in gastgezin. En ongeacht of ze de baas over Kay gaat worden, duld ik dergelijke uitspattingen gewoon niet. Tenzij Kay over haar heen dendert, of ze haar echt stoort.... Zo eveneens met verdedigen tot voer. Gaat 1 van de twee dat verdedigen of moeilijk lopen doen, dan is feest voor beide afgelopen.

Blij goed kijken of Dolly wel baas blijft. Je hoeft overigens niet met Dolly te trainen om duidelijk te maken dat zij nummer 1 is. Eventjes iets met haar speciaal doen en daarna pas met een anders kan ook bijhoorlijk bevestigend werken, zeker in roedels met wat onrust.

[ranetje]

De vraag is of Dolly redelijkerwijs haar positie nog (lang) kan handhaven. Zo lang ze dat doet, zou ik haar bijstaan, alhoewel ik gewoonweg niet van rumoer binnen de groep ben en alle partijen gewoon moeten schikken in de situatie. Niet spelen in de buurt, terwijl er redelijkwijs geen last van de andere hond is, vind ik op zich gewoon gezeur van een hond en jaloers gedrag en zo wil ik dat ook niet hebben. Heb nu ook zo'n teef in gastgezin. En ongeacht of ze de baas over Kay gaat worden, duld ik dergelijke uitspattingen gewoon niet. Tenzij Kay over haar heen dendert, of ze haar echt stoort.... Zo eveneens met verdedigen tot voer. Gaat 1 van de twee dat verdedigen of moeilijk lopen doen, dan is feest voor beide afgelopen.

Blij goed kijken of Dolly wel baas blijft. Je hoeft overigens niet met Dolly te trainen om duidelijk te maken dat zij nummer 1 is. Eventjes iets met haar speciaal doen en daarna pas met een anders kan ook bijhoorlijk bevestigend werken, zeker in roedels met wat onrust.

Het kan gezeur zijn.
Doet moet je tijdens het waarnemen beoordelen of dat zo is.
Mijn oudste hond heeft een lijf dat pijnlijk is als een jonge hond er tegen aan loopt.
Dat hoeft niet eens hard.
Dus zij waarschuwt al als zo'n hond in de buurt komt "blijf van mijn lijf!!"
Nu komt daar bij haar verder geen knokken van, maar dat ze waarschuwt mag.
En dat is dus geen gezeur of jaloezie

[mariaa]

Ze is nu drie maanden geleden voor het eerst loops geweest , dus dat kan het niet echt zijn.

Mijn man traint met Dolly ( drijven) het is min of meer zijn hond, ze mag ook altijd met hem alleen overal naar toe.
Ik train met Buck ( agilty ) en gehoorzaamheid met Sybil , mijn man drijft ook met Sybil.
Ik doe wel altijd kleine gehoorzaamheid oefeningen in de tuin, om de beurt en dan doet Dolly wel mee.

Ze plassen ook al weken over elkaars plasje heen, dat is ook heel opvallend, allebei hebben ze er een belangrijke taak aan. Dolly plast nu zelfs over de plasje van Sybil in de tuin. ( Sybil was altijd de enige hond die in de tuin plast omdat ze een pup was/is)

Ze corrigeerd Sybil meer uit irritatie, ze komt het over.

Het probleem lijkt te zijn dat Sybil geen/niet voldoende respect meer heeft voor Dolly.

[mariaa]

Wat misschien ook meespeeld is dat Sybil echt een "plak" hondje is, ze is altijd dicht in mijn buurt en ligt altijd bij mij aan de voeten.
Sybil is onzeker en lijkt deze steun ook echt te zoeken vanaf dat ze bij ons is.
Dolly is vrij zelfstandig en ligt altijd ergens lekker op de zachte bank.
Het kan zijn dat Sybil zich hierdoor erg gesterkt voelt omdat ze dus altijd samen met mij is in huis
Dolly is van nature wel een beetje een jaloerse hond, ze is thuis ook echt onze prinses en ze krijgt van iedereen een knuffel en aandacht. Het kan zijn dat ze zich daarom wel irriteerd aan Sybil.
Maar Sybil heeft altijd heel veel respect gehad voor Dolly en nu dus niet meer

[ranetje]

