Vannacht werd ik wakker van Nelson die een jankkreet uitslaakte en nog even doorpruttelde. Ik keek naar hem en hij zat gewoon te zitten, draaide daarna wat en ging verder pitten.
Nou ja, okee, misschien raar gedroomd?
Vandaag heb ik hem wederom ineens tot twee keer toe kort jankpiepjes horen geven. Aanleiding is me volkomen onduidelijk en ik kan ook geen pijnlijke plekken ontdekken. Ik mag overal aanprikken en duwen. Verder is ie in goede doen, holt gewoon druk in de rondte als anders, eet matig zoals altijd en heeft vanmiddag lekker de buurthonden uitgekafferd vanaf het balkon...
Maar in alle eerlijkheid; het zint me niks.
Ik verwacht geen adviezen of zo, maar moet het gewoon even delen. Ik wil niet dat hij wat krijgt of dat hij pijn heeft. Het is mijn lieve ouwe knakkertje en al is ie bijna 12, hij moet nog wel even gewoon vrolijk mee!
















