Petitie tégen Cesar Milan

[bennie]

Vreemd, mij is dat altijd prima gelukt met zowel hond-hond als hond-mens agressieve honden van >35kg.
Echter, waar geen wil is is geen weg, het oplossen van problemen begint met het willen oplossen van een probleem. Veel mensen willen een probleem laten oplossen en daar gaat het mank.

Maar dan zou ik wel eens van jou willen weten Bennie, wat te doen op het moment dat je wakker wordt en je zit klemvast in de kaken van een duitse dog, of op het moment dat je ernstig bedreigd wordt door een Rottweiler van formaat, of op het moment dat je een mechel aan je arm hebt hangen. Dus precies op dat moment, op die seconde, op een moment dat het voor jou onverwacht komt ?
Niet wat je daarna moet doen, of daarvoor, maar precies op dat moment. Wat zou jij dan doen ? Dat je daarna op een positiever manier gaat werken aan het oplossen van dat probleem, zodat het niet weer gebeurd is mij helder, maar ik bedoel dus op die seconde.

Als ik gebeten wordt bedoel je? Dan krijgt de hond in kwestie een kennismaking met mijn vuist danwel schoeisel gok ik of wellicht allebei. Ik ben echt geen heilige wat dat betreft en er zijn ook wel degelijk situaties waar ik +P wel zie zitten hoor. Een paar jaar geleden nog niet, maar daar ben ik wel op teruggekomen.

[Budkes]

Vreemd, mij is dat altijd prima gelukt met zowel hond-hond als hond-mens agressieve honden van >35kg.
Echter, waar geen wil is is geen weg, het oplossen van problemen begint met het willen oplossen van een probleem. Veel mensen willen een probleem laten oplossen en daar gaat het mank.

Maar dan zou ik wel eens van jou willen weten Bennie, wat te doen op het moment dat je wakker wordt en je zit klemvast in de kaken van een duitse dog, of op het moment dat je ernstig bedreigd wordt door een Rottweiler van formaat, of op het moment dat je een mechel aan je arm hebt hangen. Dus precies op dat moment, op die seconde, op een moment dat het voor jou onverwacht komt ?
Niet wat je daarna moet doen, of daarvoor, maar precies op dat moment. Wat zou jij dan doen ? Dat je daarna op een positiever manier gaat werken aan het oplossen van dat probleem, zodat het niet weer gebeurd is mij helder, maar ik bedoel dus op die seconde.

Als ik gebeten wordt bedoel je? Dan krijgt de hond in kwestie een kennismaking met mijn vuist danwel schoeisel gok ik of wellicht allebei. Ik ben echt geen heilige wat dat betreft en er zijn ook wel degelijk situaties waar ik +P wel zie zitten hoor. Een paar jaar geleden nog niet, maar daar ben ik wel op teruggekomen.

Ok, nu begrijp ik je weer.

[Wil de hond]

Hoe veel mensen zijn er in staat om op de juiste manier te corrigeren denk je?

Over welke mensen heb je het precies?

En waarom begin je ineens over corrigeren, is er niets méér tussen hemel en aarde dan corrigeren of niet-corrigeren als het over gedragsbeïnvloeding van honden gaat?

Ik heb het over de mensen die zitten opgescheept met een hond met een probleem.

Waar je zou kunnen ombuigen of waar je de hond "voor eens en voor altijd duidelijk kan maken dat je iets niet pikt".
En dat laatste gaat dan niet zachtjes.
Hoe veel mensen kunnen dat laatste?

Gebruikmaken van correcties houdt helemaal niet zonder meer in dat je "keihard" en "voor eens en voor altijd" duidelijk maakt dat je iets niet meer pikt. Althans, niet in mijn beleving.

Soms wel, maar meestal komt er echt wel wat meer en wat anders bij kijken.

Die mythische "eens en dan nooit meer nodig"-correctie is vrijwel volledig fictief.

Normaal gesproken wordt er getraind.

Als antwoord op je vraag over "Hoeveel mensen er eigenlijk goed kunnen corrigeren" kan ik eigenlijk alleen antwoord geven mbt mijn ex-leerlingen.

