gevolgen van epilepsie

[flamme]

Weet iemand me meer te vertellen over de gevolgen van epileptische aanvallen bij honden.
Is het bijvoorbeeld zo dat als een hond vaak aanvallen krijgt en zware aanvallen hij dan hersenbeschadigingen oploopt.
Ik vraag het voor iemand die een jonge hond heeft met epilepsie. Hond heeft regelmatig (om de 2 weken) zware aanvallen en ze krijgen hem niet ingesteld op medicatie. Nu zegt de dierenarts stellig dat een hond geen gevolgen heeft van aanvallen. maar ze merken wel dat de hond vaak lang echt bij moet komen. Zeker enkele dagen.

[sirene]

Weet ze al van het forum ? http://www.epilepsiebijhonden.nl/forum/index.php" onclick="window.open(this.href);return false;

Bij mensen is het zo dat zware, langdurige aanvallen waarbij ze lang buiten bewustzijn raken zeker wel hersenbeschadiging geven. Ik zou niet weten waarom dat bij een hond anders is. Ben benieuwd of mensen daar antwoord op hebben.

[dogo4ever]

Een vriend van ons had een jonge Dogo met epilepsie. Dat ging van kwaad tot erger en het op peil krijgen van de medicatie lukte ook niet. Deze hond had wel degelijk last. Hij was echt wel even van de rel en dwaas daarna. Kan me niet voorstellen dat ze er geen last van hebben. Het is toch best een heftig iets.

Deze Dogo is overigens op een gegeven moment in geslapen. De aanvallen bleven elkaar opvolgen en het was er niet 1 maar 4,5, 6 achter elkaar en hem eruit halen lukte niet. Was echt een drama en heel verdrietig.

[flamme]

Ik heb dus inderdaad hetzelfde idee als jullie.

ik ga de link even doorgeven, thanks

[flamme]

Heb mijn eigen dierenarts even gebeld en die geeft het volgende aan:


"Het is zeer moeilijk te achterhalen wat de oorzaak van de epileptie is. Dit kan van een hele kleine afwijking zijn tot bv. iets ergs als tumoren.

Het niet te zeggen of een hond wel of geen restverschijnselen zal houden. Die kans is er altijd en in het ergste geval blijven ze in een aanval. Maar het moeten "bijkomen" van een aanval komt mogelijk niet alleen vanuit de hersenen, maar ook vanwege de lichamelijke vermoeidheid. omdat een aanval. en zeker een zware zeer vermoeiend is. De kans op oververhitting is groot. Dus misschien dat de epilepsie niet direct zorgt voor hersenbeschadiging, maar de complicaties mogelijk wel."

Hij heeft de hond nog nooit gezien en gaf ook aan het "simpel" uit te leggen omdat epilepsie zoiets complex is dat hij dat aan de telefoon niet even snel kon vertellen allemaal. maar bovenstaande klinkt mij logisch in de oren eigenlijk.

[linda1985]

Wat ik ook gelezen heb is dat je erfelijke epileptie hebt die meestal voor de 3 jaar uitkomt, en andere epileptie bv door een tumor of hersenafwijking.

[Renske]

De kans op oververhitting is groot.

En om dit te voorkomen is het goed om je hond na de aanval zo snel mogelijk naar buiten te doen. De hond van een kennis van me die epilepsie heeft gehad had hier zeker baat bij. Toen Beetle haar aanval had merkte ik het ook dat het prettig vond om na de aanval naar buiten te gaan. Gelukkig heeft zij maar 2 aanvallen gehad en de eerste herkende ik niet als epilepsie.
De genoemde site is zeker een aanrader. En misschien dat ze met hun hond eens naar één van de twee specialisten kunnen gaan die er in Nederland is? Zeker voor een jonge hond lijkt mij uitgebreid onderzoek niet overbodig.

[Marjoleine]

Wat ik ook gelezen heb is dat je erfelijke epileptie hebt die meestal voor de 3 jaar uitkomt, en andere epileptie bv door een tumor of hersenafwijking.

