Dekreu of toch laten helpen?

[tkuijernl]

jammer dat je alsnog voor kastreren heb gekozen terwijl er ook andere manier zijn om hem tijdelijk van zn hormonen te verlossen...

ik hoop dat je wel blijft trainen met hem....

[Annemiek]

Als jij er een goed gevoel bij hebt is het toch goed.

Ik zou hem alleen niet aan laten komen, dat hij wat bij zijn flanken toont zou ik lekker zo laten.

[malinois]

Snap de redenatie van je DA niet, hij is al te groot & dan ook nog lekker ff langer door laten groeien omdat z'n groeischijven later sluiten...verder noem ik het een hond vermenselijken als je zo'n opmerking maakt over hormonen door z'n lijf waar hij niets mee kan of mag....das nl onzin, het is vrij natuurlijk dat ze niet dekken, ook bv bij wolven, enkel de alpha reu mag dekken.

ach ja tuurlijk, DA verdient er geld mee he... die zal alles vertellen wat hij graag wil horen...
Een reu van een jaar zeg.. maar goed, helaas is het kwaad al geschied, doodzonde iig. Ik vind het totaal geen raar gedrag van een reu van die leeftijd.

[renee-uk]

ach ik zeg maar zo ik zeg maar niks......

[MirandaH]

@TS Als ik jouw post zo lees ben ik niet over 1 nacht ijs gegaan. Er zijn nu eenmaal reuen waarbij het gedrag, tegen alle adviezen en ervaringen in, wèl enorm verbeterd na castratie.

Een door mij gefokte reu is ook enorm opgeknapt, weliswaar op iets latere leeftijd dan jouw reu, hij was 6 of 7, echt enorm. Drie GT èn een DA-kliniek (jaja) hadden gezegd dat castratie niets zou helpen. Tot mijn vriendin het zat was en zijn ballen er toch af gingen.

En binnen 3 weken begon hij al te veranderen, veel meer relaxt en nog niet zo mak als een lammetje, maar zeker 60% beter. Mijn vriendin heeft heel lang een naar gevoel gehad: als ze het 4 jaar eerder had gedaan dan had ze heel veel minder problemen met hem gehad.

En begrijp me goed, ik ben geen voorstander van castreren, maar soms heb je geen keus.

[carine]

maar op de leeftijd van 1 jaar heb je nog wel mogelijkheden toch...
zo jammer dat je meteen voor de drastische ingreep gekozen hebt...

[falkje]

Ik heb twee reuen en weet nu zeker dat er een heel groot verschil kan zijn qua seksuele drift. Mijn oudste was een ramp toen hij zo rond het jaar was; geen land mee te bezeilen . Kreeg ik ook adviezen van 'trainen', 'consequent' zijn, en zelfs 'trainen naast loopse teven'. Nou, ik trainde me bloed zweet en tranen, was zeer consequent, en trainen naast een loopse teef was totaal onmogelijk want ik had dan een volkomen onbereikbare hond (en hoe kun je trainen als er geen aandacht is )...
Dus ik weet helemaal waar je het over hebt (TS) .
Op een gegeven moment heb ik hem chemisch laten castreren en dat heeft een ommekeer gebracht. Toen was hij 'trainbaar' en dat werkte goed door ook toen de chemische castratie was uitgewerkt. (Helaas begon op 6 jarige leeftijd de hele santekraam overnieuw tot en met bloed druppelen aan toe en toen heb ik hem laten castreren omdat ik hem niet altijd aangelijnd wilde houden).
De jongste reu is anderhalf jaar oud. Een wereld van verschil met mijn oudste. Ik kan nu begrijpen dat mensen het over 'er op' trainen hebben; of zelfs loopse teven op trainingslocatie. Dat zou met hem zomaar kunnen Hij kan zelfs spelen met een loopse teef (niet op hoogtijdagen ) en ik roep hem gewoon weer mee . Ik weet niet hoe ik het heb
Met mijn oudste reu heb ik ontzettend veel getraind. Met mijn jongste door allerlei omstandigheden veel minder....
Dus mijn advies is; laat hem chemisch castreren en ga heel veel trainen o.a. op het hierkomen. Ga met hem 'werken', zoiets als jachttraining bijv. Castreren zou ik echt als laatste redmiddel zien! Vooral bij een labje, die hebben naar mijn idee veel aanleg om dik te worden.