De overgrote meerderheid is aan het eind van hun cursus meer dan voldoende in staat zichzelf en hun hond op het rechte spoor te houden, daarbij o.a. gebruikmakend van correcties.

Mijn reactie was op een bepaalde opmerking in jouw posting.

Ook is het in de praktijk zo dat veel mensen geen zin hebben in allerlei semi-wetenschappelijk gedragsgedoe, die willen gewoon van bepaald lastig gedrag af, en als het kan snel en simpel.

Of dit wel of niet volledig eerlijk is naar de hond toe staat daar enigszins los van want die mensen gaan echt hun hond niet afdragen aan iemand die wél op volledig correcte wijze met die hond verder wil gaan.

Wat had je dan in gedachten bij het onderstreepte?

Hiermee bedoelde ik aan de ene kant te zeggen dat de gemiddelde eigenaar geen zin heeft in allerlei ingewikkelde poespas.
En aan de andere kant probeer ik te zeggen dat ook ik vaak vind dat men zich té gemakkelijk ergens vanaf wenst te maken.
Hierin probeer ik te sturen wat ik kan, binnen de mogelijkheden die elke situatie biedt.

Maar ik weiger pertinent om iemand die de lat niet net zo hoog wenst te leggen als dat ik eigenlijk vind dat deze dient te liggen weg te sturen met de mededeling dat hij zijn hond weg moet geven aan iemand die wél zo ver wil gaan.

Simpelweg omdat ik met zo'n houding veel honden en hun eigenaren niet help. Het is zo dat als het niet (relatief) makkelijk kan er ook niet moeilijk gedaan gaat worden.

Bovendien, ik denk niet dat ik mensen makkelijke oplossingen bied, hoogstens geef ik mensen werkbare oplossingen, maar moeite heeft iedereen die hier met een behoorlijk verbeterd probleem afscheid neemt gedaan, zonder twijfel.

En uiteraard houdt die gedane moeite veel meer in dan "heftig corrigeren" en "keihard onderdrukken".

[Wil de hond]

Wat ik trouwens mis in deze hele discussie/topic is het dieper ingaan op de invloed van de eigenaar op het gedrag van zijn hond.

Want het is toch eigenlijk ook zo dat het gedrag van een hond in belangrijke mate bepaald wordt door het gedrag van de eigenaar?

En dan bedoel ik niet zozeer of iemand zijn hond wel of niet onbewust beloont als die blaft tegen de buurvrouw.

Ik doel meer op de algemene houding van de eigenaar.

Waar komen al die problemen vandaan, worden honden daar mee geboren of worden die er in gebracht door eigenaars en diens houding?

[Marion.]

Want het is toch eigenlijk ook zo dat het gedrag van een hond in belangrijke mate bepaald wordt door het gedrag van de eigenaar?

Ik denk zelf dat dit minstens 90% van belang is.

[malinois]

Wat ik trouwens mis in deze hele discussie/topic is het dieper ingaan op de invloed van de eigenaar op het gedrag van zijn hond.

Want het is toch eigenlijk ook zo dat het gedrag van een hond in belangrijke mate bepaald wordt door het gedrag van de eigenaar?

En dan bedoel ik niet zozeer of iemand zijn hond wel of niet onbewust beloont als die blaft tegen de buurvrouw.

Ik doel meer op de algemene houding van de eigenaar.

Waar komen al die problemen vandaan, worden honden daar mee geboren of worden die er in gebracht door eigenaars en diens houding?

dat weet ik wel zeker dat dit vooral door de eigenaar komt, natuurlijk zal de hond zelf iets meenemen maar je ziet zo vaak dat een hond zich totaal anders gedraagt bij een nieuwe baas bijvoorbeeld.

[Wil de hond]

natuurlijk zal de hond zelf iets meenemen maar je ziet zo vaak dat een hond zich totaal anders gedraagt bij een nieuwe baas bijvoorbeeld.

Juist,

En dat komt echt niet alleen maar doordat die nieuwe baas ongewenst gedrag niet beloont of juist gewenst gedrag wél beloont, bewust of onbewust.

