Op een bepaald punt komen we elkaar met een meter of 50 ertussen tegemoet lopen, en ik zie dat hij Labje roept, en vervolgens naast 'm laat zitten, ondertussen vasthoudend aan de halsband. Vervolgens zoekt hij contact met mij en roept "mevrouw, gaat dat goed denkt u?" (hij zei mevrouw tegen me
). Dus ik roep terug "dit zijn twee vrouwtjes". "ohh oke, dan gaat het wel goed", en hij laat Labje weer los. Toen ik hem passeerde vroeg ik vriendelijk of zijn hond een beetje macho was met andere reuen. Ja, dat was hij soms wel als ze even groot waren, legde het jongetje me uit, maar hij had koekjes bij zich om hem af te leiden hoor. En hij had de bal in zijn bek gegeven, want dan was hij alleen nog maar met de bal bezig en niet met de andere hond.
Kijk, daar kan menig volwassene met hond dan weer een voorbeeld aan nemen
.