Beetje krom gezegd

Maar het klopt in die zin dat primaire epilepsie (erfelijk) meestal tot uiting komt voor het derde levensjaar, terwijl dat met secundaire wisselt.
Maar bij secundaire is dus over het algemeen een oorzaak aan te wijzen die de epilepsie triggert/veroorzaakt.

Zo ken ik een hond die epilepsie heeft ontwikkelt toen hij een jaar was, ontstaan doordat hij een inbreker snapte die hem geprobeerd heeft de schedel in te slaan.
Dat is niet gelukt maar hij heeft hierdoor dus wel epilepsie.
Dat is dus secundair en niet erfelijk.

[MoniqueDM]

Wat ik ook gelezen heb is dat je erfelijke epileptie hebt die meestal voor de 3 jaar uitkomt, en andere epileptie bv door een tumor of hersenafwijking.

Beetje krom gezegd

Maar het klopt in die zin dat primaire epilepsie (erfelijk) meestal tot uiting komt voor het derde levensjaar, terwijl dat met secundaire wisselt.
Maar bij secundaire is dus over het algemeen een oorzaak aan te wijzen die de epilepsie triggert/veroorzaakt.

Primaire epilepsie kan zich openbaren tot ongeveer het vijfde levensjaar.
Bij jonge honden (jonger dan 1 tot 1½) en na het vijfde levensjaar moet je sterk in de richting denken van secundaire epilepsie.
Helaas is er niet altijd, zeg maar gerust "vaak" een oorzaak te vinden voor secundaire epilepsie.
Dan spreken we over secundaire epilepsie zonder aanwijsbare oorzaak.
Deze honden zijn moeilijk in te stellen op medicatie en moeten vaak verhoogd worden, simpelweg omdat de oorzaak niet weggenomen wordt.

Wat betref hersenbeschadigingen door zware toevallen: als een toeval langer duurt dan een minuut of vijf, moet er ingegrepen worden met rectale Stesolid (Diazepam).
Er mag 1 mg. per kilo lichaamsgewicht worden toegediend en bij honden die Phenobarbital gebuiken zelfs 2 mg. per kilo lichaamsgewicht.
Indien er na een minuut of vijf niet wordt ingegrepen, kan de lichaamstemperatuur inderdaad ontzettend hoog oplopen waardoor zuurstoftekort optreed in de hersenen.
Zelf ben ik ervan overtuigd dat ook heftige clusters voor hersenbeschadigingen kunnen zorgen.
Er vindt toch telkens een kortsluiting in de hersenen plaatst en afhankelijk van de focus van de kortsluiting zie je wel eens restverschijnselen.
Als dit gebeurt is het zaak om zo snel mogelijk een spuit met cortisone te halen bij de dierenarts om op die manier de eventuele zwelling in de hersenen tegen te gaan en daarmee de schade zo min mogelijk te houden.

Bovenstaande mogen we niet verwarren met "het bijkomen" na een toeval, ook wel de post-ictale fase of herstelfase genoemd.
Deze kan enkele minuten, uren en zelfs dagen duren.
Een hond is dan moe, schrikachtig, gedesorrienteerd, zwabberig op de poten, sterft van de honger en lubbert bakken water leeg.
Na een toeval mag je een hond best een maaltijd extra geven.
Het hebben van een toeval (zeker een zware of een cluster) kun je vergelijken met het lopen van een marathon.

[Marie-Josée]

Helaas heb ik ervaring met epilepsie en zijn we daar een hond aan kwijtgeraakt. Je kunt gerust stellen dat elke zware aanval een volgende triggert en daarom worden de tussenpozen ook steeds korter.
Bij Falco zag ik wel degelijk gedragsverandering. Hij werd niet agressief maar op een of andere manier drong er minder tot hem door.Hij leek een beetje in een andere wereld te zijn, vooral kort na zo'n aanval.
Falco had primaire erfelijke epilepsie en is twee jaar geworden.
Tomas krijgt ook af en toe aan aanval maar die is niet zo zwaar en hij lijkt elke keer helemaal op te knappen.
Bruno kreeg toen hij ouder was een heel licht soort aanvaleen maar sinds ik stopte met de cocktailenting heeft hij ze niet meer gehad. Ook Tomas krijgt ze nu ik hem niet meer laat enten veel minder frequent, een keer per jaar of zo.
Onze boxer kreeg aanvallen toen hij 9 was en bij de laatste raakte hij in coma en hebben we hem laten inslapen.
Ik vind het een vreselijke aandoening en als je ziet wat het met een hond doet mag je er best wel beducht op zijn dat het in bepaalde lijnen voorkomt.

