Onze lieve heer heeft raaaaare kostgangers :-/

[Lief]

Dat vind ik nou het mooie van de rondjes met de hond(en). Je ziet nog eens wat.

Vlakbij mijn huis staat een flat vol oude van dagen die doordat zij met het hondje wandelen nog contact krijgen...die fifi's hebben een goed leven.

Dan hebben we nog de gepensioneerde dove man met zijn swiffer, waar Misty altijd een aai bij gaat halen.
De oude man die altijd aan de wandel is op een flink doorstaptempo en de honden altijd even moet knuffelen.
De man die blijkbaar zijn huis ontvlucht die ons rondje in tegengestelde richting te loopt zonder hond en onderwijl zijn peukje rookt.

[Hayley84]

In mijn nieuwe buurt hebben we niet zoveel rare mensen.

1 vent op een racefiets die altijd je hond probeerde te lokken met snoepjes en altijd tsss tsss siste naar de honden als hij langsfietste (dit was nog vóór de CM tijd overigens)

De buurman met zijn Flatcoat en wij hebben al een aantal keer gevraagd om dat niet te doen maar hij bleef stug volhouden.
Totdat we allebei een keer de riem lieten schieten, toen kwamen we erachter dat hij stiekem doodsbang is voor honden als ze te dichtbij komen :lol:

Dus nu fiets hij met een boog om ons heen.

Oh en in mijn oude buurt hadden we een kattenvrouwtje boven ons wonen, ze had er een stuk of 5.
Ze was niet helemaal in orde, stonk best wel en belde regelmatig aan bij mij om mijn telefoon te lenen, haar telefoon te maken, wekker instellen, haar huis in de gaten houden omdat ze volgens haar werd gestalkt en nog meer van dat soort dingen. (ze werd niet gestalkt) Ze praatte héél erg hard en was s'nachts altijd wakker en tegen haar katten aan het praten wat ik dus heel goed kon horen.... Niet tof als het 03:00 is en je de volgende ochtend gewoon moet werken.
Na een paar maanden was ik het gewend en werd ik er niet meer wakker van.

[Kelev de oude]

Maylala schreef

Zo lopen er hier nog véél meer gekken rond, maar deze zijn echt tekenend voor deze straat. Ik kan niet wachten tot ik hier weg ben

Jeemig! Is jouw straat erg lang? dat mag ik niet hopen.
Wonen er behalve jij nog meer normale mensen? of wordt dat echt zoeken?

[Maylala]

Maylala schreef

Zo lopen er hier nog véél meer gekken rond, maar deze zijn echt tekenend voor deze straat. Ik kan niet wachten tot ik hier weg ben

Jeemig! Is jouw straat erg lang? dat mag ik niet hopen.
Wonen er behalve jij nog meer normale mensen? of wordt dat echt zoeken?

Haha! Of ik nou zo normaal ben valt nog te bezien natuurlijk. Maar het is nogal een Vogelaar-wijk, om het netjes te zeggen. Ik ben hier bij mijn lief ingetrokken, die er al woonde voordat de verloedering begon. Er wonen wel een paar types die nog redelijk te pruimen zijn, maar echt normale mensen hier in de straat ken ik niet, wellicht omdat ze er niet zijn, of omdat ze geen hond hebben. Dat laat ik maar even in het midden.

[Magic]

In ons dorp hebben we twee van dat soort figuren... eentje rijdt altijd in een soort rolstoel-fiets en hij wil altijd héél graag aandacht. Als je voorbij fietst, gaat hij schunnige dingen naar je roepen, hij kwijlt er nog net niet bij .
Laatst zag ik hem ergens, toen was hij hard: "help! help!" aan het roepen.
Ik was maar wat blij dat iemand anders stopte om te vragen wat voor hulp hij nodig had .

Er is hier ook een meisje die niet helemaal 100% is, maar zij is niet zo'n viespeuk. Ze probeert in het voorbij gaan altijd een gesprekje aan te knopen, en als je daar in trapt, kom je er maar heel moeilijk van af .