De ene reu is de andere niet. Ik heb er maar één, dus geen vergelijk, maar me echt de blubber getraind op hormoon gerelateerd gedrag, zonder het gewenste effect. Tot we een implantaat hebben laten zetten en ik een ingang kreeg. We hebben niet afgewacht tot het uitgewerkt was overigens. Geen spijt, voor ons was het de goede oplossing.

[Muk]

Snap de redenatie van je DA niet, hij is al te groot & dan ook nog lekker ff langer door laten groeien omdat z'n groeischijven later sluiten...verder noem ik het een hond vermenselijken als je zo'n opmerking maakt over hormonen door z'n lijf waar hij niets mee kan of mag....das nl onzin, het is vrij natuurlijk dat ze niet dekken, ook bv bij wolven, enkel de alpha reu mag dekken.

ach ja tuurlijk, DA verdient er geld mee he... die zal alles vertellen wat hij graag wil horen...
Een reu van een jaar zeg.. maar goed, helaas is het kwaad al geschied, doodzonde iig. Ik vind het totaal geen raar gedrag van een reu van die leeftijd.

Zeker jammer, want dit is volstrekt normaal gedrag voor een (lab) reu van 1 jaar. Maar blijkbaar kan de TS dat niet aan en kiest zij voor de makkelijkste oplossing. Terwijl castratie wondermiddel is en al helemaal geen opvoedingsproblemen kan oplossen.

Maar de da heeft zijn geld weer makkelijk verdiend, dus iedereen is daar weer blij. De TS die denkt dat zij nu een rustige hond krijgt én de da omdat zijn nieuwe auto weer deels is gefinancierd. Met een nutteloze operatie.

[Muk]

Ik heb twee reuen en weet nu zeker dat er een heel groot verschil kan zijn qua seksuele drift. Mijn oudste was een ramp toen hij zo rond het jaar was; geen land mee te bezeilen . Kreeg ik ook adviezen van 'trainen', 'consequent' zijn, en zelfs 'trainen naast loopse teven'. Nou, ik trainde me bloed zweet en tranen, was zeer consequent, en trainen naast een loopse teef was totaal onmogelijk want ik had dan een volkomen onbereikbare hond (en hoe kun je trainen als er geen aandacht is )...
Dus ik weet helemaal waar je het over hebt (TS) .
Op een gegeven moment heb ik hem chemisch laten castreren en dat heeft een ommekeer gebracht. Toen was hij 'trainbaar' en dat werkte goed door ook toen de chemische castratie was uitgewerkt. (Helaas begon op 6 jarige leeftijd de hele santekraam overnieuw tot en met bloed druppelen aan toe en toen heb ik hem laten castreren omdat ik hem niet altijd aangelijnd wilde houden).
De jongste reu is anderhalf jaar oud. Een wereld van verschil met mijn oudste. Ik kan nu begrijpen dat mensen het over 'er op' trainen hebben; of zelfs loopse teven op trainingslocatie. Dat zou met hem zomaar kunnen Hij kan zelfs spelen met een loopse teef (niet op hoogtijdagen ) en ik roep hem gewoon weer mee . Ik weet niet hoe ik het heb
Met mijn oudste reu heb ik ontzettend veel getraind. Met mijn jongste door allerlei omstandigheden veel minder....
Dus mijn advies is; laat hem chemisch castreren en ga heel veel trainen o.a. op het hierkomen. Ga met hem 'werken', zoiets als jachttraining bijv. Castreren zou ik echt als laatste redmiddel zien! Vooral bij een labje, die hebben naar mijn idee veel aanleg om dik te worden.

