Moos schreef:malinois schreef:ja dat klopt, maar als je een regelende hond hebt en een hond niks terug doet wat ik dus lees in de verhalen van Kelev, dan heb je dus ook geen knok...
Nee, dan heb je geen knok nee. Maar oh oh oh wat vinden mijn dames het lollig om "geregeld te worden"

Het is overigens, naar mijn idee, wel exact waarom bazen het dus bij mijn honden maar laten gebeuren hoor. Zijzelf en hun hond hebben er immers geen last van. Wie weet staat de baas er ook nog bij te genieten van dat schouwspel van hondengedrag ten koste van mijn honden

Of honden het lollig vinden? Ik had altijd reuen, dus dames daar waren zij altijd uiterst beleefd tegen.
Wat wel eens stroef verliep waren de confrontaties met weerbare reuen. Ook mijn honden kwamen wel eens een maat groter tegen, en dan moesten zij inbinden. (Want een Ierse wolfshond daar begin je als herder niet veel tegen) Misschien vonden zij dat niet lollig. Maar leven is nu eenmaal niet uitsluitend lol.
Als dat wel zo was hoefden wij niet met vakantie. Want wij worden ook door vreemden "geregeld" Dat vinden wij blijkbaar niet vervelend. Het hangt een beetje af van het land waarin wij toevallig leven, maar wij regelen wat af. Niemand vind het leuk om door een wildvreemde meneer de les gelezen te worden, maar je mag van die meneer daar in dat portiek nu eenmaal niet plassen. Dus krijg je een prent, en als je een grote waffel hebt ga je mee naar het bureau
Desnoods met geweld.
Maar honden onder elkaar mogen niets regelen? Het zijn sociale dieren, met voor een deel vreemde capaciteiten, en specialismen. Maar met een grote behoefte aan sociale betrokkenheid
Daar zitten net als bij ons, wel eens botsende karakters tussen. Honden die elkaar niet liggen.
Dat geeft wel eens wrijving en ergernis, en onderling gegrom en dreigend gedrag. Daar ligt geen hond wakker van. Het is gewoon een deel van zijn bestaan. De meeste honden (ook herders) vechten niet graag. Het geeft teveel risico zelf gewond te raken. Zij laten het in de regel bij afdreigen om daarna met stijve pootjes weg te lopen, na eerst nog snel even een plas achter te laten. Het grootste deel van ontmoetingen met vreemde honden (ook met herders) eindigt met een spelletje.
Men moet ook niet de indruk wekken dat grote Duitse herders altijd hele kleine hondjes intimideren.
Meestal wordt dat kleine spul genegeerd. De grootste interesse gaat uit naar weerbare rivalen.
Want als je dagelijks vele jaren dezelfde route loopt op dezelfde tijden, dan speelt de territorium-drift ook een woordje mee. Vandaar dat vaak even gekeken wordt wie er zoal in het (zijn) gebied aanwezig zijn.
Op een goede dag sta ik bij de uitgang van de hei, en de weg wordt geblokkeerd door een groep koeien. Dus maken wij even pas op de plaats, om de dames te laten passeren. Nu waren er twee koeien in een baldadige bui, en in hun enthousiasme beklommen zij elkaar.
Mijn Duitse herder Gibor vond dat buiten de orde, en zei er wat van. (hij deed ook zedenzaken)
Toen de koeien verder afzagen van pseudo seksuele spelletjes draaide Gibor zich om, want hij vond dat hij het goed geregeld had. De koe was het er echter niet mee eens, en pal onder mijn neus zet zij haar kop in de flank van Gibor tilt hem op, en smijt hem een paar meter verderop in een greppel. Ik heb nog nooit een hond zo verbouwereerd zien kijken.
Omdat hij de aanval niet zag aankomen, heeft hij nooit goed begrepen wat hem zo plotseling in die greppel deed belanden.