naschrift bij Nando de waanzinnige

[Kelev de oude]

Naschrift.
Het was te gevaarlijk om Nando bij ons te houden. Als ik in een vrijstaand huis op het platteland had gewoond zou ik geen afstand van hem hebben gedaan. Maar in een dichtbevolkt straatje met spelende kinderen, is zoiets onverantwoord.
Mijn arm kon niet gehecht worden, daarvoor ontbraken teveel stukken. Het bot bleek gescheurd maar was niet gebroken Na een aantal weken intensieve verzorging begon de wond langzaam te sluiten. Een half jaar daarna baanden zich enkele botfragmenten naar buiten. Ik ben dus niet meer zo mooi als eerst...
Nando is herplaatst naar een militair terrein alwaar hij dienst heeft gedaan als bewakingshond.
Ik heb hem nooit meer teruggezien.
onderstaand gedicht is geschreven twee dagen nadat Nando was weggebracht.

================================

Waar de regels anders zijn.

In jouw wereld, schemerduister
daar, waar de regels anders zijn....
nabij onhoorbaar oer-gefluister
waarin zich kleuren transformeren
tot een veelzeggend geurenspoor
waarop jij wendbaar terug kon keren,
heb ik op jou gewacht...
en heb getracht mij voor te stellen
of - en wat je dan wel dacht
als vonken uit jouw ogen sloegen
of als je soms ineen-gedoken
zachtjes jankend lag te dromen
je ogen trillend toe-geloken.

Ik mocht dan toch een tijdje dwalen
in dat beangstigende leven
daar, waar de regels anders zijn....
Proberen jou wat rust te geven
en als een blinde af te dalen
in die geagiteerde wereld
zo vol van dreigende demonen
waarin jij gevangen zit
en waar slechts jij kan wonen,
alleen vertrouwend op de macht,
van meedogenloze kaken
en brutale kracht.

0ndanks die wanen, vol venijn
wordt jij door mij bemind.
Zelfs daar, waar ik niet komen kan,
in dat verduisterd labyrint
daar, waar de regels anders zijn....

Kelev

[Gajes]

wat schrijft u elke keer geweldig over u honden die u heeft gehad en nog hebt.
Ik lees ze met een lach en een traan.
Nu weer tranen over me gezicht om Nando, wat moet dat beestje het zwaar hebben gehad en u en u vrouw ook om hoe hij was geworden door mensen die het niet waard zijn om maar een enkel dier te hebben.
Hopelijk was Nando gelukkig op dat militair terrein.

[Roompie]

Dat gedicht..

[Maryanne]

Arme Nando

[S@ndr@]

wat een gemiste kans op een normaal honden leven , mijn hart huilt voor hem.
ik hoop dat hij na de herplaatsing ook een goed plek had

[mariabel]

oh wat moet dat moeilijk zijn geweest.. hem te herplaatsen.. vreselijk..hem los te moeten laten.... een prachtig gedicht..

[falkje]

Wat een ontzettend verdrietig verhaal. Wat een geweldige hond, wat een oerdom ras zijn wij mensen. Ik heb groot respect voor u en uw vrouw.

Ik hoop dat zijn nieuwe bazen hem ook een beetje begrepen hebben.

Verkeerd tijdstip om dit te lezen, by the way, ga nu met dikke ogen naar mijn werk

[Marina]

hier lopen ook de tranen over mijn wangen

wat moet dit erg zijn voor jullie en Nando.

[beppie]

Zou Nando ooit nog plezier in zijn leven hebben gehad nadat hij is herplaatst ? Het verhaal laat me niet los.

[Kelev de oude]

Zou Nando ooit nog plezier in zijn leven hebben gehad nadat hij is herplaatst ? Het verhaal laat me niet los.

O ja, de berichten die mij bereikten waren vrij positief.
En vergeet één ding niet. Honden kijken niet achterom zoals wij. Wij kunnen herinneringen oproepen, en situaties met elkaar vergelijken. Ik weet niet zeker of honden helemaal nooit aan "vroeger" denken, maar het is wel sneller uit hun systeem. Het heden is veel belangrijker voor ze dan het gisteren.

[gonnie]

Gelukkig maar voor Nando. Het zal wel een hele moeilijke beslissing voor u zijn geweest.

[Cato]

Wat een moeilijke beslissing moet dat zijn geweest, gelukkig waren de berichten over hem bij zijn nieuwe bazen positief.

[ranetje]

Je hebt hem nooit terug gezien.
Weet je wel hoe het hem daar is vergaan?

Kon hij nog een beetje hond zijn?

edit: ik zie je antwoord al staan.

Gelukkig heeft hij het daar goed gehad