[Magic]

Overigens is dit niks vergeleken met Den Haag, ik woonde daar langs de tram die naar 'het gesticht' voerde. Die mensen zaten ook wel eens in de tram.
Toppunt was een schizofrene man die een hele discussie over chocoladevla hield met zijn alterego. Probleem: het alterego sprak alleen maar duits, en mijnheer zelf verstond geen duits .

[ellen en de birmanen]

ik ben geloof ik, de malloot van de buurt met 10 katten en 7 honden. loop altijd in smerige kleren rond als ik met de honden bezig ben.
ellen

[Hilde]

Hier loopt een beetje een zielige man Zijn hondje Spike (hoe anders) is een jaar terug overleden maar hij wil dat nog niet geloven.. Hij loopt dus echt dag in, dag uit, het park op en nee, soms wel uren achter elkaar en ook netjes 4 keer per dag. Hij negeert mensen compleet maar hij zegt altijd tegen zichzelf dat hij Spike kwijt is. 'Spike, waar is die hond, waar is Spike' en hij zoekt ook echt in struikjes en andere stukken. Het is echt heel triest, mensen hebben wel eens geprobeerd hem te vertellen dat Spike er niet meer was maar dan ging hij altijd schreeuwen en huilen, of hij negeerde ze. Tegen de honden praat hij ook altijd, Beau vindt hem eng en Elfi vindt hem wel leuk.. Hij vraagt altijd aan Elfi waar Spike is.. Dit is al sinds hij zijn hondje is kwijt geraakt, toen Spike er nog was, was het een enorm leuke man.. Hij loopt al een jaar elke dag weer te zoeken naar Spike. Het is heel erg triest

[Maylala]

Overigens is dit niks vergeleken met Den Haag, ik woonde daar langs de tram die naar 'het gesticht' voerde. Die mensen zaten ook wel eens in de tram.
Toppunt was een schizofrene man die een hele discussie over chocoladevla hield met zijn alterego. Probleem: het alterego sprak alleen maar duits, en mijnheer zelf verstond geen duits .

Dat soort dingen vind ik om je te beschéúren! Hier lopen ook vrij veel van dat soort types, die roepen dan dingen zoals "Nee! NEE!! Verdómme!! Wees nou STIL! Ik ben VRIJ!! NEE! Hou je bék!!", compleet met geestdriftig hoofdschudden en woeste armbewegingen. Zolang ik ze niet 's nachts in een lege straat tegenkom vind ik dat soort dingen prachtig, maar ik kan niet wachten tot ik in een straat woon waar dat soort figuren meer een uitzondering dan regel zijn.
Heb ook eens meegemaakt dat ik 's nachts uit de kroeg kwam rond 2 uur en nog even de honden liet plassen, en zo iemand tegenkwam. Hij had ook twee honden (Akita-achtige kruisingen) die op Sjon fixeerden, dus ik probeerde hem te ontwijken met Sjon onder mijn arm en Roos kort aangelijnd. Ging ie midden op het pad liggen, tegen mij roepend "Jaa dat vind je eng he, vieze k*****h**r, nou ik doe NIKS meer wat een ander wil, ik doe NOOIT meer iets wat iemand anders wil, vieze h**r vieze h**r vieze h**r!"
Toen ben ik toch maar met afgewende blik heel vlot en stilletjes een hoekje om gelopen, want dan is het ineens niet zo grappig meer. Ik was doodsbang dat als ik iets zou zeggen dat hem niet aanstond ik met 20 messteken zelf op dat pad zou liggen. :N: Gelukkig ben ik hem daarna nog maar 1 keer tegengekomen, en dat was overdag. Wat een griezels lopen er toch rond op deze wereld.

[Maylala]

Hier loopt een beetje een zielige man Zijn hondje Spike (hoe anders) is een jaar terug overleden maar hij wil dat nog niet geloven.. Hij loopt dus echt dag in, dag uit, het park op en nee, soms wel uren achter elkaar en ook netjes 4 keer per dag. Hij negeert mensen compleet maar hij zegt altijd tegen zichzelf dat hij Spike kwijt is. 'Spike, waar is die hond, waar is Spike' en hij zoekt ook echt in struikjes en andere stukken. Het is echt heel triest, mensen hebben wel eens geprobeerd hem te vertellen dat Spike er niet meer was maar dan ging hij altijd schreeuwen en huilen, of hij negeerde ze. Tegen de honden praat hij ook altijd, Beau vindt hem eng en Elfi vindt hem wel leuk.. Hij vraagt altijd aan Elfi waar Spike is.. Dit is al sinds hij zijn hondje is kwijt geraakt, toen Spike er nog was, was het een enorm leuke man.. Hij loopt al een jaar elke dag weer te zoeken naar Spike. Het is heel erg triest

Ach, wat ontzettend triest. Wat een intens verdriet zal zo'n man hebben.

