euthanasievraag.

[*Ellen*]

Ik heb een vraag.
Vanmorgen heeft een vriendin van me haar hond in laten slapen.
Dat ging niet zoals ze het in gedachten had.
De hond kreeg een spuit in zijn poot en ging janken.
Dat duurde naar haar idee wel een minuut, toen was de hond onder zeil en kreeg de tweede spuit in zijn poot, de doodsspuit zeg maar.

Is dat nou normaal? Ik wilde er bij haar niet over doorvragen omdat ze al zo verdrietig is maar dat kan toch niet normaal zijn.

[Cash]

Ik heb dat bij Kimba, Ghaya en Chello niet zo meegemaakt.
Die kregen ook 2 spuiten; 1 roesje geloof k en daarna de spuit om te overlijden.
Dat ging allemaal uiterst kalm en rustig.

[Nuran Gino]

Ik heb ook een andere ervaring...Chelsey kreeg eerst een prikje in haarpoot. Geen gepiep en dergelijke, ze gleed heel rustig in slaap. Na vijf minuten, de tweede spuit, kreeg ze in haar hart. Binnen 10 seconden was ze weg. Ik heb het als heel rustig ervaren.

[Marie-Josée]

Ik heb het nog nooit meegemaakt maar kan het niet zijn dat de hond jankte door de werking van het ( narcose) middel en niet van de pijn? Onze honden jankten altijd aan een stuk door als ze uit hun narcoseroesje moesten ontwaken.
Verder ligt het er misschien ook aan waarom de hond werd ingeslapen, ik neem niet aan dat hij gezond was.
Maar het is wel een akelige ervaring

[Marion.]

Lijkt me ook uitmaken "hoever de hond heen is"

[freskin]

Mijn honden kregen eerst een injectie in de bil,waarna ze langzaam in slaap sukkelden. Daarna kregen ze de definitieve spuit in een poot. Dat ging erg rustig. Binnen een paar seconden waren ze overleden.

Het komt mij dus niet bekend voor dat er eerst een injectie in de poot gegeven wordt. Het lijkt me voor de hond minder prettig dan een injectie in de bil. Maar bij een injectie in de poot zijn ze wel sneller onder zeil misschien, maar voor mij is het belangrijk dat de hond heel rustig in slaap valt zonder stress.

Wat verdrietig voor je vriendin. Wens haar maar sterkte met het verlies

[Riemsesy]

zoals anderen ook zeggen
meestal gaat t heel rustig

misschien voelde de hond het aan en vocht er tegen.

[Riemsesy]

Ik heb het meegemaakt met mijn Newfoundlander.
Die kreeg ook een spuit in zijn achterpoot om onder zeil te gaan maar doordat hij nog maar zo weinig bespiering had werd die vloeistof niet snel getransporteerd. Hij blééf maar janken en overeind komen.
Alles bij elkaar heeft het drie kwartier geduurd voordat hij eindelijk een keer dood was.
Het was niet fijn.

wow.. 3 kwartier.. dat lijkt me echt een martelgang
beer van een hond ook.. niet een inschattingsfout gemaakt met de hoeveelheid?
's gezien dat een paard een spuit kreeg, maar dat was zo groot als een kitspuit

[*Silvia*]

hier ook anders mijn vorige bull is ingeslapen op een hele onrustige manier, hij trok helemaal krom toen de prikken gegeven werd, was erg rot om dat te zien.
Toen hij zijn laatste adem had uitgeblazen zag je ze poten ook helemaal krom gaan..

[*Ellen*]

De dierenarts had tegen haar gezegd dat het heel normaal is.
Wat ik al zei : ik ben er maar niet op ingegaan toen ze dat zei, ze heeft al verdriet genoeg.
Maar normaal is het volgens mij niet.
Ik snap de verschillende manieren van euthanaseren niet.
Ik heb drie keer een euthanasie mee moeten maken. De eerste was bij de Labrador van mijn toenmalige vriend. Die kreeg een spuit in zijn poot en ging gillend dood.
De tweede was onze Engelse bulldog Boe. Zij kreeg een spuit in haar poot en toen ze onder zeil was ( geen gehuil, niks) kreeg ze spuiten in haar hart.
De derde was onze Bullmastiff Raisa, die kreeg 1 spuit in haar poot en weg was ze.
Ik was behoorlijk huiverig over 1 spuit. Liever eerst onder narcose en dan een dodelijke spuit.
Maar hij zei dat 1 spuit ook voldoende is, als je maar het juiste middel gebruikt.

Hoe zit dat ?

[Lizzie.]