Wat misschien ook meespeeld is dat Sybil echt een "plak" hondje is, ze is altijd dicht in mijn buurt en ligt altijd bij mij aan de voeten.
Sybil is onzeker en lijkt deze steun ook echt te zoeken vanaf dat ze bij ons is.
Dolly is vrij zelfstandig en ligt altijd ergens lekker op de zachte bank.
Het kan zijn dat Sybil zich hierdoor erg gesterkt voelt omdat ze dus altijd samen met mij is in huis
Dolly is van nature wel een beetje een jaloerse hond, ze is thuis ook echt onze prinses en ze krijgt van iedereen een knuffel en aandacht. Het kan zijn dat ze zich daarom wel irriteerd aan Sybil.
Maar Sybil heeft altijd heel veel respect gehad voor Dolly en nu dus niet meer

Hieruit maak ik op dat het een idee zou kunnen zijn om met Dolly apart nog wat extra's te doen.
Ik vraag me af of een "onzeker plak-hondje" een rangenstrijd aangaat?
En op een of andere manier is ze daar toch wel subtiel een beetje mee aan het oefenen (over de plasjes van Dolly heen plassen, of gebeurt dat alleen omgekeerd?)

[Jaap*]

Dat "plakken" is niet zozeer onzekerheid misschien?
Het kan net zo goed een punt zijn naar Dolly, alles in ogenschouw genomen lijkt me dat niet ondenkbeeldig.
Gedoogd Sybil Dolly wel in de buurt als Sybil zo dicht bij je ligt? Of roept dat ook wel eens spanning op?
Ik vind het wel een beetje lastig om actief iets te willen forceren in zo'n situatie hoor, ze zijn misschien ook wel eens alleen immers
Ik zou, denk ik, vooral dat "plakken" van Sybil wat proberen in te perken. Op die manier (misschien zijn er nog wel een paar van zulk soort puntjes) steun je niet actief een partij, maar geef je ook niet één partij veel macht.

[gyanty]

De vraag is of Dolly redelijkerwijs haar positie nog (lang) kan handhaven. Zo lang ze dat doet, zou ik haar bijstaan, alhoewel ik gewoonweg niet van rumoer binnen de groep ben en alle partijen gewoon moeten schikken in de situatie. Niet spelen in de buurt, terwijl er redelijkwijs geen last van de andere hond is, vind ik op zich gewoon gezeur van een hond en jaloers gedrag en zo wil ik dat ook niet hebben. Heb nu ook zo'n teef in gastgezin. En ongeacht of ze de baas over Kay gaat worden, duld ik dergelijke uitspattingen gewoon niet. Tenzij Kay over haar heen dendert, of ze haar echt stoort.... Zo eveneens met verdedigen tot voer. Gaat 1 van de twee dat verdedigen of moeilijk lopen doen, dan is feest voor beide afgelopen.

Blij goed kijken of Dolly wel baas blijft. Je hoeft overigens niet met Dolly te trainen om duidelijk te maken dat zij nummer 1 is. Eventjes iets met haar speciaal doen en daarna pas met een anders kan ook bijhoorlijk bevestigend werken, zeker in roedels met wat onrust.

Het kan gezeur zijn.
Doet moet je tijdens het waarnemen beoordelen of dat zo is.
Mijn oudste hond heeft een lijf dat pijnlijk is als een jonge hond er tegen aan loopt.
Dat hoeft niet eens hard.
Dus zij waarschuwt al als zo'n hond in de buurt komt "blijf van mijn lijf!!"
Nu komt daar bij haar verder geen knokken van, maar dat ze waarschuwt mag.
En dat is dus geen gezeur of jaloezie

Daarom stond er ook redelijkerwijs geen last. En waarschuwen mag hier heel prima, zeker als hij mij niet opgevallen is en de andere partij moet dan ook wel reageren. Maar ik wil geen geheibel. Mocht de andere partij dus niet reageren op de waarschuwing, dan help ik.