[flamme]

Ik denk ik zal jullie nog even op de hoogte houden.

De baasjes van de hond zijn vandaag bij Paul Mandigers geweest. Hij heeft aangegeven dat er nog 1 middel is wat ze samen met de Phenoral moeten geven. Werkt dit niet dan moeten ze serieus overwegen de hond uit zijn lijden te verlossen. Het middel is Depakine. Een middel wat ook bij mensen wordt gebruikt. Hij gaf ook aan dat honden die zo vaak aanvallen krijgen schade oplopen aan de hersenen.
We hopen dus dat het middel nu aanslaat.

[Renske]

Fijn dat ze naar Mandigers zijn gegaan! Als dit niet helpt, dan hebben ze er echt alles aan gedaan .

[MoniqueDM]

Ik denk ik zal jullie nog even op de hoogte houden.

De baasjes van de hond zijn vandaag bij Paul Mandigers geweest. Hij heeft aangegeven dat er nog 1 middel is wat ze samen met de Phenoral moeten geven. Werkt dit niet dan moeten ze serieus overwegen de hond uit zijn lijden te verlossen. Het middel is Depakine. Een middel wat ook bij mensen wordt gebruikt. Hij gaf ook aan dat honden die zo vaak aanvallen krijgen schade oplopen aan de hersenen.
We hopen dus dat het middel nu aanslaat.

Gaat dit over Arak?

[Tamaskan]

Ik denk ik zal jullie nog even op de hoogte houden.

De baasjes van de hond zijn vandaag bij Paul Mandigers geweest. Hij heeft aangegeven dat er nog 1 middel is wat ze samen met de Phenoral moeten geven. Werkt dit niet dan moeten ze serieus overwegen de hond uit zijn lijden te verlossen. Het middel is Depakine. Een middel wat ook bij mensen wordt gebruikt. Hij gaf ook aan dat honden die zo vaak aanvallen krijgen schade oplopen aan de hersenen.
We hopen dus dat het middel nu aanslaat.

Gaat dit over Arak?

Ja monique

[MoniqueDM]

Ik denk ik zal jullie nog even op de hoogte houden.

De baasjes van de hond zijn vandaag bij Paul Mandigers geweest. Hij heeft aangegeven dat er nog 1 middel is wat ze samen met de Phenoral moeten geven. Werkt dit niet dan moeten ze serieus overwegen de hond uit zijn lijden te verlossen. Het middel is Depakine. Een middel wat ook bij mensen wordt gebruikt. Hij gaf ook aan dat honden die zo vaak aanvallen krijgen schade oplopen aan de hersenen.
We hopen dus dat het middel nu aanslaat.

Gaat dit over Arak?

Ja monique

Dat verhaal ken ik, want de eigenaresse is lid van Epilepsie bij Honden.
Ik heb haar vorige week het advies gegeven om naar een specialist te gaan, want haar eigen dierenarts schoot duidelijk tekort in de behandeling.
Ik hoop dat de Depakine aanslaat .

[Tamaskan]

Dat vonden er idd meer ja en persoonlijk ben ik ook blij dat ze naar Paul is gegaan( tja ik heb nu eenmaal een zwak voor het jochie Arak)
Ik ben dan ook heel hard aan het duimen dat het aanslaat en hoop dat misschien door combi met het gebruik van bv versvoer de aanvallen een stuk minder worden en nog beter weg blijven.