Dingen die in mijn ogen erg meespelen zijn:
- Hoe iemand zijn hond ziet. Het is heel goed mogelijk dat jij denkt dat je hond zus of zo is en dat je daarmee de plank behoorlijk misslaat.
- Hoe jij denkt om te moeten gaan of om wil gaan met die hond die je denkt te hebben.

Er zijn veel meer factoren maar dit zijn twee volgens mij behoorlijk zwaarwegende factoren.

[Budkes]

Wat ik trouwens mis in deze hele discussie/topic is het dieper ingaan op de invloed van de eigenaar op het gedrag van zijn hond.

Want het is toch eigenlijk ook zo dat het gedrag van een hond in belangrijke mate bepaald wordt door het gedrag van de eigenaar?

En dan bedoel ik niet zozeer of iemand zijn hond wel of niet onbewust beloont als die blaft tegen de buurvrouw.

Ik doel meer op de algemene houding van de eigenaar.

Waar komen al die problemen vandaan, worden honden daar mee geboren of worden die er in gebracht door eigenaars en diens houding?

Ik denk wel dat honden helemaal niet blanco geboren worden. Ik denk echter dat de eigenaar voor een groot gedeelte kan voorkomen dat dit zich ontwikkeld tot probleemgedrag. Daarmee draai ik de zaak dus om, ik denk niet dat het overgrote deel van de problemen er in worden gebracht door de eigenaar, of door diens houding. Daarvoor is mij het karakter en de aanleg van de hond toch echt veel te groot aanwezig. Ik vind dat altijd een beetje vreemd dat zomaar grotendeels weg te poetsen.

[malinois]

. Ik vind dat altijd een beetje vreemd dat zomaar grotendeels weg te poetsen.

Ik niet, ik heb inmiddels zoveel honden van eigenaar zien wisselen en vaak allemaal honden die terug moesten of verkocht werden omdat ze gedrag vertoonden waar de eigenaren niet mee om konden gaan. Dit gedrag was bij de nieuwe eigenaar in 90% van de gevallen totaal verdwenen... ook nooit meer teruggezien...
Dat vind ik te toevallig om daar dus niet in te geloven.

[renee-uk]

Ik denk wel dat honden helemaal niet blanco geboren worden. Ik denk echter dat de eigenaar voor een groot gedeelte kan voorkomen dat dit zich ontwikkeld tot probleemgedrag. Daarmee draai ik de zaak dus om, ik denk niet dat het overgrote deel van de problemen er in worden gebracht door de eigenaar, of door diens houding. Daarvoor is mij het karakter en de aanleg van de hond toch echt veel te groot aanwezig. Ik vind dat altijd een beetje vreemd dat zomaar grotendeels weg te poetsen.

Misschien zou je dan kunnen zeggen dat probleemgedrag er vaak in wordt gehouden door de eigenaar.

[Budkes]

. Ik vind dat altijd een beetje vreemd dat zomaar grotendeels weg te poetsen.

Ik niet, ik heb inmiddels zoveel honden van eigenaar zien wisselen en vaak allemaal honden die terug moesten of verkocht werden omdat ze gedrag vertoonden waar de eigenaren niet mee om konden gaan. Dit gedrag was bij de nieuwe eigenaar in 90% van de gevallen totaal verdwenen... ook nooit meer teruggezien...
Dat vind ik te toevallig om daar dus niet in te geloven.

Dan moet je toch nog maar een keer lezen wat ik schreef.

[malinois]

natuurlijk zal de hond zelf iets meenemen maar je ziet zo vaak dat een hond zich totaal anders gedraagt bij een nieuwe baas bijvoorbeeld.

Juist,

En dat komt echt niet alleen maar doordat die nieuwe baas ongewenst gedrag niet beloont of juist gewenst gedrag wél beloont, bewust of onbewust.

Dingen die in mijn ogen erg meespelen zijn:
- Hoe iemand zijn hond ziet. Het is heel goed mogelijk dat jij denkt dat je hond zus of zo is en dat je daarmee de plank behoorlijk misslaat.
- Hoe jij denkt om te moeten gaan of om wil gaan met die hond die je denkt te hebben.