[gyanty]

Dat "plakken" is niet zozeer onzekerheid misschien?
Het kan net zo goed een punt zijn naar Dolly, alles in ogenschouw genomen lijkt me dat niet ondenkbeeldig.
Gedoogd Sybil Dolly wel in de buurt als Sybil zo dicht bij je ligt? Of roept dat ook wel eens spanning op?
Ik vind het wel een beetje lastig om actief iets te willen forceren in zo'n situatie hoor, ze zijn misschien ook wel eens alleen immers
Ik zou, denk ik, vooral dat "plakken" van Sybil wat proberen in te perken. Op die manier (misschien zijn er nog wel een paar van zulk soort puntjes) steun je niet actief een partij, maar geef je ook niet één partij veel macht.

Ik denk ook dat het plakkerige gedrag wel eens eerder claimerig gedrag kan zijn

[Anne&Taar]

Ik zou de hond waarvan jij inschat dat deze het beste als roedelleider zal fungeren, voortrekken. Dus deze hond ag op bed, de andere niet, deze krijgt de meeste aandacht. Als de situatie weer wat rustiger is, zou ik pas weer speelgoed ed introduceren..

[mariaa]

Dat "plakken" is niet zozeer onzekerheid misschien?
Het kan net zo goed een punt zijn naar Dolly, alles in ogenschouw genomen lijkt me dat niet ondenkbeeldig.
Gedoogd Sybil Dolly wel in de buurt als Sybil zo dicht bij je ligt? Of roept dat ook wel eens spanning op?
Ik vind het wel een beetje lastig om actief iets te willen forceren in zo'n situatie hoor, ze zijn misschien ook wel eens alleen immers
Ik zou, denk ik, vooral dat "plakken" van Sybil wat proberen in te perken. Op die manier (misschien zijn er nog wel een paar van zulk soort puntjes) steun je niet actief een partij, maar geef je ook niet één partij veel macht.

Het "plakken" is naar mij idee wel uit onzekerheid geboren maar het geeft Sybil idd ook veel kracht in huis.
Ik heb er even over nagedacht, Sybil gaat eigenlijk altijd onder de bank liggen als ik boven ben of niet thuis ben, onder de bank ligt ze veilig omdat Buck en Dolly hier niet bij kunnen. Dat geeft misschien aan dat ze zich niet zo zeker voelt als ik er niet bij ben.
Dolly ligt eigenlijk nooit aan mijn voeten, ze heeft dit weleens gedaan maar dan voelt het heel "dwingend en regelig " en dan komt ze zelf ook niet tot rust dus stuur ik haar op de bank.
De laatste weken merk ik idd ook dat Sybil ook niet wil dat Dolly bij mij ligt, dan voel ik ook een lichte spanning. Dan stuur ik wel Sybil weg en laat ik expres Dolly mij mij liggen.

[mariaa]

Wat misschien ook meespeeld is dat Sybil echt een "plak" hondje is, ze is altijd dicht in mijn buurt en ligt altijd bij mij aan de voeten.
Sybil is onzeker en lijkt deze steun ook echt te zoeken vanaf dat ze bij ons is.
Dolly is vrij zelfstandig en ligt altijd ergens lekker op de zachte bank.
Het kan zijn dat Sybil zich hierdoor erg gesterkt voelt omdat ze dus altijd samen met mij is in huis
Dolly is van nature wel een beetje een jaloerse hond, ze is thuis ook echt onze prinses en ze krijgt van iedereen een knuffel en aandacht. Het kan zijn dat ze zich daarom wel irriteerd aan Sybil.
Maar Sybil heeft altijd heel veel respect gehad voor Dolly en nu dus niet meer

Hieruit maak ik op dat het een idee zou kunnen zijn om met Dolly apart nog wat extra's te doen.
Ik vraag me af of een "onzeker plak-hondje" een rangenstrijd aangaat?
En op een of andere manier is ze daar toch wel subtiel een beetje mee aan het oefenen (over de plasjes van Dolly heen plassen, of gebeurt dat alleen omgekeerd?)

Sybil is altijd onderdanig geweest naar Dolly, de laatste weken dus niet meer. Volgens mij doordat ze ouder is in combinatie met de zekerder voelen ( door mijn aanwezigheid?)
Ze plassen over elkaars plasjes heen, dus Sybil doet dit bij Dolly en omgekeerd.

