Gulzig / hyper

[lida1956]

Even wat achtergrond info. Het betreft Wodka, een riesenschnauzer van ruim 5. Wij hebben haar bijna een jaar geleden opgehaald bij een voormalige boerderij, waar ze diende voor bewaking van het terrein. De vorige eigenaar was een oudere weduwnaar die ieder weekend (en soms nog vaker) ging logeren bij één van zijn kinderen. De hond kreeg dan, van de buurman, wat brokken over het hek gegooid, want hij was bang voor de hond. De hond kwam ook nooit in huis (ze is ook niet zindelijk). Toen we haar ophaalde was ze behoorlijk verwaarloosd en broodmager. Als ik haar drinkbak vulde dronk ze die in één keer leeg, dat gaat nu wat beter, (we wonen aan het water en ze is de hele dag buiten dus ze kan drinken zoveel ze wil), maar nog steeds duikt ze op de drinkbak af als ik die klaar zet. Maar met eten is het veel erger. Als ze ziet of denkt dat ik naar het hondenvoer loop wordt ze half hysterisch, ze draait rondjes en is niet te kalmeren. Als ik het eten in haar bak doe, moet ze (net zo als al mijn andere honden) wachten totdat ik zeg dat ze mag eten. Ze zit dan supernerveus te trillen. Ik heb haar in het begin veel eten gegeven, zodat ze geen echte honger meer zou hebben, maar ze vertoont hetzelfde gedrag ook al zit er nog eten in haar voerbak. Het enige gevolg was dat ze te dik werd. Ook tussendoortjes kan ik haar eigenlijk niet geven. Dan draait ze ook door. Iedere keer als ik m'n hand uit m'n zak haal denkt ze dat daar eten in zit, terwijl ik haar misschien maar één keer in de week wat uit de hand voer en wel 20 of 30 x per dag (juist zoveel mogelijk) m'n handen uit m'n zak haal zonder dat ze wat krijgt (of af en toe een aai). Maar ook met aaien moet ik heel voorzichtig en rustig zijn, anders wordt ze overdreven actief. Hoe zou ik haar wat rustiger kunnen krijgen en wat minder op eten belust. Ze heeft zelfs een keer (toen ik met boodschappen thuiskwam) een half brood uit m'n handen gerukt. Voordat ik iets kon doen of zeggen was er een half brood verdwenen. Natuurlijk zorg ik er nu voor dat zoiets nooit meer kan gebeuren, maar ik vind haar gedrag niet normaal. Wie heeft advies?
Lida

[lida1956]

Er is gelukkig geen gegil en gespring, maar ze is op van de zenuwen. Ik blijf rustig en negeer het eigenlijk, want ik weet dat het alleen maar erger zal worden als ik me druk maak. Maar het is gewoon vervelend als ze bij iedere beweging die ik maak en bij alles wat ik in m'n hand heb denkt dat ze eten krijgt. Als ik de post uit de bus haal, als ik m'n zakdoek pak, m'n telefoon of wat dan ook, ze denkt dat het eten is. Ik geloof dat als ik haar iets volledig oneetbaars geef, ze het toch naar binnen schokt zonder dat ze weet wat ze eet. En als ik dus in de buurt van de etensbak kom wordt ze hyper en draait continu rondjes (om haar eigen as en dan nog eens om mij heen). De andere honden worden dan ook nerveus. Dat ze schrokt is nog niet zo erg, maar het is nagenoeg onmogelijk om haar uit de hand wat te geven, vandaag of morgen bijt ze, per ongeluk, ook in m'n hand.
En zoals je schrijft op afstand zitten en kalmeren is (tot nu toe) echt niet mogelijk. Ze zit op 10cm van haar bak, haar poten trillen dan van de zenuwen. Als ik haar verder weg laat zitten wordt ze helemaal gek, zo vlak bij de bak is ze (denk ik) minder bang dat een ander het afpakt.

[Huge & Denver]

en toch zou ik het blijven proberen "op afstand". Denver was hier ook helemaal hieper de pieper met piepen en rondjes draaien als we de bak aan het maken waren, trillen en de staart draaide hij er nog net niet vanaf zeg maar. Huge ging hier op een gegeven moment ook in mee zodat ik 2 hiepers had. Nu moeten ze op de plaats blijven zodat ik in ieder geval de bakken rustig kan maken. Daarna zet ik ze neer en moeten ze wachten tot ik zeg "ga maar". Huge eet relaxt, Denver blijft schokken alsof het zijn laatste hapje is (is heel jong een zwervertje geweest). Daarin heb ik alles al geprobeert tot een omgekeerde stenen bak in zijn bak toe zodat hij moeite moest doen. Nu neem ik dat schokken maar voor lief, het is niet goed, maar het is niet anders. Overigens zijn wij wel een tijd lang gestopt met lekkers tussendoor. Echt een tijd enkel de bak 2x per dag en verder niets. Nu geef ik zo af en toe (Huge mag wegens allergie weinig tot niets dus komt het daarin goed uit) iets lekkers, maar zeker niet op een bepaald tijdstip of voor/na/tijdens een bepaalde handeling. Bijvoorbeeld mijn overbuuf die gaat weg en geeft de hond iets lekkers, beestje zit stijf van de spanning want de jassen gaan aan en dus.....dus hier "gewoon" een snoepje zo nu en dan.