De ene reu is de andere niet. Ik heb er maar één, dus geen vergelijk, maar me echt de blubber getraind op hormoon gerelateerd gedrag, zonder het gewenste effect. Tot we een implantaat hebben laten zetten en ik een ingang kreeg. We hebben niet afgewacht tot het uitgewerkt was overigens. Geen spijt, voor ons was het de goede oplossing.

Maar jij hebt het tenminste nog geprobeerd met een tijdelijke chemische castratie. Als die niet had gewerkt, was je ook niet overgegaan tot een echte castratie. Direct castreren vind ik wat dat betreft dus te makkelijk in deze situatie.

[Bmamavan2]

Castratie kan een ondersteuning zijn bij de opvoeding!!!
Ik en ook de DA zijn zo realistisch om in te zien dat je druk gedrag, trekken aan de riem, springen e.d. niet oplost met een castratie, daar is gewoon een goede opvoeding voor nodig!
Die krijgt hij sowieso.
Maar hoe je het ook wend of keert, sommige honden worden totaal (af)geleid wanneer hun hormonen gaan opspelen en zijn daardoor niet meer bereikbaar voor andere signalen. Geloof me, wij (ik en collega's van het asiel) zien ze echt! Maar goed dat schijn ik hier niet helemaal over te kunnen brengen aangezien jullie dat nooit in de praktijk mee hebben gemaakt.
Ik heb sowieso niet bewust voor het ras Labrador gekozen aangezien het qua uiterlijk niet mijn type hond is (te klein, vierkant en dik...nou ja vaak), mijn persoonlijke voorkeur gaat uit naar de doggen. Deze Lab (als het al een hele lab is) heeft toevallig mij uitgekozen toen hij hier in de opvang terecht kwam. Gelukkig mag ik zeggen want het is een schat van een hond, groot (en slank ) van formaat en karakter! Druk, onstuimig, lomp en dat vindt ik helemaal geweldig! Het enige wat ik minder vond was dat hij toch wel erg agressieve trekjes begon te vertonen, met name naar kleine hondjes en zoals gezegd wilde ik dat niet hebben omdat ik dit prive al eens mee heb gemaakt maar ook vaker in de praktijk tegenkom. Dit is een hond die ik veilig mee naar het bos wil kunnen nemen, of mee naar de stad, of het schoolplein or wherever zonder er steeds bij stil te moeten staan dat hij zou kunnen bijten (kan natuurlijk altijd maar zijn agressie naar andere hondjes is in ieder geval afgenomen).

Ik heb overigens ook voor gehele castratie gekozen aangezien we laatst bij een lezing te horen kregen dat chemische castratie op latere leeftijd vaker voor gezondheidsproblemen kan zorgen bij een reu. Te denken valt aan voorhuidsontstekingen en prostaatkanker.
En om hem dan toch nog even te vermenselijken (wat ik overigens niet doe maar goed), ik heb hem nog niet verwonderd zien kijken waar zijn balletjes nu gebleven zijn

[S@ndr@]

Ach gewon castratie heeft precies dezelfde nadelen en nog veel maar dan die twee die je net opnoemde.
als je het achteraf nog wilt weten( wat de nadelen zijn ) kun je het opzoeken hoor .
Kun je tenminste nog adequaat reageren mocht het zover komen

[Bmamavan2]

@TS Als ik jouw post zo lees ben ik niet over 1 nacht ijs gegaan. Er zijn nu eenmaal reuen waarbij het gedrag, tegen alle adviezen en ervaringen in, wèl enorm verbeterd na castratie.

Een door mij gefokte reu is ook enorm opgeknapt, weliswaar op iets latere leeftijd dan jouw reu, hij was 6 of 7, echt enorm. Drie GT èn een DA-kliniek (jaja) hadden gezegd dat castratie niets zou helpen. Tot mijn vriendin het zat was en zijn ballen er toch af gingen.