[mariaa]

Dat "plakken" is niet zozeer onzekerheid misschien?
Het kan net zo goed een punt zijn naar Dolly, alles in ogenschouw genomen lijkt me dat niet ondenkbeeldig.
Gedoogd Sybil Dolly wel in de buurt als Sybil zo dicht bij je ligt? Of roept dat ook wel eens spanning op?
Ik vind het wel een beetje lastig om actief iets te willen forceren in zo'n situatie hoor, ze zijn misschien ook wel eens alleen immers
Ik zou, denk ik, vooral dat "plakken" van Sybil wat proberen in te perken. Op die manier (misschien zijn er nog wel een paar van zulk soort puntjes) steun je niet actief een partij, maar geef je ook niet één partij veel macht.

Ik denk ook dat het plakkerige gedrag wel eens eerder claimerig gedrag kan zijn

zou goed kunnen
Maar ze is naar mij toe wel erg makkelijk, ze zoekt ook zelden de grenzen op en is hierin heel volgzaam en makkelijk.
Ik merk bv ook nog niks van een "pubertijd"
Het lijkt wel of ze wel de grenzen opzoekt bij onze andere honden maar ( nog) niet bij ons.

[Hutsje]

Wat misschien ook meespeeld is dat Sybil echt een "plak" hondje is, ze is altijd dicht in mijn buurt en ligt altijd bij mij aan de voeten.
Sybil is onzeker en lijkt deze steun ook echt te zoeken vanaf dat ze bij ons is.
Dolly is vrij zelfstandig en ligt altijd ergens lekker op de zachte bank.
Het kan zijn dat Sybil zich hierdoor erg gesterkt voelt omdat ze dus altijd samen met mij is in huis
Dolly is van nature wel een beetje een jaloerse hond, ze is thuis ook echt onze prinses en ze krijgt van iedereen een knuffel en aandacht. Het kan zijn dat ze zich daarom wel irriteerd aan Sybil.
Maar Sybil heeft altijd heel veel respect gehad voor Dolly en nu dus niet meer

Hieruit maak ik op dat het een idee zou kunnen zijn om met Dolly apart nog wat extra's te doen.
Ik vraag me af of een "onzeker plak-hondje" een rangenstrijd aangaat?
En op een of andere manier is ze daar toch wel subtiel een beetje mee aan het oefenen (over de plasjes van Dolly heen plassen, of gebeurt dat alleen omgekeerd?)

Sybil is altijd onderdanig geweest naar Dolly, de laatste weken dus niet meer. Volgens mij doordat ze ouder is in combinatie met de zekerder voelen ( door mijn aanwezigheid?)
Ze plassen over elkaars plasjes heen, dus Sybil doet dit bij Dolly en omgekeerd.

ze wordt volwassen, en ik zou niet blij zijn met deze ontwikkeling eerlijk gezegd. ik hoop dat je het in de hand kan houden.

[ranetje]

Dat "plakken" is niet zozeer onzekerheid misschien?
Het kan net zo goed een punt zijn naar Dolly, alles in ogenschouw genomen lijkt me dat niet ondenkbeeldig.
Gedoogd Sybil Dolly wel in de buurt als Sybil zo dicht bij je ligt? Of roept dat ook wel eens spanning op?
Ik vind het wel een beetje lastig om actief iets te willen forceren in zo'n situatie hoor, ze zijn misschien ook wel eens alleen immers
Ik zou, denk ik, vooral dat "plakken" van Sybil wat proberen in te perken. Op die manier (misschien zijn er nog wel een paar van zulk soort puntjes) steun je niet actief een partij, maar geef je ook niet één partij veel macht.

Ik denk ook dat het plakkerige gedrag wel eens eerder claimerig gedrag kan zijn

zou goed kunnen
Maar ze is naar mij toe wel erg makkelijk, ze zoekt ook zelden de grenzen op en is hierin heel volgzaam en makkelijk.
Ik merk bv ook nog niks van een "pubertijd"
Het lijkt wel of ze wel de grenzen opzoekt bij onze andere honden maar ( nog) niet bij ons.

Misschien toch ook bij jou door je te claimen.
Ik denk dat je dan beter geen enkele hond aan je voeten kan laten liggen.
Om spanningen te voorkomen.

