Ze is 15,5 jaar oud (minimaal) en haar lichaampje wil niet meer zo wat het koppie wil.
Eten, ze eet alleen lekkere blikjes ( tegen mijn principes, maar ja oud hoeft ze niet meer te worden, dat is ze al.) en dat eet ze met heel veel smaak op.
Wandelen? Nou alleen als het mooi weer is, koude heeft ze een hekel aan, maar dat is niets nieuws.
Afgelopen week met mijn vriend erover gesproken, over het onvermijdelijke .... want we willen niet te laat zijn maar ook niet te vroeg. Maar wanneer weet je dat dan? En leg je de lat niet iedere keer een stukje verder weg omdat je het eigenlijk niet wil zien?
Ok, knoop doorgehakt, we vragen het aan onze dierenarts, ze kent Tosca ook en ze was bereid bij ons thuis te komen.
Dat was dus gisteravond, ik heb de hele dag met een knoop in mijn maag rond gelopen en tranen die opwelde .. dan schreeuwde mijn hart weer NEEEE!!
De dierenarts heeft haar thuis onderzocht, hart klinkt krachtig en goed, geen rare geluiden. Haar tandvlees kleurde gelijk weer in, ze had geen nierenluchtje, wel een oud bekkies lucht maar ach ... niets zorgwekkend. Haar longen klonken ook goed, geen vocht erin.
Wel heeft ze een (hoogstwaarschijnlijk) een tumor aan haar ribben aan de linker kant. Die kan drukken op de organen en dat kan pijnlijk zijn maar ze krijgt al heftige pijnstillers vanwege de arthrose in de gewrichten en rug.
Na het onderzoek rende Tosca heel snel weg in haar huisje (bench) en keek naar ons met de blik; Over mijn lijk!!!!
Dus tjah, ze heeft verlenging
We zien wel hoe het gaat. Vooralsnog eet ze goed, drinkt ze goed en ontlast ze ook goed.Ze bedelt, wil op de bank liggen en wil haar aandacht, begroet ons als we thuis komen en flirt nog met haar vriendje (langhaar Collie). Ze vindt het nog steeds niet goed als Garfield in haar mandje gaat liggen ....
Hier nog een foto van gisteravond.
Ze heeft dus verlenging! En ik ben daar heel blij om, mijn "verrückte" Terrier.
Terreuriseert ze nog zo lang hier de boel 