En binnen 3 weken begon hij al te veranderen, veel meer relaxt en nog niet zo mak als een lammetje, maar zeker 60% beter. Mijn vriendin heeft heel lang een naar gevoel gehad: als ze het 4 jaar eerder had gedaan dan had ze heel veel minder problemen met hem gehad.

En begrijp me goed, ik ben geen voorstander van castreren, maar soms heb je geen keus.

Idd. ik heb niet van de een op de andere dag besloten hem te laten castreren maar heb goed naar mijn hond en zijn gedrag gekeken, uit eigen ervaring geput, advies ingewonnen bij het asiel, bij fokkers en bij mijn DA (die trouwens maar een gewoon fiatje rijdt hoor en geen dikke bak ). Maar dit was gewoon een van die honden waarbij je nu al kon inzien dat je je helemaal te blubber zou kunnen gaan trainen zonder het gewenste resultaat maar met alleen maar meer frustratie van mijn en aan zijn kant. Ook een situatie die niks oplevert en die je niet wenst (want waar resulteert dat in...).
Castreren heeft normaal ook niet mijn voorkeur (ben echt niet zo belust erop dat die balletjes eraf moeten hoor ) en bij 9 van de 10 honden hoeft het ook niet, bij die van mij wel en dat heeft goed uitgepakt zodat we nu gewoon lekker verder kunnen zonder jaren van frustratie.

[malinois]

Castratie kan een ondersteuning zijn bij de opvoeding!!!
Ik en ook de DA zijn zo realistisch om in te zien dat je druk gedrag, trekken aan de riem, springen e.d. niet oplost met een castratie, daar is gewoon een goede opvoeding voor nodig!
Die krijgt hij sowieso.
Maar hoe je het ook wend of keert, sommige honden worden totaal (af)geleid wanneer hun hormonen gaan opspelen en zijn daardoor niet meer bereikbaar voor andere signalen. Geloof me, wij (ik en collega's van het asiel) zien ze echt! Maar goed dat schijn ik hier niet helemaal over te kunnen brengen aangezien jullie dat nooit in de praktijk mee hebben gemaakt.
Ik heb sowieso niet bewust voor het ras Labrador gekozen aangezien het qua uiterlijk niet mijn type hond is (te klein, vierkant en dik...nou ja vaak), mijn persoonlijke voorkeur gaat uit naar de doggen. Deze Lab (als het al een hele lab is) heeft toevallig mij uitgekozen toen hij hier in de opvang terecht kwam. Gelukkig mag ik zeggen want het is een schat van een hond, groot (en slank ) van formaat en karakter! Druk, onstuimig, lomp en dat vindt ik helemaal geweldig! Het enige wat ik minder vond was dat hij toch wel erg agressieve trekjes begon te vertonen, met name naar kleine hondjes en zoals gezegd wilde ik dat niet hebben omdat ik dit prive al eens mee heb gemaakt maar ook vaker in de praktijk tegenkom. Dit is een hond die ik veilig mee naar het bos wil kunnen nemen, of mee naar de stad, of het schoolplein or wherever zonder er steeds bij stil te moeten staan dat hij zou kunnen bijten (kan natuurlijk altijd maar zijn agressie naar andere hondjes is in ieder geval afgenomen).

Ik heb overigens ook voor gehele castratie gekozen aangezien we laatst bij een lezing te horen kregen dat chemische castratie op latere leeftijd vaker voor gezondheidsproblemen kan zorgen bij een reu. Te denken valt aan voorhuidsontstekingen en prostaatkanker.
En om hem dan toch nog even te vermenselijken (wat ik overigens niet doe maar goed), ik heb hem nog niet verwonderd zien kijken waar zijn balletjes nu gebleven zijn

Ik blijf erbij dat je het eerst nog met gemak anders had kunnen proberen, 1 jaar zeg, kom waar hebben we het over.
Daarnaast heeft castratie veel meer nadelen dan de 2 zogenaamde voordelen, voorhuidsontsteking is iets waar bijna alle ongec. reuen mee te maken heeft, is ook onschuldig geen drama dus.