Inderdaad ook wat Jaap* zegt.
Niet actief leiderschap van de een of de ander benadrukken.
Maar geen claimen op wat voor manier dan ook toestaan.
Dus hoe gezellig ook voor jou, alle hondjes in de mand.
En als jij iets van ze wil roep je er eentje bij je.

Ik weet ook niet of ik blij zou zijn met deze situatie
Maar zo door je opgeschreven ziet het er misschien (hopelijk) onprettiger uit dan het is.

[Tamara.]

Maar ze is naar mij toe wel erg makkelijk, ze zoekt ook zelden de grenzen op en is hierin heel volgzaam en makkelijk.
Ik merk bv ook nog niks van een "pubertijd"
Het lijkt wel of ze wel de grenzen opzoekt bij onze andere honden maar ( nog) niet bij ons.

Dat moet je echt compleet los van elkaar zien, heeft niets met elkaar te maken en daar moet je ook geen conclusies aan verbinden

Ik denk dat het een combinatie is van hormonen (ca. 8 à 9 weken na de loopsheid beginnen de hormonen voor een periode, in meer of mindere mate zichtbaar, op te spelen), het ouder worden en ik heb het idee dat sybil heel erg het gevoel van jou krijgt dat ze heel wat is in de roedel

Als Dolly echt nog de onverbiddelijke roedelleider is, zowel vanuit oogpunt van dolly zelf en van sybill, zou ik daar actiever in meegaan, óók of juist richting sybil

[Tamara.]

Niet actief leiderschap van de een of de ander benadrukken.

Ik zou het alleen doen als de situatie héél duidelijk is of dat de situatie die er gaat komen (wisseling van de wacht) heel duidelijk is. dat beide honden wel weten wat er aankomt maar hierin de weg nog moeten zien te vinden. als baas zijnde kun je de honden juist dan helpen door het straatje voor beiden schoon te vegen zodat ze dat zelf niet hoeven te doen, juist dan met alle gevolgen van dien
Maar je moet de situatie wel goed inschatten en dat is nogal lastig vanaf een computerscherm

[mariaa]

Maar ze is naar mij toe wel erg makkelijk, ze zoekt ook zelden de grenzen op en is hierin heel volgzaam en makkelijk.
Ik merk bv ook nog niks van een "pubertijd"
Het lijkt wel of ze wel de grenzen opzoekt bij onze andere honden maar ( nog) niet bij ons.

Dat moet je echt compleet los van elkaar zien, heeft niets met elkaar te maken en daar moet je ook geen conclusies aan verbinden

Ik denk dat het een combinatie is van hormonen (ca. 8 à 9 weken na de loopsheid beginnen de hormonen voor een periode, in meer of mindere mate zichtbaar, op te spelen), het ouder worden en ik heb het idee dat sybil heel erg het gevoel van jou krijgt dat ze heel wat is in de roedel

Als Dolly echt nog de onverbiddelijke roedelleider is, zowel vanuit oogpunt van dolly zelf en van sybill, zou ik daar actiever in meegaan, óók of juist richting sybil

Het is nu 10 weken geleden dat Sybil loops is geweest, zou het daar mee te maken hebben? en welk gedrag laten honden dan zien in deze periode?

Het lijkt miss uit deze reacties van mij dat Sybil een bijzondere postitie inneemt in onze roedel maar dat valt volgens mij wel mee...
Met Buck heb ik bijvoorbeeld de meest bijzondere band, we trainen samen twee keer in de week en Buck ligt ook altijd in mijn buurt, Buck slaapt naast mijn bed en Dolly ligt naast mijn man en Sybil ligt in de bench
Dolly heeft een aantal privileges die andere honden helemaal niet krijgen, ze mag altijd boven op bed liggen overdag als ze dit wilt. Ook mag ze altijd met mijn man overal naar toe , ze mag ook in de auto als enigste voorin.
Dolly krijgt ook altijd als eerste eten, het botje etc.