[senna en odin]

Senna onze lab heeft ook vanuit zijn puppie tijd geen goede voeding gehad. Een keer per dag wat de pot schafte en dat was 9 van de 10 keer patat
Toen ik hem ook ophaalde had ie heel veel kale plekken.
Sen draait en springt en klappertand als hij het ritselen van het omhulsel van het smuldier al hoort.
Ik doe dat in de keuken want het ligt in mijn aanhangsel van de wasbak te ontdooien.
Dit is ons ritueel:

Zodra ik het wikkel vastpak en hij gaat wild doen leg ik het terug en ga wat anders doen. Na vijf minuten probeer ik het nog eens en als ie weer wild doet ga ik weer wat anders doen. Dit oefen ik pas sinds kort hoor want ik was het maffe gedoe om me heen na een keer goed struikelen zat. Ik bedoel je speelt met je leven met zo'n doorgedraaid mormel om je heen.
De vierde keer heeft ie echt wel door dat als hij zo maf doet dat ie geen eten krijgt en dan blijft ie rustig zitten op zijn kussen totdat ik de deurklink vastpak om naar de garage te lopen. Als ik dan uiteindelijk alles heb uit kunnen pakken en met de bakjes naar de garage loop, blijft ie mooi achter me(jumpend dat wel) totdat ik in de garage ben en dan moet ie zitten. Ik doe het eten in zijn bak en pas als ik toe maar zeg mag hij eten. Soms zeg ik "zie maar", of "zoe maar", dan verbaster ik het maar pas bij de echte "toe maar"dan gaat ie eten. Wel een hele seconde lang wat dan is het weg En het heeft op Oodje geen effect. Die knabbelt rustig zijn eigen bak op en doet er echt wel een tien minuten over want alles moet grondig afgelikt. Die eet zooo relaxt das heerlijk om te zien.

Het schrokken en jumpend achter me aan komen neem ik maar voor lief want dat krijg ik er echt niet uit. Kan het wel gaan afdwingen maar ach wat bereik ik daarmee behalve een natte achterbroekspijp van het gekwijl wat eraf word gejumpt

[Valerie]

Tyra heeft dit ook. Zodra ze ook maar denkt dat ik iets met eten ga doen dan staat ze voor mij neus. Zodra ze overtuigd is dat het eten voor haar is begint ze te trillen, te hijgen, haar ogen worden groot en rood, ze gaat springen en gillen. Hoe langer ik met haar eten bezig ben hoe erger dit word. Ik heb haar nu 4,5 jaar en uit mijn handen grissen oid doet ze niet meer. Het is dus wel iets minder geworden maar "normaal" omtrent eten zal ze niet worden. Ik doe haar nu in de bench als wij zelf eten en daar blijft ze redelijk rustig alleen op het laatst begint ze weer te piepen wat na een tijdje overgaat in gillen.

[lida1956]

Zo te lezen valt die van mij (wodka) toch nog mee. Ze maakt tenminste geen geluid. Alleen het hysterische om haar eigen as heen draaien, daar word ik ( en de andere honden) gek van. En voor de hond zelf vind ik het zielig. Ze is zo nerveus en zit zo te trillen, dat kan toch niet goed zijn, maar ik zal maar gewoon doorgaan waarmee ik bezig ben. Gewoon negeren en als het echt te gek wordt de andere kant oplopen. Dat helpt wel niet echt, maar dan struikel ik tenminste niet over haar. Overigens, vanmorgen heb ik de honden voor het eerst smuldier gegeven. Toen ze dat geroken had was haar gedrag nog erger dan anders, maarja ik kan het haar niet kwalijk nemen, ze is in haar leventje veel tekort gekomen.

[Miranda]

maarja ik kan het haar niet kwalijk nemen, ze is in haar leventje veel tekort gekomen.

Pas op hoor, dat is een valkuil van formaat!

Misschien heeft ze een rotleven achter de rug, maar nu heeft ze het prima voor elkaar met een baasje dat van haar houdt en genoeg te eten. Honden leven in het nu. Gedrag dat je niet leuk vindt, moet je niet toestaan, ook niet als een hond een zwaar leven heeft gehad. Dat voelen ze namelijk haarfijn aan, dat jij ze met teveel weg laat komen omdat je ze zielig vindt. En dat is hét recept voor het ontwikkelen van probleemgedrag.

