Van de regen in de drup. Update 24-2

[Hanneke]

Al een jaar of twee heeft Joep last van snottebellen. We hebben hem daarvoor laten onderzoeken in Clermont-Ferrand, met röntgenfoto's, een biopsie, een rhinoscopie. Er werd niets gevonden maar hij kreeg Prednison. Dat mocht niet baten: het gesnotter werd in de loop der jaren erger. Milo en ik bleven elke keer aan de dierenartsen vragen: is er echt niets aan doen, maar het antwoord luidde elke keer: ze hebben in Clermont-Ferrand niets kunnen vinden, dus wij weten het ook niet.

Afgelopen november, voordat ik naar Jamaica ging, werd het gesnotter zo erg dat ik besloot nog een laatste poging in Nederland te wagen. Joep werd op antibiotica gezet en het taaie, groene snot veranderde bijna meteen in waterig, doorzichtig spul en het werd stukken minder. Jammer genoeg veranderde het vlak voor het einde van de kuur ook weer terug. Er werd dus een andere soort antibiotica geprobeerd, met hetzelfde resultaat. De DA in Meppel wist het ook niet meer, Stuurde me door naar een dierenarts waar een CT scan gemaakt kon worden en zo kwamen we in Drachten terecht. Daar werd een scan gemaakt, opnieuw een rhinoscopie gedaan en een biopt genomen en hij werd volgespoten met dexamethason en antibiotica.

De uitslag van het biopt was zoals verwacht, en in overeenstemming met wat er op de scan te zien was: een neusontsteking met onbekende oorzaak en geen oplossing voor handen om het te behandelen.

De eerste dagen na de scan ging het redelijk met Joep: zijn neus deed zeer, het slijm was bloederig maar werd wel minder. En daarna ging het opeens zienderogen bergaf. Hij dronk veel, plaste veel maar we wisten dat het een bijwerking van de Prednison was. Hij wilde alleen nog maar korte stukjes uit. Begon tegen dingen aan te lopen. En kwa snot zijn we terug bij af: taai groen slijm, net elastiek. We vroegen ons af of Joep nu gewoon oud begint te worden (hij wordt binnenkort 10) of wat er aan de hand kon zijn, maar toen er witte vlekken in zijn ogen kwamen, vielen er stukken op hun plaats. Staar. Kan dat niet mede veroorzaakt worden door suikerziekte? Wat zijn de symptomen van suikerziekte eigenlijk precies? En al zoekende op het internet viel ook het laatste stukje op zijn plaats. In een artikel werd vermeld dat suikerziekte een bijwerking van Prednison of Dexamethason kan zijn.

Morgen ga ik naar de DA voor bloedonderzoek, maar ik twijfel er eigenlijk niet aan wat de uitslag zal zijn. En ik vind het vreselijk. In de hoop hem van zijn gesnotter af te helpen, waar hij zo af en toe echt veel last van heeft, heeft hij wat ergers opgelopen. Hij ziet slecht en is verre van zijn eigen actieve zelf. Dat laatste kan natuurlijk met de juiste medicijnen opknappen, met het slechte zicht zal hij het moeten doen.

Ik laat nog wel weten hoe het afloopt, maar ik voel me al met al diep ongelukkig door de hele gang van zaken. Ik ben een hele hoop geld kwijt en Joep is er alleen maar slechter van geworden. Enfin. Eerst maar eens kijken of we de aftakeling stop kunnen zetten.

[*Esther]

He bah...wat een nare ontwikkeling.
Als het suikerziekte is hoop ik dat je hem snel kan instellen.
Maar dat slechte zicht is waardeloos he.
Knuffel voor je ventje en sterkte morgen.

[rose]

Gatsie wat een rotverhaal
Sterkte morgen!

[annemick]

Van de regen in de drup , je probeert je best te doen voor je hond en vertrouwt op de DA's, hoop dat ze Joep nu wel kunnen helpen, heel veel sterkte morgen

[krullie]

vreselijk daar zo achter te komen.
ook ik heb zoiets meegemaakt.
heel moeilijk.

[Hanneke]

Gisteren met Joep naar de DA hier in Frankrijk geweest en het probleem voorgelegd. DA dacht ook aan suikerziekte. Er is bloed afgenomen maar de uitslag was verrassend: geen suikerziekte. Wél een verhoogd cholesterol-gehalte. De DA wil hem daarom vanmiddag opnieuw zien en dan bloed afnemen om te testen op hypothyroïdie. Het zou in ieder geval zijn lusteloosheid verklaren maar waar dan zo opeens die staar vandaan komt (hij is nagenoeg blind nu), geen idee.

Omdat Tjeu ook al hypothyroïdie heeft, sinds hij een jaar was, ben ik ermee bekend en maak me daar niet teveel zorgen over.

En toch blijft het knagen. Zou dan verdorie één dépotspuit dexamethason dit alles hebben veroorzaakt?

[Hanneke]

De nieuwe bloedtest van gisteren heeft een nieuw antwoord opgeleverd en ik ben er niet blij mee. Om het maar zachtjes te zeggen.

Joep heeft niet alleen een lichte vorm van hypothyroïdie, maar ook een behoorlijke pittige hypoglucemie. Teveel insuline, veroorzaakt door een tumor in de alvleesklier. Prognose: een half jaar, een jaar maximaal

Hij krijgt nu levothyroxine en prednison. Ik heb dit alles ook voorgelegd aan de dierenkliniek in Drachten en de spuiten die hij daar gehad heeft, kúnnen eenvoudigweg niet de oorzaak zijn van dit alles. De medicijnen zijn lapmiddelen, maar goed, alles wat zijn leven op dit moment prettiger kan maken is mooi mee genomen.

Het doet zo'n zeer om mijn tot voor kort zeer energieke hond nu voetje voor voetje te zien lopen en nog regelmatig op zijn snuit te zien vallen. Ik probeer hem te leiden, niet te laten struikelen of tegen dingen aan te laten lopen, maar we moeten allebei nog erg wennen aan het feit dat hij (bijna) helemaal blind is.

Ik hoop maar dat de medicijnen in die zin aanslaan, dat hij zich prettiger gaat voelen. En dan maken we zijn laatste maanden nog zo mooi mogelijk.

[*Esther]

Poeh zeg, wat een k-nieuws heb je gehad, die komt hard aan zeg
Lijkt me ook moeilijk om de juiste medicijnen te geven?
Ik hoop dat jullie samen nog een kwalitatief goede tijd mogen hebben!

[mariabel]

oh wat erg.. heel veel sterkte .wat moeilijk zeg zal dat zijn.. zo'n toch onverwacht bericht..
hopenlijk krijgt hij nog veel goede maanden..

[Hutsje]

he, gat wat sneu zeg! heel veel sterkte

[Marina]

heel veel sterkte

[plekkie]

Wat een rotnieuws... heel veel sterkte... !!

[annemick]

wat een naar nieuws, heel veel sterkte met Joep

[LongFields]

Wat een rotnieuws Hanneke, sterkte.

[rose]

Bah, wat een rotnieuws
Heel veel sterkte!