Ik heb ook een andere ervaring...Chelsey kreeg eerst een prikje in haarpoot. Geen gepiep en dergelijke, ze gleed heel rustig in slaap. Na vijf minuten, de tweede spuit, kreeg ze in haar hart. Binnen 10 seconden was ze weg. Ik heb het als heel rustig ervaren.

Zo is het hier ook gegaan.

[*Ellen*]

Ik heb het meegemaakt met mijn Newfoundlander.
Die kreeg ook een spuit in zijn achterpoot om onder zeil te gaan maar doordat hij nog maar zo weinig bespiering had werd die vloeistof niet snel getransporteerd. Hij blééf maar janken en overeind komen.
Alles bij elkaar heeft het drie kwartier geduurd voordat hij eindelijk een keer dood was.
Het was niet fijn.

Afschuwelijke ervaring. Gatver Nanna. Prik in het hart kan dan ook niet, want de hond is bij bewustzijn.
Al zal dat voor sommige dierenartsen niet veel uitmaken.

[shibashira]

Hier twee keer op dezelfde manier, uiteraard andere hond . Voorpootje geschoren en spuit erin. Eerst een slaapmiddeltje, daarna het dodelijke middel.

En beide keren totaal anders beleeft. Mijn herder vocht er tegen om onder zeil te gaan en kwam iedere keer overeind. Echt een hele nare ervaring . Mijn bulletje zakte meteen in mijn armen weg, heel vredig (in hoeverre dat kan zijn bij zoiets). Echter het verdriet dat ik had... pfff... uiteraard om het verlies, maar ook heel erg om het feit dat IK die beslissing nam. Ook al weet ik dat het beter was.

[gonnie]

Ik heb het met onze kat gehad, die vocht er volgens mij tegen die wilde bij de eerste spuit ook niet in slaap vallen en moest er toen nog een krijgen, daarna de spuit waardoor hij dood ging al met al heeft het toch wel even geduurd voordat hij weg was, vond ik heel erg en had al haast spijt.

[*Ellen*]

Lijkt me ook uitmaken "hoever de hond heen is"

De hond was oud, 12 jaar. Lijkt niet oud, maar ik ken Joep goed, en hij was op.
Darmkanker. Hij is nog geopereerd, stuk dunne darm is eruit gehaald maar hij bleef bloed en water poepen.
En maar vrolijk blijven.
Gelukkig hebben ze op tijd de stekker eruit getrokken.
Misschien was hij nog te fit om ingeslapen te worden ?
Maar als een hond onder narcose gaat jankt hij toch ook niet ?

[kleine2758]

Onze labrador vocht er ook tegen. Hij kreeg eerst een spuit in zijn poot voor een roesje. Maar hij viel maar niet in slaap. Hij heeft 3(!)x dosis nodig gehad. Hij wilde echt niet. Ik heb hem op schoot genomen en geknuffeld en rustig toe gesproken, toen liet hij zich pas gaan. Daarna nog een spuitje in zijn poot en toen was het zo gebeurd.
Ik vond het verschrikkelijk dat ik hem aaide en zei dat het goed was, voelde als verraad.

[nathalie]

Toen mijn oppashondje ingeslapen moest worden ben ik ook meegegaan. Dat hondje was al heel oud en aan het dementeren en toen heeft de da mij er wel voor gewaarschuwd. En het ging ook met een hoop gejank en verzet.

Toen ik in het asiel stage liep bleef ik altijd bij de dieren die een spuitje kregen en dat is altijd rustig gegaan.
Dezelfde ervaring heb ik met Bowie. Die is etend gegaan. Met knakworstjes

[fes/lou]

Festa kreeg eerst een spuit in dr bil.
Daar jankte ze ook hard van en werd even onrustig.
Maar toen de uiteindelijke spuit gegeven werd was ze zo weg, binnen een halve minuut...

[*Ellen*]

Onze labrador vocht er ook tegen. Hij kreeg eerst een spuit in zijn poot voor een roesje. Maar hij viel maar niet in slaap. Hij heeft 3(!)x dosis nodig gehad. Hij wilde echt niet. Ik heb hem op schoot genomen en geknuffeld en rustig toe gesproken, toen liet hij zich pas gaan. Daarna nog een spuitje in zijn poot en toen was het zo gebeurd.
Ik vond het verschrikkelijk dat ik hem aaide en zei dat het goed was, voelde als verraad.

Oh get wat herkenbaar. Ik ben niet zo van het mama-en papa-gedoe met dieren.
Maar toen onze Boe na twee spuiten in haar hart nog niet dood was ben ik naast haar gaan liggen en heb tegen haar oortje gefluisterd dat mama het goed vond.
Het maakte me geen zak meer uit.
Dat gevoel van verraad herken ik meteen.