[Huge & Denver]

maarja ik kan het haar niet kwalijk nemen, ze is in haar leventje veel tekort gekomen.

Pas op hoor, dat is een valkuil van formaat!

Misschien heeft ze een rotleven achter de rug, maar nu heeft ze het prima voor elkaar met een baasje dat van haar houdt en genoeg te eten. Honden leven in het nu. Gedrag dat je niet leuk vindt, moet je niet toestaan, ook niet als een hond een zwaar leven heeft gehad. Dat voelen ze namelijk haarfijn aan, dat jij ze met teveel weg laat komen omdat je ze zielig vindt. En dat is hét recept voor het ontwikkelen van probleemgedrag.

Tja, hier kan ik het aleen maar mee eens zijn.....het is heel verleidelijk om te denken "ach gossie" maar 1x "ach gossie"....

[May Linn]

Ik zou het haar aanleren met de clickermethode.
Haar dus eigenlijk het commando "rust" clickeren met voer.
Bv je wil dat ze op een bepaalde plek (kussen, bench?) gaat liggen totdat jij haar het voer komt brengen.
Vul de bak met wat voer en loop naar de plek waar je haar voortaan wil hebben.
Zodra ze op de plek staat gooi je 1 brokje/stukje voer naar haar toe, die ze op mag eten.
Terwijl je het stukje gooit kun je gelijk het commando "pak maar of toe maar" erbij zeggen zodat ze dat gaandeweg ook leert.
Gooien omdat je bang bent dat ze miss in je hand hapt, dat is iets waar je later verder aan kan werken.

Als ze dat brokje opheeft kijk wat ze doet, blijft ze op de plek dan gooi je weer een stukje.
Negeer ondertussen al het gedrag wat ze daarbuiten doet, je bent haar nu wat nieuws aan het leren.
Zo ga je door totdat ze bak leeg is en je geef haar een "vrij" commando.
Herhaal dit meerdere malen per dag en geef haar niet meer zo uit de bak te eten.

Op een gegeven moment verandert haar gedrag van gek doen, naar die plek rennen en daar wachten op haar eten.
Want ze krijgt immers nergens anders eten.
Evt kun je dit verder gaan trainen naar dat ze op die plek rustiger gaat liggen.
Zodra ze op die plek staat, wacht je met het gooien van een snoepje totdat ze gaat nadenken.
Gaat ze ook maar iets richting zit of liggen dan gooi je direct weer een snoepje.
In hele kleine stapjes leer je haar dat rustig liggen beloont word en ander gedrag niet.
Zeker met een hond die zo gek is van voer kun je dit relatief makkelijk conditioneren.
Probeer de stapjes klein te houden en de sessie’s kort (zeker in het begin). Maar wel meerdere malen per dag.

Zodra je dit voor elkaar hebt, kun je verder naar uit je hand voeren.
Je zorgt dan weer eerst dat ze rustig op die plek ligt of zit.
Dan beweegt je je hand met snoepje een heel klein stukje naar haar toe.
Blijft ze liggen, dan gooi je het brokje weer.
Staat ze op om het snoepje te pakken, dan was je stap te groot.
Zo werk langzaamaan naar dat je het snoepje voor haar op de grond kan leggen.
Vergeet niet als je het snoepje loslaat te zeggen “pak maar”.
Als je zover bent dat je het snoepje op de grond kan leggen terwijl ze rustig blijft liggen/zitten, dan haal je je hand er heel even vanaf.
Wil ze het pakken gaat je hand er weer over, blijft ze liggen dan je hand er weer af en “pak maar zeggen”
Dit bouw je uit totdat het snoepje even kan blijven op de grond en zij ervan af blijft.
Dan ga je verder naar uit je hand geven, eerst dichte hand.
Ze heeft al geleerd het snoepje niet uit je hand te pakken en meer rust te bewaren.
Zodra ze netjes blijft liggen kun je dan het commando “los” zeggen, ze mag het snoepje niet pakken.
Heel langzaam open je even je hand en sluit hem weer.
Blijft ze rustig, dan open je je hand en geeft het snoepje op je vlakke hand, vergeet ook hier geen “pak maar” te zeggen.
Ook dit kun je weer verder uitbouwen zoals hierboven beschreven staat.

Er gaat wel wat tijd overheen, maar elke hond kun je zo leren wat je graag van ze wil zien.
Succes!