[Kiran]

Castratie kan een ondersteuning zijn bij de opvoeding!!!
Ik en ook de DA zijn zo realistisch om in te zien dat je druk gedrag, trekken aan de riem, springen e.d. niet oplost met een castratie, daar is gewoon een goede opvoeding voor nodig!
Die krijgt hij sowieso.
Maar hoe je het ook wend of keert, sommige honden worden totaal (af)geleid wanneer hun hormonen gaan opspelen en zijn daardoor niet meer bereikbaar voor andere signalen. Geloof me, wij (ik en collega's van het asiel) zien ze echt! Maar goed dat schijn ik hier niet helemaal over te kunnen brengen aangezien jullie dat nooit in de praktijk mee hebben gemaakt.
Ik heb sowieso niet bewust voor het ras Labrador gekozen aangezien het qua uiterlijk niet mijn type hond is (te klein, vierkant en dik...nou ja vaak), mijn persoonlijke voorkeur gaat uit naar de doggen. Deze Lab (als het al een hele lab is) heeft toevallig mij uitgekozen toen hij hier in de opvang terecht kwam. Gelukkig mag ik zeggen want het is een schat van een hond, groot (en slank ) van formaat en karakter! Druk, onstuimig, lomp en dat vindt ik helemaal geweldig! Het enige wat ik minder vond was dat hij toch wel erg agressieve trekjes begon te vertonen, met name naar kleine hondjes en zoals gezegd wilde ik dat niet hebben omdat ik dit prive al eens mee heb gemaakt maar ook vaker in de praktijk tegenkom. Dit is een hond die ik veilig mee naar het bos wil kunnen nemen, of mee naar de stad, of het schoolplein or wherever zonder er steeds bij stil te moeten staan dat hij zou kunnen bijten (kan natuurlijk altijd maar zijn agressie naar andere hondjes is in ieder geval afgenomen).

Ik heb overigens ook voor gehele castratie gekozen aangezien we laatst bij een lezing te horen kregen dat chemische castratie op latere leeftijd vaker voor gezondheidsproblemen kan zorgen bij een reu. Te denken valt aan voorhuidsontstekingen en prostaatkanker.
En om hem dan toch nog even te vermenselijken (wat ik overigens niet doe maar goed), ik heb hem nog niet verwonderd zien kijken waar zijn balletjes nu gebleven zijn

Dat is ook wat een reu van 1 jaar een werklustige hond!

En wat jij zegt ik heb een reu van 1 jaar met exact dezelfde problemen! Het probleem is dat mensen vaak denken dat 1 keer in de week trainen op het veldje afdoende is. Deze honden zijn vaak super intelligent hebben denkwerk nodig beweging is vaak niet het probleem, doordat ze zo verdomd intelligent zijn zijn ze het baasje steeds een stapje voor. Ik kan je eigenlijk wel op een briefje meegeven dat het nu ogenschijnlijk rustig lijkt maar het oude gedrag zal terugvallen als je hem niks te doen geeft. Bij elke wandeling hebben ze een denkwerkje nodig ze moeten bezig blijven. Geen tijd hebben om zelf iets te gaan bedenken, het is zeker vermoeiend maar de alle moeite waard.
Met trainen gaat het nu stukken beter al hoewel gister hadden we weer een behoorlijke terugval tijdens het trainen, nou ja dan begin je weer opnieuw net zo lang tot het kwartje valt. En castratie zal daar zeker niet bij helpen.