Er zijn veel meer factoren maar dit zijn twee volgens mij behoorlijk zwaarwegende factoren.

ben het helemaal met je eens...

[Budkes]

Ik denk wel dat honden helemaal niet blanco geboren worden. Ik denk echter dat de eigenaar voor een groot gedeelte kan voorkomen dat dit zich ontwikkeld tot probleemgedrag. Daarmee draai ik de zaak dus om, ik denk niet dat het overgrote deel van de problemen er in worden gebracht door de eigenaar, of door diens houding. Daarvoor is mij het karakter en de aanleg van de hond toch echt veel te groot aanwezig. Ik vind dat altijd een beetje vreemd dat zomaar grotendeels weg te poetsen.

Misschien zou je dan kunnen zeggen dat probleemgedrag er vaak in wordt gehouden door de eigenaar.

Of er dus niet wordt uitgehaald, maar er inbrengen zie ik maar sporadisch, in ieder geval bij grote honden. Bij kleintjes nog weleens, bv. waar die kleintjes erg worden gestimuleerd om uit te vallen naar andere honden; "Goed zo manneke, pak die grote maar, nee jij bent niet bang he, en meer van die onzin." Maar dat heb ik bv. mensen met een 45 plus hond nog nooit zien doen. Als zo'n hond al uitvalt, gewoon omdat het er inzit, dan kunnen sommige bazen dat dus niet in goede banen leiden, maar daarmee hebben ze het er nog niet ingebracht. Ze zijn gewoon niet in staat om het eruit te krijgen.

[renee-uk]

Ik denk wel dat honden helemaal niet blanco geboren worden. Ik denk echter dat de eigenaar voor een groot gedeelte kan voorkomen dat dit zich ontwikkeld tot probleemgedrag. Daarmee draai ik de zaak dus om, ik denk niet dat het overgrote deel van de problemen er in worden gebracht door de eigenaar, of door diens houding. Daarvoor is mij het karakter en de aanleg van de hond toch echt veel te groot aanwezig. Ik vind dat altijd een beetje vreemd dat zomaar grotendeels weg te poetsen.

Misschien zou je dan kunnen zeggen dat probleemgedrag er vaak in wordt gehouden door de eigenaar.

Of er dus niet wordt uitgehaald, maar er inbrengen zie ik maar sporadisch, in ieder geval bij grote honden. Bij kleintjes nog weleens, bv. waar die kleintjes erg worden gestimuleerd om uit te vallen naar andere honden; "Goed zo manneke, pak die grote maar, nee jij bent niet bang he, en meer van die onzin." Maar dat heb ik bv. mensen met een 45 plus hond nog nooit zien doen. Als zo'n hond al uitvalt, gewoon omdat het er inzit, dan kunnen sommige bazen dat dus niet in goede banen leiden, maar daarmee hebben ze het er nog niet ingebracht. Ze zijn gewoon niet in staat om het eruit te krijgen.

Daar kan ik me wel in vinden eigenlijk maar dan geldt volgens mij toch ook dat wat Wil zegt, alleenis het uitgangspunt net ff anders.

Dingen die in mijn ogen erg meespelen zijn:
- Hoe iemand zijn hond ziet. Het is heel goed mogelijk dat jij denkt dat je hond zus of zo is en dat je daarmee de plank behoorlijk misslaat.
- Hoe jij denkt om te moeten gaan of om wil gaan met die hond die je denkt te hebben.

Er zijn veel meer factoren maar dit zijn twee volgens mij behoorlijk zwaarwegende factoren.

[Wil de hond]

Ik denk wel dat honden helemaal niet blanco geboren worden. Ik denk echter dat de eigenaar voor een groot gedeelte kan voorkomen dat dit zich ontwikkeld tot probleemgedrag. Daarmee draai ik de zaak dus om, ik denk niet dat het overgrote deel van de problemen er in worden gebracht door de eigenaar, of door diens houding. Daarvoor is mij het karakter en de aanleg van de hond toch echt veel te groot aanwezig. Ik vind dat altijd een beetje vreemd dat zomaar grotendeels weg te poetsen.

Ik denk ook zeer zeker niet dat honden blanco worden geboren.

Maar wel denk ik dat afhankelijk van de manier van omgaan met, van gedragen naar de hond door de eigenaar grotendeels bepaald hoe die aanleg tot uiting komt.

Bijvoorbeeld een hond met een sterke neiging om te domineren (om maar eens een populaire term te gebruiken ) zal bij een dominante eigenaar minder neigen naar het overheersen van die eigenaar dan bij een eigenaar met een hoog knuffel-gehalte.

En zo zal een andere hond met een aanleg voor probleemgevende afhankelijkheid daar eerder problemen me krijgen bij een lekker-aan-me-hond-plakken eigenaar dan bij een andere die juist wat afstand creëert en zelfstandigheid stimuleert.

Anders gezegd, een bepaalde hond kan bij de ene eigenaar een bijtend kreng worden en bij een andere had deze zelfde hond een (zo goed als) normale hond geworden.

[Wil de hond]

Als zo'n hond al uitvalt, gewoon omdat het er inzit, dan kunnen sommige bazen dat dus niet in goede banen leiden, maar daarmee hebben ze het er nog niet ingebracht. Ze zijn gewoon niet in staat om het eruit te krijgen.

Ik ga geloof ik een stapje verder,

Ik beweer dat het feit dat bepaald gedrag in aanleg aanwezig is niet inhoudt dat dit gedrag tot uiting zal komen. Of dit wél of niet gebeurt en in welke mate hangt voor een deel van de omgeving af maar in de eerste plaats van de manier van omgaan met de hond.

Bij iemand die een hond die leiding nodig heeft lekker zijn gangetje laat gaan krijg je een hond die ander gedrag laat zien dan wanneer diezelfde hond bij iemand was opgegroeid die wél van jongsaf duidelijke leiding had gegeven.

[Liesbeth]

Wat er niet in zit, kan er ook niet uitgehaald worden .
Wel kan je als eigenaar/opvoeder voor een heel groot deel voorkomen dat een bepaald (probleem)gedrag naar buiten komt, zonder daar de hond (in zijn/haar wezen) geweld mee aan te doen.

Het nest waar Luuk uitkomt is qua karakter niet zo jofel gebleken, volgens de fokker. Zijn zusje is zelfs ingeslapen vanwege haar angstagressie. Toen wij Luuk kregen op 2-jarige leeftijd (wij wisten toen nog niks van zijn achtergrond) was hij vrij angstig en reageerde soms wat vreemd op diverse situaties. Wij hebben dat toen geweten aan zijn kennelverleden, cq minder goede socialisatie. Dat had er ook wel mee te maken, maar ook met zijn aangeboren karakter.
Hij is overigens uitgegroeid tot een super fijne hond .

[Liesbeth]

Als zo'n hond al uitvalt, gewoon omdat het er inzit, dan kunnen sommige bazen dat dus niet in goede banen leiden, maar daarmee hebben ze het er nog niet ingebracht. Ze zijn gewoon niet in staat om het eruit te krijgen.

Ik ga geloof ik een stapje verder,

Ik beweer dat het feit dat bepaald gedrag in aanleg aanwezig is niet inhoudt dat dit gedrag tot uiting zal komen. Of dit wél of niet gebeurt en in welke mate hangt voor een deel van de omgeving af maar in de eerste plaats van de manier van omgaan met de hond.

Bij iemand die een hond die leiding nodig heeft lekker zijn gangetje laat gaan krijg je bij een hond die ander gedrag laat zien dan wanneer diezelfde hond bij iemand was opgegroeid die wél van jongsaf duidelijke leiding had gegeven.

Mee eens .

Overigens ben ik van mening dat elke hond duidelijke leiding kan gebruiken .

[tekkel]

Ik zag hem vanavond in de weer met twee griezelige duitse doggen: teef en reu, en de reu beet. Ook CM werd gebeten. In z'n pols: z'n hand was geheel in de muil van de reu verdwenen :N: Maar in een uurtje had hij hem calm submissive, en bleek het een sul van een hond te zijn Ik blijf het geweldig vinden

[billy]

Als zo'n hond al uitvalt, gewoon omdat het er inzit, dan kunnen sommige bazen dat dus niet in goede banen leiden, maar daarmee hebben ze het er nog niet ingebracht. Ze zijn gewoon niet in staat om het eruit te krijgen.

Ik ga geloof ik een stapje verder,

Ik beweer dat het feit dat bepaald gedrag in aanleg aanwezig is niet inhoudt dat dit gedrag tot uiting zal komen. Of dit wél of niet gebeurt en in welke mate hangt voor een deel van de omgeving af maar in de eerste plaats van de manier van omgaan met de hond.

Bij iemand die een hond die leiding nodig heeft lekker zijn gangetje laat gaan krijg je een hond die ander gedrag laat zien dan wanneer diezelfde hond bij iemand was opgegroeid die wél van jongsaf duidelijke leiding had gegeven.

Eens

Gedragingen in aanleg aanwezig kan je niet ontkennen, maar wel sturen zodat het acceptabel is om het geen probleem te laten worden.

[sirene]

Het komt er dus op neer dat probleemgedrag vaak aan de _combinatie_ hond en baas ligt.
Er zijn ook mensen met meerdere honden waarvan bv maar 1 hond probleemgedrag vertoont, misschien was de combinatie aard van het beestje met baas dus niet zo'n goede ?
Ik geloof dat het in de meeste gevallen niet baas òf de hond is die het probleem is maar de wisselwerking tussen die twee.

[Wil de hond]

Iemand kan met één hond volledig de mist in gaan en met een andere hond een voorbeeldige combinatie blijken.

Dus ja, het is ook een kwestie van de combinatie baas-hond.

Maar het is ook weer zo dat je eerst de hond in huis haalt en daarna pas echt kunt beginnen te ontdekken wát je precies in huis hebt gehaald.

En dát moet je dus wel kunnen, dat juist inschatten van je hondje , en daar goed op in weten te spelen. Met een beetje mazzel lukt dat prima zonder er veel bij stil te hoeven staan.

Met een beetje pech is dat echter heel anders.

[Liesbeth]

Het komt er dus op neer dat probleemgedrag vaak aan de _combinatie_ hond en baas ligt.
Er zijn ook mensen met meerdere honden waarvan bv maar 1 hond probleemgedrag vertoont, misschien was de combinatie aard van het beestje met baas dus niet zo'n goede ?
Ik geloof dat het in de meeste gevallen niet baas òf de hond is die het probleem is maar de wisselwerking tussen die twee.

Ik denk dat het in de meeste gevallen de "baas" is die het probleem is. Wij mensen kunnen veel creatiever omgaan met problemen dan honden en kunnen veel makkelijker alternatieven bedenken om problemen op te lossen. Dat mensen dan meer richting hondengedrag moeten gaan denken is nmm het grootste probleem .

[Jisz]

Wat een klinklare onzin! Zodra iemand internationaal gaat met een programma waarin hij/zij mensen wil helpen is er na een poosje opeens een probleem.
Ik heb erg veel geleerd van deze man (kijk ook liever naar hem dan martin gaus:P) en heb nog nooit een methode in zn programma gezien die ik schokkend vond.

Dit klinkt misschien hard en begrijp me niet verkeerd, ikzelf betuttel mn honden ook weleens, maar het zijn wel beesten hea. En deze moeten (als huisdier) gewoon onderdanig/ gehoorzaam aan je zijn.

Ik heb er trouwens nog een nooit een hond slechter van zien worden, nadat cesar was langsgekomen..dusse

[chrico]

Ik denk dat het in de meeste gevallen de "baas" is die het probleem is. Wij mensen kunnen veel creatiever omgaan met problemen dan honden en kunnen veel makkelijker alternatieven bedenken om problemen op te lossen. Dat mensen dan meer richting hondengedrag moeten gaan denken is nmm het grootste probleem .

