Jodan (kruising yorkshire terrier) kreeg ook een klein oortje en terwijl iedereen al klaar was, zat hij nog lekker te knabbelen.
Opeens hoor ik hem stikgeluiden maken, hij snakte naar lucht en probeerde dat laatste stukje uit zijn keel te krijgen door te kokhalzen.
Na een paar seconden lukte dit nog niet en toen ik in zijn bekkie keek, zag ik dat zijn tongetje al blauw was :N:
Als een idioot heb ik zijn bekje zo ver mogelijk opengetrokken en ging met 1 vinger zijn keeltje in,
ik voelde dat stukje zitten, maar de 1e poging kreeg ik het er niet uit.
Jodan begon te spartelen door het zuurstoftekort en toen heb ik mijn vinger achter het stukje weten te krijgen en daarna kon ik deze er met moeite uitkrijgen.
Heel dat ding onder het bloed, mijn handen en zijn keeltje dus ook
Ik heb dat ding meteen weggegooid, mijn handen gewassen en ben toen met Jodan naar de keuken gegaan om te kijken hoe het met hem ging (de rest van de honden was ook in paniek).
Hij maakte nog een paar kokhals bewegingen, er kwam bloed en slijm uit en toen werd hij wat rustiger.
Ik heb zijn mondje afgeveegd en heb een ijsje uit de diepvries gepakt waar hij meteen aan begon te likken.
Heb meteen een dierenarts gebeld, maar ik kreeg een vervangend da aan de telefoon die erg nors klonk en zei dat het niet nodig was dat we langskwamen, volgens hem zou dit heel snel genezen.
Inmiddels ligt Jodan in de mand bij Editha, maar ik zit nog steeds te shaken....
Zoiets krijgt ie iig NOOIT meer!! Voor hem alleen nog maar dingen die zacht zijn of die hij niet klein kan krijgen...