[[Sandra]]

Hier loopt een beetje een zielige man Zijn hondje Spike (hoe anders) is een jaar terug overleden maar hij wil dat nog niet geloven.. Hij loopt dus echt dag in, dag uit, het park op en nee, soms wel uren achter elkaar en ook netjes 4 keer per dag. Hij negeert mensen compleet maar hij zegt altijd tegen zichzelf dat hij Spike kwijt is. 'Spike, waar is die hond, waar is Spike' en hij zoekt ook echt in struikjes en andere stukken. Het is echt heel triest, mensen hebben wel eens geprobeerd hem te vertellen dat Spike er niet meer was maar dan ging hij altijd schreeuwen en huilen, of hij negeerde ze. Tegen de honden praat hij ook altijd, Beau vindt hem eng en Elfi vindt hem wel leuk.. Hij vraagt altijd aan Elfi waar Spike is.. Dit is al sinds hij zijn hondje is kwijt geraakt, toen Spike er nog was, was het een enorm leuke man.. Hij loopt al een jaar elke dag weer te zoeken naar Spike. Het is heel erg triest

Ach, wat ontzettend triest. Wat een intens verdriet zal zo'n man hebben.

Ach wat triest.

[Hilde]

Ja, ik wil hem wel graag helpen alleen ik weet niet hoe, omdat hij mensen óf negeert óf enorm begint te schreeuwen en te janken.. Hij is nog vrij jong zelfs, niet eens een oude man.. Ik schat hem een jaar of 50. En elke dag zoekt hij Spike en hij vindt hem nooit.. Zijn buurvrouw (via haar weten we dat Spike dood is en niet kwijt) loopt wel eens met hem mee/achter hem aan omdat ze zich ook zorgen maakt.. En hij schijnt door zijn broer eens aangemeld te zijn bij een psycholoog maar daar ging hij niet heen want hij zei dat Spike het koud had als hij alleen buiten moest zitten

[monique16]

Bij ons in de straat woont een man die noemen wij Petje Pitamientje
vernoemd naar dat jochie van de pindakaasreclame van vroeger

en dit omdat hij een lelijke bruine pruik draagt met daarop altijd een petje
(te klein en dus lekker hoog op zijn hoofd)
zie je het voor je?
Hij haalt altijd een oud hondje uit het asiel (kijk dat is wel goed )
maar hij is nogal typisch hij loopt altijd hardop in zichzelf te praten volgende keer ff opletten of hij zichzelf ook antwoord geeft
En verder komt mijn man áltijd met verhalen thuis van mensen (lees vrouwen) die zijn hondje zo leuk vinden. Ik maak dat eigenlijk niet zoveel mee.
Ik zeg al tegen 'm dat ze hém leuk vinden hahahaha

[dagmar88]

Ja, ik wil hem wel graag helpen alleen ik weet niet hoe, omdat hij mensen óf negeert óf enorm begint te schreeuwen en te janken.. Hij is nog vrij jong zelfs, niet eens een oude man.. Ik schat hem een jaar of 50. En elke dag zoekt hij Spike en hij vindt hem nooit.. Zijn buurvrouw (via haar weten we dat Spike dood is en niet kwijt) loopt wel eens met hem mee/achter hem aan omdat ze zich ook zorgen maakt.. En hij schijnt door zijn broer eens aangemeld te zijn bij een psycholoog maar daar ging hij niet heen want hij zei dat Spike het koud had als hij alleen buiten moest zitten

Kun je geen dubbelgangertje vinden? Leer je even een nieuwe naam en dan komt ie zomaar uit de bosjes vandaan Kijk eens, gevonden!

[Hilde]

Hahaha, nee, Boris was een vader mechel x moeder ridgeback x rottie, die vind je niet zo snel meer terug

[Judith]

Hier wonen wel aardig wat rare mensen. Mijn flat kijkt namelijk uit op de huurflats (hier bedoel ik dus niet mee dat iedereen die huurhuis heeft gek is)
In die flats wonen toch wel een paar rare mensen (waar er onderhand in de afgelopen 3 jaar al 7 van zijn overleden).
Er zijn 2 honden mensen die ik toch ietwat vreemd vind.
1 meisje (jaar of 24) woont in de huurflat en was de vriendin van mijn bovenbuurman die alcoholist is. Volgens hem is zij een borderliner, ze loopt heel vreemd en heeft een beagle, die altijd losloopt. Gelukkig is het best een leuke hond en luister hij redelijk naar haar. Maar vorige keer kwam ik haar tegen en toen zei ze tegen mij "dat is toch een stafford' dus ik ja kruising stafford, hoorde ik haar daarna tegen een vriendin zeggen, ik wil ook een stafford :N: Ik hoop het toch niet want dat wordt een drama.
1 mevrouw geen idee hoe oud, en zij praat altijd tegen haar hond, hele aardige vrouw maar je kan moeilijk van haar af komen, ze blijft maar lullen.

En de rare mensen die onderhand overleden zijn, 1 schizofrene alcoholist die is blijven hangen in een epileptische aanval,
een man die (volgens mij) schizofreen was en rondjes liep door de wijk en dan bijvoorbeeld rondjes ging draaien om een lantarenpaal. Meerdere drugs/alcohol verslaafde die half zijn blijven hangen in hun hersenspinsels. En iedere keer staan er weer 5 politie auto's met politielint en duurt het uren voordat er een lijkauto komt, vervolgens komt ook de GGD nog even kijken. Het is echt een zooitje ongeregeld in de flats en ze vallen met bosjes. Vorige week weer een die dood was gevonden in zijn huis en er blijkbaar al maanden lag (hij was al aan het ontbinden )

[krullie]

hier ook zo een mafkees.
bijna altijd thuis (werkt zeker niet).
loopt te pas en te onpas buiten.
altijd oude jachtjas, het is een meisje maar loopt nooit eens netjes erbij.
oude schoenen, joggingbroek of spijkerbroek.
meestal met een petje op.
loopt dan de hele weg tegen haar hond te l*llen.
en komt dan pas na uren pas weer terug.
is altijd met die hond bezig.

oh sjips..dat ben ikzelf.

[Abby]

Hier hebben we een enge kerel die we altijd 'hondjemeneer' noemen. Vraag me niet waarom, dat is er zo ingeslopen.
Hij had altijd 2 collies, die altijd overal los met hem meeliepen. Geen probleem, maar meneer op zich is beetje eng. Je kunt geen normaal gesprek met hem voeren, hij gooit het altijd op iets waar hij zelf een erg duidelijke mening over heeft, en als je het er niet mee eens bent, zoekt hij ook duidelijk ruzie. Hij begint eigenlijk al provocerend een gesprek. Dus ik groet en loop voorbij. Geen tijd.
In de tijd van de verkiezingen vorig jaar had hij zijn hele raam volgeplakt met posters van geert wilder. Ook eentje op zijn garage en zelfs eentje op de achterkant van zijn jas! Hij loopt ook heel trots rond met een groot mes aan zijn riem. Hij heeft "..geen vertrouwen in het nederlandse rechtssysteem, dus los het zelf wel op als iemand aan mij of mijn honden komt."
Fijn zo iemand. Ik hoorde dat hij laatst met een knuppel/boomstam iemand van een fiets heeft geslagen, omdat diegene te dicht bij hem langsfietste (op het fietspad, waar hij met zn honden in het midden loopt...)
1 van de collies is al een tijdje dood, en sinds een paar maanden heeft hij naast de oude collie, weer 3 colliepups genomen. op zich leuk, aardig, prima. Alleen MOETEN ze meteen los kunnen volgen. Nou doen ze dat wel redelijk, maar soms zijn ze aangelijnd en zie ik hem die pupsels toch schreeuwend en scheldend achter zich aan slepen... Dan moet ik me echt inhouden.
Vorige week ben ik ook nog -op dat fietspad- over 1 van de pups heen gereden. Hij liep met alle honden los in het gras naast het fietspad. Als honden daar loslopen, rem ik sowieso al af maar potdorie, vlak voordat ik naast m was, rent 1 pup ineens het pad over om bij een kindje te komen dat roept "OOOH PUPPIES!". Ik gauw op de rem, maar reed nog wel voorzichtig door, pup zat gelukkig naast de fiets, niet geraakt. En terwijl mijn voorwiel al langs t hondje was, springt ie ineens naar achteren. Gegil, gejank en ik schrok me dood. Kerel begint te schreeuwen, dus behalve geschrokken omkijken, durfde ik ook niets te doen. Ik kreeg meteen van die onaangename beelden door mn hoofd van die vent die me met een mes van mn fiets steekt... Ik heb nog sorry geroepen en ben een stukje verderop blijven staan om te kijken hoe t pupje er aan toe was.
Bleek niets te mankeren, en het geschreeuw was niet eens aan mij gericht, maar aan het kind dat stond te roepen naar de puppies. Het ging allemaal zo snel...
Maar goed, dat is dus iemand die ik liever niet in mijn eentje in et bos tegenkom. :N:

[PattyB]

Wat wij raar vinden of abnormaal kan voor anderen weer heel gewoon zijn. Misschien vinden zij ons wel abnormaal of raar.
Ik ken overigens genoeg mensen uit de buurt waarvoor ik liever een blokkie omloop (zoals onze alcoholische buurman in ons vorige huis), maar ieder zijn ding.

[[Sandra]]

Wat een verhalen allemaal. Soms heel vertederend, maar ook tragisch.

Er fietst hier sinds een tijdje ook iemand met twee border collies, wel aan de lijn, die steekt een drukke weg over en dan zet hij er flink de vaart in. En maar roepen JAAA! YEAH! KOM MAAR! HEE! HOPPAAAA! KOMMAAR, KOMMAAR, KOMMAAAR! Alsof hij leeuwen aan het temmen is. Soms kom ik hem lopend tegen en dan doet hij het ook.

[tekkel]

hier ook zo een mafkees.
bijna altijd thuis (werkt zeker niet).
loopt te pas en te onpas buiten.
altijd oude jachtjas, het is een meisje maar loopt nooit eens netjes erbij.
oude schoenen, joggingbroek of spijkerbroek.
meestal met een petje op.
loopt dan de hele weg tegen haar hond te l*llen.
en komt dan pas na uren pas weer terug.
is altijd met die hond bezig.

oh sjips..dat ben ikzelf.

[Maylala]

Zijn hondje Spike (hoe anders) is een jaar terug overleden (

Hahaha, nee, Boris was een vader mechel x moeder ridgeback x rottie, die vind je niet zo snel meer terug

Als het hondje postuum een naamswijziging heeft ontvangen zal die meneer inderdaad wel flink in de war zijn.
Sneu hoor. Wil hij niet een nieuw hondje?

[Hilde]

Zijn hondje Spike (hoe anders) is een jaar terug overleden (

Hahaha, nee, Boris was een vader mechel x moeder ridgeback x rottie, die vind je niet zo snel meer terug

Als het hondje postuum een naamswijziging heeft ontvangen zal die meneer inderdaad wel flink in de war zijn.
Sneu hoor. Wil hij niet een nieuw hondje?

Oh, haha, nee, mijn foutje, doe twintigduizend dingen tegelijk
En nee, hij zegt altijd dat Spike op hem aan het wachten is.

[DjockPuck]

Ik kom haar af en toe tegen, een oude vrouw op een brommertje. Ze rijdt 's avonds hier door de wijk, geen idee of ze hier in de buurt woont, ik zie haar anders nooit en haar hond loopt los mee. Handig met de ook 's avonds nog redelijk drukke weg langs mijn huis.
Het is een niet-mijn-type mens, soms voel je dat aan bij mensen die je tegenkomt. Ineens is ze er weer, de laatste paar avonden.
En ook vanavond kwam ik haar tegen. Otto was wel geïnteresseerd in haar hond, maar 's avonds tijdens mijn laatste rondje door de wijk ben ik zeker terughoudend met andere honden - én hun baasjes - dan wil ik het liefste gewoon even rustig lopen, snuffelen, piesen en poepen.
Dus ik heb Otto even laten wachten en zitten, een lekkertje erin, nog even wachten tot ze een eindje verderop was.
De reden waarom: brullen, die vrouw, tegen haar hond. Krijsen, een onverstaanbaar soort jabber, ROARRR, HUH en ik weet niet wat voor oerkreten meer.
Niet-mijn-type-mens, zoals ik al zei

Zie ik haar van een afstandje naar die drukke weg langs mijn huis rijden en ik hoor haar GIL KRIJS BRUL.
En ik denk: My God, je hebt een maltezertje, koop er in hemelsnaam toch een flex voor. Ga ermee lopen, op een scootmobiel desnoods als je zelf niet lang kunt lopen.

Ik vind het zo ontzettend sneu voor het hondje, want het is een allerschattigst beestje.

Meer van die dorpsgekken hier op het forum?

Ja, wel een "dorpsgek" maar zonder hond. Gisteren, bij het laatste avondrondje, zag ik hem weer. Een kort mannetje, ergens in de vijftig of zestig (althans, zo lijkt hij) loopt hele enden alleen (soms met fiets, zoals gisteravond) druk te gebaren en in zichzelf te praten. Gisteren herhaalde hij de hele tijd "Negeren, negeren" en nog een woord dat ik vergeten ben. Als hij zonder fiets loopt, heeft hij of zijn handen achter zijn rug ineengevouwen of hij houdt zijn hoofd vast met beide handen, of hij loopt druk te gebaren. Hij loopt er op de raarste tijden: soms al bij het vroegste ochtendrondje (zelfs toen Bailey nog heel veel en dus extreem vroeg moest worden uitgelaten) en dus ook 's avonds (laat). De man is duidelijk niet in orde en het is dus eigenlijk wel zielig.

Ahh zo iemand loopt er hier ook. Maar dan een mevrouw. Ze wil aangesproken worden als Koningin.En als je dat niet doet. b.v. in de winkels.. gaat ze keihard roepen wie denk je wel niet dat je bent? Ik ben de koningin.
Kwam haar ook een keertje tegen in een soort van bos. ( nog erg klein) en daar was ze de takjes aan het opruimen.En maar in zich zelf praten.....
Ach het houdt je van de straat moet je maar denken.
Maar best wel zielig.

[Frederiek]

Oh, ik vergeet de mevrouw van de cockers! Die heeft regelmatig een bui dat het wandelpad door 't parkje blader- en takjesvrij moet zijn. Dan heeft ze zo'n grijpstok mee waarmee je afval kan oprapen zonder te bukken, en dan speurt ze minutieus het pad af om elke ongeregeldheid onmiddelijk tot het gras ernaast te verbannen. Tsja, het lijkt mij een gebed zonder einde maar ik heb er geen last van natuurlijk.

[Drijver]

Ik ben bang dat iemand met 6 honden en meestal vieze kleding zelf voor de dorpsgek aangezien wordt

Gut... zouden ze over mij dan ook zo denken?

[antheman]

De dorpsgek ben ik zelf.

Bij voorkeur wordt de hond uitgelaten, zonder mijn voeten op de grond te hebben.
Ik step dus veel, veel mensen kennen me van de step. En ik laat de hond uit als ik in het bos paardrijd

[Hilly45]

Nou, geen rare kostgangers, maar wel kostgangers, die ieder opvalt. Er loopt nl. een tweeling door de stad Groningen, echt een identieke tweeling, twee zussen. Leeftijd is 70+ Dezelfde haarklipjes in het haar, alles, maar dan ook alles is hetzelfde aan ze. Gister zag ik ze; zelfs de sokken in de sandalen waren bij beide op dezelfde manier afgezakt. Het enige waar ze er maar 1 van hebben is de boodschappentas, want die dragen ze altijd tussen ze in. Ze doen meende ik, nog vrijwilligerswerk voor mensen, die niet meer zelf boodschappen kunnen doen. Ieder, die de tweeling ziet, moet gewoon naar ze kijken. De 1e keer dat ik ze zag, ben ik gewoon van mijn fiets afgestapt, het was gewoon 'te bijzonder'. Ik hoop dat ze nog heel lang in elkaars gezelschap mogen vertoeven.