Eens
Als je er vanuit blijft gaan dat honden elkaar nooit corrigeren ga je bij voorbaat al de verkeerde richting op

[Budkes]

Als zo'n hond al uitvalt, gewoon omdat het er inzit, dan kunnen sommige bazen dat dus niet in goede banen leiden, maar daarmee hebben ze het er nog niet ingebracht. Ze zijn gewoon niet in staat om het eruit te krijgen.

Ik ga geloof ik een stapje verder,

Ik beweer dat het feit dat bepaald gedrag in aanleg aanwezig is niet inhoudt dat dit gedrag tot uiting zal komen. Of dit wél of niet gebeurt en in welke mate hangt voor een deel van de omgeving af maar in de eerste plaats van de manier van omgaan met de hond.

Bij iemand die een hond die leiding nodig heeft lekker zijn gangetje laat gaan krijg je een hond die ander gedrag laat zien dan wanneer diezelfde hond bij iemand was opgegroeid die wél van jongsaf duidelijke leiding had gegeven.

Dan ga je geen stapje verder hoor, dan zeg je precies hetzelfde als mij.

[Budkes]

Het komt er dus op neer dat probleemgedrag vaak aan de _combinatie_ hond en baas ligt.
Er zijn ook mensen met meerdere honden waarvan bv maar 1 hond probleemgedrag vertoont, misschien was de combinatie aard van het beestje met baas dus niet zo'n goede ?
Ik geloof dat het in de meeste gevallen niet baas òf de hond is die het probleem is maar de wisselwerking tussen die twee.

En hier ben ik het dus volledig mee eens, het ligt aan de combinatie. Dan past het gewoon niet goed, dat ligt niet zozeer aan de hond of de baas, maar echt aan de combi. Je hebt natuurlijk uitmuntende bazen die zich als een cameleon aan kunnen passen aan elk type hond, maar daar zijn er niet zo heel veel van. Daarentegen legt het gros van de bazen de lat niet erg hoog en verwachten ze niet al te veel van Fikkie én zijn er niet overmatig veel echte probleemhonden, dus meestal loopt alles gewoon wel goed.

[Budkes]

Dan ga je geen stapje verder hoor, dan zeg je precies hetzelfde als mij.

Als ik

Ik wist het, ik heb mezelf 3x verbeterd en toen wist ik het niet meer.

[laeken]

Ik vond hem met de doggen helemaal niet goed. Met de herderkruising wel, maar dat kwam omdat hij daarbij dus geen correcties gaf. Wat me wel stoorde bij de herderkruising was dat hij alles in een keer deed. Riem leren lopen, opvoeden bij de deur etc. Alles in 1 ruk door. Vraag me dan af hoeveel er blijft hangen als hij weer weg is. Maar het begrip vond ik prima. Bij de doggen kreeg ik serieus het gevoel dat ze totaal afgemat waren. De kwijl zat ze tot aan de oren en de buiken schokten van het hijgen. Daarna een lus om de keel en trekken maar. De dog hing letterlijk te kokken aan de zwembadrand en als je goed keek zag je dat die lus door de druk de nek 1/3e dunner maakte. Stikken dus. Ik heb die doggen dus ook niet zien ontspannen, niet zelf met plezier het water in zien gaan en niet bepaald gelukkig zien zijn. De doggen in het water controleren is natuurlijk een peulenschil als je zelf met je voeten op de grond staat. Dus itt veel andere mensen vond ik het heel erg onprettig. Ik vond de doggen dus zielig en onbegrepen. Ik denk ook dat er nog steeds niemand binnen kan en dat de reu nog steeds bijt. Dat weet ik bijna zeker.

[Cash]

Ik zag hem vanavond in de weer met twee griezelige duitse doggen: teef en reu, en de reu beet. Ook CM werd gebeten. In z'n pols: z'n hand was geheel in de muil van de reu verdwenen :N: Maar in een uurtje had hij hem calm submissive, en bleek het een sul van een hond te zijn Ik blijf het geweldig vinden

ik vond hem vooral prachtig met de doodsbange herderkruising. voor mensen die hem totaal verketteren : kijk daar eens naar en kraak hem dan nog eens totaal af?

ik ook. Heel mooi om te zien hoe hij in alle rust en met alle geduld bezig ging met dat hondje.