[Drijver]

Ik heb het meegemaakt met mijn Newfoundlander.
Die kreeg ook een spuit in zijn achterpoot om onder zeil te gaan maar doordat hij nog maar zo weinig bespiering had werd die vloeistof niet snel getransporteerd. Hij blééf maar janken en overeind komen.
Alles bij elkaar heeft het drie kwartier geduurd voordat hij eindelijk een keer dood was.
Het was niet fijn.

Ik had precies hetzelfde met mijn NF, alleen duurde dat iets minder lang. Maar 20-30 minuten is nog vreselijk lang natuurlijk.
De andere honden hadden dat niet, die gleden allemaal rustig weg. Tot nu toe.

[_Leonie]

Ik ken ook een Newfoundlander die zeker een kwartier/twintig minuten bezig is geweest voordat hij dood was. Gelukkig er zelf niet bij geweest maar schijnt verschrikkelijk te zijn geweest.

[fes/lou]

Ik vraag me ook af of die narcosespuit erg agressief spul is in de zin van dat het pijnlijk is als het ingespoten wordt..
Daar leek Festa haar reactie nl heel erg op...

[pooh]

bah wat een nare ervaringen staan hier tussen zeg.

Bij onze Fritz is destijds eerst een prikje in de bil geplaatst en daar viel hij snel van in slaap. Vervolgens een prik in het pootje en toen was het zo gebeurd. Eigenlijk niets raars en heel rustig allemaam maar de hele ervaring vond ik toch naar zat eigenlijk.

Sterkte voor je vriendin Ellen.

[*Ellen*]

En dat is nou waar het me om gaat.
is het middel niet goed, is het normaal dat het zolang duurt?
Als een hond onder narcose gaat is ie toch ook snel onder zeil ? Dan is er toch geen gepiep en gehuil?
Als ze uit de narcose komen kan ik nog begrijpen dat het niet lekker voelt.

[Zinndy]

Zowel Bij bailey (maagtorsie) en kleine Mike, kregen ze eerst een prikje in hun poot,
toen lagen ze al in mn armen .... en na een minuut of wat kwam de DA terug en hebben ze een spuit in hun hart gekregen...
en toen waren ze zo weg

Alleen bailey begon na de eerste prik een beetje te schudden...dat was niet zo prettig

[*Ellen*]

bah wat een nare ervaringen staan hier tussen zeg.

Bij onze Fritz is destijds eerst een prikje in de bil geplaatst en daar viel hij snel van in slaap. Vervolgens een prik in het pootje en toen was het zo gebeurd. Eigenlijk niets raars en heel rustig allemaam maar de hele ervaring vond ik toch naar zat eigenlijk.

Sterkte voor je vriendin Ellen.

Dank je, ik zal het zo aan haar doorgeven.

[bouvierpoedel]

Kan niet bij iedere hond hetzelfde gaan .
Heb heel verschillende ervaringen en niets is vantevoren in te schatten en net zoveel verbazing achteraf.

[Hutsje]

helaas, hier is het nog nooit vredig gegaan. de 1e keer met mijn flatcoated reu, 6 jaar en kanker, kon bijan alleen nog kwispelen maar hij heeft 4 spuiten moeten hebben. daarna bolletje, bm teef van bijna 2, ook kanker, grote paniek en gillen. toen cloris, bm reu van 2, ook vreselijk. daarna ozzy, bassethound 4 jaar, ook gillen, en zelfs bij deur, bm reu van 12 ging het niet rustig. ik was dus heel blij dat huts wel vredig in haar slaap is heengegaan.

[*Ellen*]

Kan niet bij iedere hond hetzelfde gaan .
Heb heel verschillende ervaringen en niets is vantevoren in te schatten en net zoveel verbazing achteraf.

Er moet toch wel een middel zijn wat in 1 keer BAF zonder ellende je beestje dood maakt ?
Ik snap niet dat onder narcose gaan vlekkeloos gaat en dat euthanasie vaak niet pijnloos gaat.
Leg eens uit.

[Dianavdberkt]

maar wat ik me nu eigenlijk afvraag is het volgende.

Voor de euthansie krijgt de gemiddelde hond een slaapmiddel in de bilspier ingespoten. Lijkt me geen pretje en te merken aan mijn overleden honden deed dat gemeen zeer ook al is het maar heel kort.

Als ze onder narcose moeten voor bv het trekken van een tand wordt er vaak een narcose middel ergens in het vel geprikt. Waarom is het nu dan niet mogelijk eerst deze injectie te geven zodat ze dizzy zijn, dan het middel in de bil spier en dan pas het dodings middel in de poot.