[Bmamavan2]

Mijn hond krijgt genoeg te doen hoor...maar is en blijft echt overactief (nee geen ADHDér gelukkig want die hebben zelfs geen rust om te slapen)!!!
Hij gaat er vier keer per dag uit, twee keer minimaal anderhalf uur, een keer een half uur tot uur en een keer een snel poep- en plasrondje en dan wordt er bijna dagelijks met hem gefietst.
Daarbij gaat hij iedere dag naar het speelveld om te rausen met andere honden.
We gaan bijna iedere dag naar het bos waar hij lekker vrij rondloopt en stokken en ballen aporteert.
Een paar keer per week gaan we naar een grote vijver waar hij kan zwemmen.
Een keer per week gaat hij ergens 'spelen'.
Thuis wordt zijn aandacht gevraagd, wordt met hem gespeeld en worden denkspelletjes met hem gedaan (dingen verstoppen enzo).
Daarbij train ik nu twee keer in de week op een club (was eerst een keer per week) en train natuurlijk dagelijks zijn dingetjes (voor, down, zit e.d).

Dus nee ik weet dat een keer per week trainen op een veldje niet voldoende is (alhoewel sommige honden zelfs DAAR beter mee af waren).
Maar goed ga mijn keuze weer zitten verdedigen en daar stop ik nu gewoon mee, ik had kunnen wachten tot hij 2,3,4,5 jaar was en er misschien (beter naar alle waarschijnlijkheid) groetere opvoedproblemen waren ontstaan.
I rest my case en ga nu lekker de kinders van school halen en een fiks wandeling maken met mijn stuiterbal

[Machie]

Als ik zoveel zou doen met mijn hond wordt ie ook knettergek!
Hij is pas 1 jaar een krijgt vrijwel gene tijd om de boel te verwerken of hij moet alweer wandelen, spelen, trainen...

[malinois]

Als ik zoveel zou doen met mijn hond wordt ie ook knettergek!
Hij is pas 1 jaar een krijgt vrijwel gene tijd om de boel te verwerken of hij moet alweer wandelen, spelen, trainen...

nou idd.
als ik zoveel met Xavi doe krijgt hij juist NOG meer energie en hij heeft al zoveel....
Een hond moet ook tijd hebben om te rusten...
Als ik bijv. getraint heb, heb ik er geen hond meer aan... dan hoef ik nog echt geen uren te wandelen en dat gebeurd dus ook niet.

[Bmamavan2]

Pfff het is hier ook nooit goed.
Loop je twee keer per dag een rondje is het niet goed, loop je meer is het niet goed.
Train je niet met je hond is het niet goed, train je wel met je hond doe je het niet goed.
Geef je hem vlees is het vast het verkeerde vlees enzovoorts.
Soms zou het fijn zijn als je hier in je waarde zou worden gelaten door anderen.
Wij hebben, als het goed is, allemaal het beste met onze hond voor en maken daarom bepaalde keuzes. Sommige goed, sommige wat minder goed.
In het algeheel weet ik dat ik het beste met mijn eigen hond en met die van anderen of van het asiel voor heb en dat ik het goed doe, te zien aan de conditie en het gedrag van deze honden en te horen aan de opmerkingen van de nieuwe baasjes.
Mijn hond heeft een perfecte conditie en dat is hem aan te zien, krijg regelmatig complimentjes hierover.
Hij krijgt ruim voldoende beweging (heeft hij ook nodig) maar kan ook heerlijk uren maffen in zijn bench (o of is dat ook weer zielig).
Een dag heeft veel uren hoor, als je 's morgens om 6 uur al je eerste ronde maakt en 's avonds om een uur of 11/12 je laatste kom je nogal aan wat bewegingsmomenten die hij ook nodig heeft.
Daarbij train ik twee keer per week op de club maar verder ga ik echt niet steeds apart op een veldje staan om te trainen, dat kan thuis of tijdens de wandeling ook.
En de ene dag is de andere niet, soms lopen we wat meer, soms wat minder (en dan voel ik me ook weer schuldig).
Maar goed ieder op zijn manier...
Bedankt voor de informatie, aan sommige dingen heb ik wel wat gehad.
Ga nu lekker vakantie vieren

[Bmamavan2]

Moet me nog effe afmelden hier...