Sybil zoekt idd wel veel steun bij mij, als we buiten wandelen is zij ook de enige die altijd bij mij in de buurt loopt, ze is dat betreft een soort schaduw.
Dat ze deze steun nu gebruikt om praatjes te krijgen tegen Dolly kan heel goed zijn, daar ga ik nu dus ook beter op letten

[mariaa]

@Hutsje: Het lijkt me juist wel een goede ontwikkeling dat ze volwassen wordt

Ik heb er wel vertrouwen in , het is een soort spanningveld wat nu af en toe is ontstaan en waar ik graag goed mee wil omgaan.
Het is niet zo dat we hier op eieren lopen, of dat de honden er nu last van hebben. Ze eten hier zelfs in een ruimte de botjes zonder problemen om aan te geven dat de spanning wel mee valt.

[Tamara.]

Het is nu 10 weken geleden dat Sybil loops is geweest, zou het daar mee te maken hebben? en welk gedrag laten honden dan zien in deze periode?

Het is niet altijd zo dat je er zelf wat van merkt of ziet maar de honden onderling des te meer Aan suus zelf bijvoorbeeld heb ik niets gemerkt maar ik zag aan Bowie en fien en onderling met suus genoeg
Fien is een stuk chagerijn, depressief en heeft een kort lontje Verschilt per hond en kan zelfs per loopsheid/schijndracht verschillen. Ik denk dat hormonen in dit geval ook een trigger zijn. maar dat wil niet zeggen dat je het zomaar moet wegwimpelen, integendeel, juist dat soort momenten moet je wat meer opletten zodat de vlam niet in de pan slaat en de onderlinge verhoudingen voor de toekomst schaden. Je moet er in ieder geval wel íets mee

Het lijkt miss uit deze reacties van mij dat Sybil een bijzondere postitie inneemt in onze roedel maar dat valt volgens mij wel mee...
(...)
Sybil zoekt idd wel veel steun bij mij, als we buiten wandelen is zij ook de enige die altijd bij mij in de buurt loopt, ze is dat betreft een soort schaduw.
Dat ze deze steun nu gebruikt om praatjes te krijgen tegen Dolly kan heel goed zijn, daar ga ik nu dus ook beter op letten

Je zegt het zelf eigenlijk al Sybil kan ook vanuit zichzelf zich een bijzondere positie toeeigenen. Of sommige honden zijn van zichzelf wat aanhankelijker of juist afstandelijker of vergen meer aandacht/tijd wat ook mee kan spelen.

Het is in ieder geval goed om te lezen dat jezelf niet gespannen bent of om het minste al in de stress schiet. Alert zijn is goed en waar nodig bijsturen, paniek, stress en elke zucht over analyseren en krampachtig te werk gaan is niet goed

[mariaa]

@Tamara: Sybil is een beetje "anders" ze heeft idd op dit moment een iets korter lontje, dat merk ik vooral aan het (aan)blafgedrag ( wat ze altijd meer doet als ze overprikkeld is)
Ik heb nog geen ervaring wat de hormonen met haar doen en hoe haar cyclus precies is, dus het nu nog lastig om dit goed te herkennen.
We laten haar wel castreren, dat hadden we al eerder besloten, dat zou dan volgende maand moeten gebeuren, als dan teminsten haar hormonen weer in balans zijn.

Ik ben zelf heel rustig persoon en ik schiet niet zomaar in de stress, de situatie is ook nog niet spannend genoeg om er echt wakker van te liggen Het is ook meer een gevoel/verandering dat ik opmerk, dan dat er op dit moment problemen zijn.
Ik vind het wel altijd belangrijk om goed voorbereid te zijn en adviezen te vragen zodat ik weet welke koers we moeten varen.
Sybil en Dolly zijn volgens mij beide geen type honden die volledig op hun strepen gaan staan, wat ik nu kan inschatten.

[mariaa]

oja, wat ook wel raar is dat Sybil de laatste twee weken haar eigen plas uitgebreid besnuffeld en zelfs soms even likt.

[Marjoleine]

Mij klinkt het anders wel zo. Sybil lijkt me een claimer en claimers zijn vaak heel subtiel.
Vaak denken mensen dat het onzekere honden zijn, maar dat is lang niet altijd zo.

Het kan prima zo zijn dat een teef tot op hoge leeftijd de baas blijft hoor, heb ik meermalen meegemaakt. Ik denk dus gewoon dat Sybil aan het kijken is hoe ver ze kan gaan.
Bij de honden maar ook de bazen.

Ik zou dit soort dingen gewoon niet en nooit toestaan. Geen flauwekul, wie zich niet gedraagt kan even tien minuten apart gaan zitten.
En het lijkt me dat dat dan voor Sybil is.

[mariaa]

Mij klinkt het anders wel zo. Sybil lijkt me een claimer en claimers zijn vaak heel subtiel.
Vaak denken mensen dat het onzekere honden zijn, maar dat is lang niet altijd zo.

Ze is zeker een claimer, dat ontken ik verder ook niet Daarnaast is ze in mijn ogen ook onzeker, vooral als pup, snel bang, snel overprikkeld, overal om blaffen en weinig zelfstandig. Ik heb regelmatig met mijn handen in het haar gezeten.
Ze is de laatste maanden wel erg gegroeid, beter in balans en makkelijker geworden, het gaat eigenlijk nu heel goed met haar

Wat ik nu wel beter in zie is dat ze haar positie als claimer inmiddels "misbruikt" om haar grenzen te zoeken, daar moet ik nu dus alert op zijn. Dolly is trouwens ook een hondje die op subtiele wijze kan claimen Maar dan meer naar ons toe

[Miranda]

Mij klinkt het anders wel zo. Sybil lijkt me een claimer en claimers zijn vaak heel subtiel.
Vaak denken mensen dat het onzekere honden zijn, maar dat is lang niet altijd zo.

Yup. Skadi is ook een subtiele claimer.
En niet omdat ze zo onzeker is. Nee, omdat ze vindt dat ik van haar ben. En van niemand anders.

Mijn beste vriend trapte er ook in. We zitten samen op de bank, vlak naast elkaar, film te kijken.
Wurmt madam zich ertussen, héél lief doend. Knuffelen, beklikken, all that. Ze gaat liggen, strekt zich de poten tegen vriend aan, en vriend schuift wat op
"Oh, wat LIEF is ze! Ze komt er gezellig tussen liggen." riep hij.
Ik heb madam van de bank geknikkerd en hém uit de droom geholpen

[Marjoleine]

Daarnaast is ze in mijn ogen ook onzeker, vooral als pup, snel bang, snel overprikkeld, overal om blaffen en weinig zelfstandig.

Ja.
Maar dat kan natuurlijk evengoed claimen zijn
Claimen als: "Ik vind het eng en jij bent aangenomen om dat te regelen voor mij "

@Miranda: hier ook wat die uitrekkende tevreden zuchtende teven, die dan en passant zomaar opeens de halve bank in bezit hebben

Dacht het toch maar niet

[Miranda]

@Miranda: hier ook wat die uitrekkende tevreden zuchtende teven, die dan en passant zomaar opeens de halve bank in bezit hebben

Dacht het toch maar niet

Je zou ze bijna kredietpunten geven voor slim handelen. Bijna
(Ik moet er stiekum altijd wel om lachen)

[mariaa]

Daarnaast is ze in mijn ogen ook onzeker, vooral als pup, snel bang, snel overprikkeld, overal om blaffen en weinig zelfstandig.

Ja.
Maar dat kan natuurlijk evengoed claimen zijn
Claimen als: "Ik vind het eng en jij bent aangenomen om dat te regelen voor mij "

Ik denk dat honden het altijd goed voor zichzelf regelen. Ze zullen gedrag herhalen wat effect heeft Sybil heeft me zeker uitgekozen om zich zekerder te voelen, daar heb ik ook geen problemen mee omdat ik haar baas ben Het is niet zo dat ze een diva is die mij overal voor laat opdraven, ik ben geen "tut" baas die de honden vermenselijk. Ze mag ook niet meer dan de andere honden, in die zin heeft ze juist geen uitzonderingspositie. Ook zal ze door "onzeker gedrag" hier niet meer voor elkaar krijgen, daar prik ik wel doorheen. We stimuleren juist zelfstandig en evenwichtig gedrag, volgens mij is ze juist daarom zo gegroeid

Ik ga nu wel op letten dat ze mij niet "gebruikt" om zichzelf sterker te voelen naar Dolly toe. We hebben nu ook een aantal dingen weer scherper neer gezet. Dolly als eerste door de deur, de trap op, als eerst op bed etc.
Kijken of dit effect gaat hebben.