Gezien ik er zelf hier ook 1 met epelepsie heb weet ik hoe erg het is je "kind" zo te zien lijden. Ik heb dan het geluk dat ons meisje sinds ik puur met haar op vers voer zit ze geen zware aanvallen meer heeft gehad alleen wat lichte. En de laatste maanden eigenlijk geheel niets(afkloppen)

[MoniqueDM]

Ik heb ook een meisje met epilepsie gehad, dus ik weet hoe wanhopig je kunt worden van toevallen die elkaar telkens opvolgen.

Ik lees trouwens zojuist dat Arak Levetiracetam (Keppra) erbij heeft gekregen en geen Depakine .

[Tamaskan]

Dat wist ik niet. Wel dat Paul had gezegd dat als het niet werkte ze realistisch moesten zijn

[Elmo/maureen]

Welke medicatie heeft hij naast Keppra? Want sommige medicatie gaat niet samen met Keppra. Weet ik uit eigen ervaring

Ik denk dat elke keer als ze een aanval hebben, wel een 'klap' op de hersenen krijgen. Ik zei eens, dat ik het gevoel heb alsof mijn harde schijf steeds slechter word. Een aanval kost gewoon ontzettend veel inspanning, en er worden spieren gebruikt, die anders nooit gebruikt worden. Ik ben meestal een week lang niet 'normaal'. Nu weet ik natuurlijk niet hoe het met honden zit, maar ik denk dat het wel ong. hetzelfde zit.

[MoniqueDM]

Welke medicatie heeft hij naast Keppra?

Twee maal daags 100 mg. Phenoral (veterianaire naam voor Phenobarbital).

[Marie-Josée]

Het nadeel van medicatie vind ik dat je het nooit, maar dan ook nooit mag overslaan.Of te laat geven. Dat is ons door omstandigheden ooit gebeurt ( we konden niet op tijd thuis zijn) en het gevolg was dramatisch; een uur lang clusteraanvallen
Helaas gaat het zonder medicatie ook vaak niet goed.

[Sil]

Pfff, ik heb zelf depakine geslikt om te proberen m'n chronische migraine onder controle te krijgen. Hielp niet trouwens, maar wat had dat spul een bijwerkingen! Ik had zo'n beetje alle bijwerkingen die op de bijsluiter stonden. Misschien handig om dat goed in de gaten te houden omdat een hond het je niet kan vertellen. Wat ik me nu zo gauw kan herinneren is dat ik vreselijk duizelig was, slaperig en suf en gigantisch verstopt kwam te zitten. Ook was ik een gevaar op de weg en kon ik niet op woorden komen ("..en dan ga je met de uhhh.. dinges naar uhhh jeweetwel.") Gek werd m'n man er van maar goed dat laatste maakt voor een hond niet uit:-). Oh ja en ik kreeg er een vreselijk droge mond van, zo erg dat ik soms moeite had met praten, dus heeeeeel veel drinken. Rottig hoor voor het beessie.

[ranetje]

De een reageert anders op medicatie dan de ander, Sil
Dat is bij mensen het geval en dat is bij honden niet anders.

Ik hoop dat er voor Arak nog een lichtpuntje is.
Paul Mandigers is een hele goeie en reële arts/specialist

[linda1985]

Wat ik ook gelezen heb is dat je erfelijke epileptie hebt die meestal voor de 3 jaar uitkomt, en andere epileptie bv door een tumor of hersenafwijking.

Beetje krom gezegd

Maar het klopt in die zin dat primaire epilepsie (erfelijk) meestal tot uiting komt voor het derde levensjaar, terwijl dat met secundaire wisselt.
Maar bij secundaire is dus over het algemeen een oorzaak aan te wijzen die de epilepsie triggert/veroorzaakt.

Zo ken ik een hond die epilepsie heeft ontwikkelt toen hij een jaar was, ontstaan doordat hij een inbreker snapte die hem geprobeerd heeft de schedel in te slaan.
Dat is niet gelukt maar hij heeft hierdoor dus wel epilepsie.
Dat is dus secundair en niet erfelijk.