[Charlotte*]

Ja, ik wil hem wel graag helpen alleen ik weet niet hoe, omdat hij mensen óf negeert óf enorm begint te schreeuwen en te janken.. Hij is nog vrij jong zelfs, niet eens een oude man.. Ik schat hem een jaar of 50. En elke dag zoekt hij Spike en hij vindt hem nooit.. Zijn buurvrouw (via haar weten we dat Spike dood is en niet kwijt) loopt wel eens met hem mee/achter hem aan omdat ze zich ook zorgen maakt.. En hij schijnt door zijn broer eens aangemeld te zijn bij een psycholoog maar daar ging hij niet heen want hij zei dat Spike het koud had als hij alleen buiten moest zitten

Welke wijk woon jij?? Heb een tijd een Spike mee gehad met mijn uitlaatdienst die redelijk voldoet aan jou beschrijving.

[[Sandra]]

Nou, geen rare kostgangers, maar wel kostgangers, die ieder opvalt. Er loopt nl. een tweeling door de stad Groningen, echt een identieke tweeling, twee zussen. Leeftijd is 70+ Dezelfde haarklipjes in het haar, alles, maar dan ook alles is hetzelfde aan ze. Gister zag ik ze; zelfs de sokken in de sandalen waren bij beide op dezelfde manier afgezakt. Het enige waar ze er maar 1 van hebben is de boodschappentas, want die dragen ze altijd tussen ze in. Ze doen meende ik, nog vrijwilligerswerk voor mensen, die niet meer zelf boodschappen kunnen doen. Ieder, die de tweeling ziet, moet gewoon naar ze kijken. De 1e keer dat ik ze zag, ben ik gewoon van mijn fiets afgestapt, het was gewoon 'te bijzonder'. Ik hoop dat ze nog heel lang in elkaars gezelschap mogen vertoeven.

O, dat zou wat zijn voor Man Bijt Hond. Schiet me ineens te binnen, toen ik in een vorig leven nog verslaggever was voor een regionaal dagblad. Ik moest ergens heen waar allemaal dode vissen in de vijver lagen. Nabij een soort kinderboerderijtje, bleek iets niet goed met de riolering die op de vijver uitkwam. Ik stap uit, staat daar een oude dame met een boerenzakdoek om haar hoofd en daarop zat een duif. Die bleef keurig netjes zitten. Ik vroeg aan haar: goh, die duif, zit die daar al lang? Al drie jaar, zei ze. Ze had hem gered uit de klauwen van een kat.
Okee, zei ik, ga ik eerst de vissen doen, kom ik straks terug bij u voor het verhaal van de duif.
Dat was goed.
De fotograaf had haar al op de foto gezet.
Na de vissen heeft zij me zo ongeveer haar levensverhaal verteld, zo prachtig. We wandelden samen een stukje door de buurt. En tijdens dat uur heeft die duif de hele tijd op haar hoofd gezeten. Die boerenzakdoek droeg ze om begrijpelijke redenen
Toen we afscheid namen en ik haar bedankte voor het fijne gesprek, ging de duif op mijn hoofd zitten.
Goh, zegt ze. dat doet ie anders nooit!
Naja, nu dus wel. Ik vond het heel bijzonder. Toen ik haar een hand had gegeven ging de duif weer op haar hoofd zitten.

Twee dagen nadat het in de krant was gepubliceerd, kreeg ik een telefoontje van de redactie van Man Bijt Hond. Ze wilden graag met dit duivenvrouwtje in contact komen voor een item in hun programma (dat ik toen nog niet kende). Ik kon weinig anders dan het telefoonnummer geven van de beheerster van het kinderboerderijtje, met wie ik over de vissen had gesproken. Volgens mij is het ze niet meer gelukt om haar in het programma te krijgen.
Maakt niet uit.
Zij is een van de mooiste mensen die ik heb mogen interviewen voor de krant. Bij het stuik stond een prachtige portretfoto van haar met de duif op haar hoofd.