[lida1956]

Ik zal niet in de valkuil trappen, maar de wetenschap waarom ze zo bezeten is van eten (en aandacht) helpt mij wel om er rustig mee om te gaan. Normaal heb ik niet zoveel geduld. Maar ik weet dat boos worden niet helpt. Die fout heb ik in het begin gemaakt, ik riep alleen maar op boze toon : 'schei uit', en toen durfde ze niet meer te eten, maar bleef wel dood nerveus trillen en dat is ook niet de bedoeling. Als ik alleen met haar ben en alle prikkels vermijd, dan is het een super hond, maar als ze eten of aandacht krijgt weet ze niet hoe ze daar mee om moet gaan en wordt ze onzeker. Als ik haar aai gaat haar staart af en toe haar nog steeds bijna tussen haar poten en wordt ze enorm onderdanig, als ze dan in de gaten krijgt dat er niets aan de hand is (en dat ze geen klappen krijgt?) wordt ze overdreven blij en wil ze het liefst in m'n jaszak kruipen en "moet' ze geaaid worden. (wat ik dan natuurlijk niet meer doe). Misschien dat de door May Linn beschreven clicker methode werkt, want zo houd ik haar op afstand en krijgt ze toch wat ze wil hebben. Als ik haar nu laat zitten ('zit' 'hier' en 'toe maar' zijn de enige commando's die ze kent) dan kan ik met moeite 1 1/2 meter bij haar vandaan gaan. Ze zit dan wel heel gespannen alsof ze op een brandend speldenkussen zit. Als ik verder wegga of haar te lang (1 minuut) laat wachten dan schuift ze naar me toe en begint nog harder te trillen en kijkt ze (naar mijn idee) panisch uit haar ogen. Het lijkt alsof ze dan doodsbenauwd is voor wat er gaat gebeuren. Het gaat stukken beter dan in het begin, toen was er echt niets mee te beginnen en was ik af en toe bang dat ze uit angst zou gaan bijten. Ze kon in sommige situaties ook echt verstijven van angst. Ik boek gelukkig wel vooruitgang, maar na 10 maanden had ik toch wel meer verwacht. Ik ga rustig door en zal gebruik maken van alle tips die jullie me geven.

[CharlesvdBerkt]

We hebben er hier ook eentje die in zijn jeugd veel eten te kort is gekomen. Water had hij wel genoeg en daar vulde hij ook zijn maag mee. Gevolg: een geraamte met een velletje er omheen en niet zindelijk.
Daarnaast ook veel ander probleemgedrag.
Het is nu ruim 4 jaar geleden en nog steeds gaat hij als een gek tekeer als zijn eten wordt klaar gemaakt. Heel irritant want hij steekt ook de andere honden aan en het geheel is ook niet prettig voor de buren
Wanneer de bak wordt neergezet dan gaat hij wel keurig zitten en blijft ook zitten tot je zegt dat hij mag, maar het is 1 brok spanning. Clickeren werkt ook niet want de spanning is gewoon te hoog en bovendien voeren we NRV.

1 van ons blijft nu in zijn buurt en praat tegen hem (met heel soms een gvd erbij) terwijl de bakken worden gevuld en voor de rest laten we het maar zo want iedere inmenging maakt de opwinding nog groter.

[lida1956]

Het kan dus allemaal nog erger. Wodka blaft er tenminste niet bij. We hebben wel geen buren, maar ik zou daar zelf bloednerveus van worden. Ik zal niets forceren met de hond, als niets werkt is het jammer, maar geen man overboord. Ik vind het alleen zo sneu voor de hond, zij is op van de zenuwen en dat zou ik graag willen verbeteren. Zoals ik al eerder schreef is ze stukken beter dan in het begin. Ik heb zelf het idee dat ik met mijn manier niet verder kom en daarom zijn tips welkom, want je weet maar nooit, maar anders gaan we gewoon zo door.

[*Esther]

Allereerst super hoor dat jij haar nu hebt! Ik ben benieuwd hoe ze er uit ziet eigenlijk
Ik zou er voor kiezen om haar apart van de anderen te voeren als het miijn hond was. Geeft misschien iets minder stress. Buiten dan?

[lida1956]

Als ik weet hoe ik de foto's op de site kan krijgen zal ik alle monsters eens laten zien. Wodka krijgt samen met de andere R Schnauzer buiten In de kennel eten. Na het eten laat ik ze daar altijd een half uurtje zitten met oog op een maag torsie. Daar zijn deze honden blijkbaar nogal gevoelig voor. Maar ik heb wel een mogelijkheid om haar apart te voeren (nog een kennel, maar dan zonder nachthok, maar dat is geen probleem als het weer een beetje meewerkt),
Als ik 'gewoon' met haar bezig ben dan zitten de andere honden binnen en dan vertoond ze hetzelfde gedrag (als ze maar denkt dat ze een koekje krijgt) , maar een tijdje apart eten geven zal in ieder geval geen kwaad kunnen.