Ja Wist niet goed hoe ik het anders moest zeggen haha, maar je snapt wat ik bedoel

[Sil]

De een reageert anders op medicatie dan de ander, Sil
Dat is bij mensen het geval en dat is bij honden niet anders.

Ik hoop dat er voor Arak nog een lichtpuntje is.
Paul Mandigers is een hele goeie en reële arts/specialist

Dat weet ik wel en ik bedoel ook beslist niet te zeggen dat de hond het medicijn niet zou moeten gebruiken. Zelfs al zou de hond alle bijverschijnselen hebben dan is het nog altijd beter dan de ziekte, en dat geldt voor heel veel medicijnen (denk eens aan chemo bij kanker). De enige reden dat ik het hier schreef is omdat de hond het niet kan vertellen als hij ergens last van heeft en de eigenaar er misschien niet aan denkt om het direkt op de bijverschijnselen van de medicijnen te gooien. Als je hond ineens niet meer kan poepen en heel veel drinkt dan ga je het misschien toch eerst in het eten zoeken i.p.v. de meds. Of stel dat hij gaat wankelen van duizeligheid (dat deed ik op die medicijnen (of ik dronken was)) dan denk je misschien toch dat er nóg iets met z'n hersenen aan de hand is.... Nou ja, in ieder geval heel veel sukses met hem.

[ranetje]

De mogelijke bijverschijnselen staan in de bijsluiter
Voor depakine is dat een enorme lijst.

Phenoral is ook niet zonder bijverschijnselen.
Zeker in het begin staan de honden dan bijv. ook niet zo stevig op de pootjes.

[iones]

Na epilepsie zijn de spieren van een hond heel vaak stram. Die krijgen ook een opdonder van de aanval. Voor mijn vorige hond was dat funest. Die had het ook al in de rug en kreeg ook nog eens keer op keer die opdonder van de aanval er bovenop, en nog voor ze had kunnen herstellen weer een.... medicatie verhogen en verhogen maar het hielp geen zak. Je snapt wel wat wij toen hebben moeten doen....
Een epilepsieaanval is een uitputtingsslag.

[Elmo/maureen]

Tsja bij elk soort medicijn zit een waslijst van bijwerkingen, helaas is dat zo

Welke medicatie heeft hij naast Keppra?

Twee maal daags 100 mg. Phenoral (veterianaire naam voor Phenobarbital).

zoek het eens op in de bijsluiter (ik had carbamazepine). toen ik de bijsluiter las, stond dus dat het niet goed samen ging met Keppra.

[Caro.]

Onze Moritz kreeg epilepsie door een onderliggende ziekte (Ehrlichia). De epilepsie was zo heftig, dat hij 3 dagen en nachten eigenlijk niet uit een aanval is gekomen, ondanks opnames en enorm veel medicatie. Iedere keer als hij rustig probeerde te gaan liggen, kreeg hij opnieuw een aanval. Alles triggerde een aanval.
We hebben hem na die 3 vreselijk dagen en nachten in laten slapen. Over mogelijk blijvend hersenletsel werd toen gezegd 'het is nog mogelijk dat de hond er na 3 dagen ongeschonden uitkomt' (m.a.w. goed mogelijk dus dat hij blijvend hersenletsel heeft opgelopen). Dus volgens deze specialist was het zeker mogelijk dat ze blijvend hersenletsel zouden houden.
Wij hebben hem niet vanwege deze reden in laten slapen, maar omdat ten eerste de onderliggende ziekte niet onder controle te krijgen was en het er ook niet naar uitzag dat dus de epilepsie onder controle te krijgen was. Moritz was volledig uitgeput en kon alleen nog maar janken als een wolf. Het was hond onterend en het enige wat door mijn hoofd ging was nog 'hij moet rust krijgen'. De enige manier was om hem eeuwige rust te geven op 5,5 jarige leeftijd.

[flamme]

Helaas hebben de baasjes van Arak vandaag het besluit moeten nemen hem te laten gaan.

Geef onze hondjes aan de andere kant van de regenboogbrug een knuffel van ons Kanjer.