Ik liep met haar bij het veldje en aan dat veldje woont een oudere meneer met een jack russell. Vriendelijke man, altijd in voor een praatje.
Nu kwam hij aanfietsen. Met mandje achterop waar zijn jackie (zo heet ie) in zat. Hij had er zojuist een 'kooi' opgezet want jackie was bij de laatste fietsronde uit het mandje gesprongen. Nu kon Jackie tenminste niet meer eruit springen.
Goed, we staan zo te kletsen over Jackie en zijn vorige hondje want die is nog maar net overlijden.
Ik denk nog "goh wat is Hera toch kalm" want die stond ondertussen gewoon wat te staan en af te wachten tot we weer verder zouden lopen. Normaal kan ze die Jackie niet uitstaana (welke hond eigenlijk wel? haha).
Op dat moment gaat net jackie wat piepen. Ik zie Hera al boos kijken waar dat geluid nou vandaan komt
en ineens ziet ze het mandje achterop de fiets met Jackie erin. 
Woest werd ze.
Meneer en ik konden er beide hartelijk om lachen want zoals het ging was het geen porem.
Hij zei ook nog tegen Hera "Jackie staat al 10 minuten naast je hoor, moet je nu nog lelijk doen?".
