We liepen via een omweg via het treinstation richting Westerpark, toen we opeens een hond tegenkwamen. Normaal kom je daar geen kip tegen, is een fietspad, maar nu was er dus een hond. Met halti, halsband en riem aan de halti. Maar zonder baas.. Boomer en de teef tastten elkaar af, draaiden wat om elkaar heen en toen was het spelen. Vooral vanaf de kant van het teefje. Ze was smerig, nat en de riem was ook helemaal groezelig en nat. Er kwam ook niemand meer aan, dus met opoffering van mn croissant kon ik haar riem te pakken krijgen. Alleen, zodra ze kracht zette, schoot die weer uit mn hand. Volgende croissant en ik kon haar aan Boomers leren riem vastmaken aan haar halsband.
We zijn verder gelopen richting waar we toch al heen gingen, ik hoopte daar haar baas tegen te komen, maar niet dus.
De mensen die ik tegenkwam heb ik aangesproken, maar niemand die haar kende.
Dierenambulance gebeld, er was geen hond als vermist opgegeven. Ook hadden ze voorlopig geen tijd om haar op te halen, ik moest haar maar mee naar huis nemen, dan zouden ze haar bij mij ophalen.
Kennis gebeld, die had het slimme idee om Amivedi te bellen en naar de dierenarts te gaan. Amivedi opgezocht op internet (lang leve telefoons met internet), maar ik kreeg uiteindelijk een antwoordapparaat van een familie, terwijl het toch een 0900-nr. was. Dus maar op weg naar de dierenarts. Kyra, zoals ik haar genoemd had, liep niet gewoon, die trok als een gek! Ik had de riem over mn linkerelleboog, dan liep zij aan de rechterkant en nog had ik moeite haar te houden. Ben een totaal niet trekkende kooiker gewend, geen 2x zo grote teef die 4x zo snel wil als mij.
Uiteindelijk de andere kant van de lijn aan haar halti vastgemaakt en de lijn over de wandelwagen gedaan, maar nog trok ze heel erg.
Zo hebben we langs een aantal wegen naar de dierenarts gelopen en wat ben ik blij dat Boomer zo goed luistert! Extra riem heb ik niet altijd bij me, dat is meer tijdens de keren dat ik een riem in mn jas heb zonder te weten.
Onderweg naar de dierenarts nogmaals de dierenambulance gebeld, dat ik daarnaartoe onderweg was omdat ik het niet zag zitten om een vreemde hond mee naar huis te nemen, terwijl ik een baby heb rondkruipen.
Eenmaal bij de dierenarts bleek ze gelukkig een chip te hebben en Lady te heten. Daar luisterde ze echter totaal niet naar, dr oren bewogen niet eens als ik 'Lady' zei.
Ze wilde daar wel knuffelen met me, ze is erg lief! Ook naar Elyna, erg nieuwsgierig, maar zodra ik zei 'Nee, MIJN kind!' ging ze aan de kant. De assistente heeft de eigenaar gebeld, maar deze was niet thuis. Lady is bij de dierenarts gebleven, morgen bel ik even hoe het afgelopen is, ben toch wel nieuwsgierig.
En al met al ben ik ruim 1,5 uur onderweg geweest... :lol:
Dit is Lady:
