Volgens mij heb ik toch vaak genoeg gezegd wat ik een harde aanpak vind. Ik vind dat veel mensen niet weten waarom hun hond iets niet doet. Dat veel mensen niet weten wat hun hond nu eigenlijk is en dat veel mensen niet weten hoe ze zelf maken dat hun honden iets doen. Want vergeet niet dat honden gecorrigeerd worden op zaken die WIJ verkeerd doen. Als een hond uitvalt dan heb je zelf verkeerd gedrag aangeleerd. Als je hond jouw wil bijten dan heb je al helemaal grove steken laten vallen. En als je hond niet gaat zitten terwijl jij hem goed motiveert en het zitten goed hebt aangeleerd dan kun je je toch eens gaan afvragen of je het wel goed hebt aangeleerd en of je wel goed motiveert. Motiveren is geen koek voor de neus bewegen maar het gevoel overbrengen dat je samen werkt en dat het leuk is om dat te doen. Helaas vergeten mensen dat. Mensen denken vaak dat een hond iets moet doen omdat je het zegt. Dat kan best zo zijn, maar dan moet je niet verbaast zijn dat de hond soms niet supersnel meewerkt. En laten de meeste correcties nu gewoon uitgedeeld worden op de steken die mensen als baas van hun hond laten vallen.
Neem die wolfhond. Dat is een hond van een ras dat domweg niet zo goed KAN luisteren. Een ras dat niet zo sociaal IS. Een ras dat vraagt om veel beweging. In alles zijn er steken laten vallen bij die hond. Waarom moet de hond dan ook nog correcties krijgen?
Ik heb twee honden. 1 ervan is zeer makkelijk op te voeden en doet alles wat wij zeggen vlotter dan vlot. Eva geeft in de omgang werkelijk geen enkel probleem. Die is ontzettend makkelijk voor wat ze is. Nu ze over de drie jaar is blijkt vrijwel alles als sneeuw voor de zon te verdwijnen. Zo gaat dat met honden. Duurt ongeveer een jaar of 3 en dan heb je wat als je goed je best doet voor die tijd. Cleo is totaal anders. Die is niet goed iets bij te brengen. Die luistert niet goed. Wat je ook doet. Blijkbaar kan ik haar niet motiveren en blijkbaar is ze gewoon niet goed in staat om strak onder appel te komen. Prima, maar daar hoef ik haar toch niet om te corrigeren? Dat is mijn gebrek en dat van de hond. Niet alleen onwil en stout zijn vanuit Cleo. Alleen dat laatste zou ik kunnen corrigeren. Dat is rechtvaardig. Onkunde en opvoedingsfouten corrigeren is in mijn ogen zeer onrechtvaardig.
Als je zo nodig wil corrigeren met grovere middelen dan zal je ook moeten kunnen zeggen dat je zelf geen fouten maakt. Maak je wel fouten dan ben je met je correcties aan het compenseren. En daar zit nu net mijn probleem. Zo vaak als mensen roepen dat een hond iets verdient, zo vaak maken ze zelf de fout om de hond zover te krijgen dat hij dat gedrag vertoont.
Ik merk gewoon dat als je goed je best doet en goed nadenkt je vrijwel alle correcties kan voorkomen. En ik weet ook dat de helft van Nederland niet eerst 5 jaar elke hondenmanieren doorgespit heeft, duizenden en duizenden berichten op het hondenforum heeft gelezen en gepost en al 3 honden erop heeft zitten. En zelf na die ervaring maak ik nog genoeg fouten. Hoeveel fouten maken mensen dan niet met hun eerste hond? En als die mensen alleen maar zien wat CM zegt, de hond is dominant, de hond is onwillig en de hond is stout, dan leidt dat tot correcties die totaal niet eerlijk zijn. Ja, de hond kan makker worden. Maar ik vind dat een hond naast makker ook minder wordt dan. Je geeft signalen af waar de hond op reageert, daarna corrigeer je hem op wat hij doet. Als je nu eens wat beter je best deed als baasje en je wat meer zou verdiepen, dan kom je al snel klaar met minder correcties. Nu heb ik het niet tegen jou want jij eist sowieso veel meer van je honden. Ik heb het gewoon over de staffords in Amsterdam West en de herders in Limburg bij gezinnen die ergens een mechelaar vandaan getrokken hebben als huishond. De fouten die zij maken zijn de reden dat zij corrigeren doorgaans.
En een hond die opgevoed wordt op basis van correcties is vaak een hond die dingen doet om correcties te vermijden. Dat is geen leuke hond om mee te werken en het maximaal haalbare haal je er zeker niet uit. Dat is een hond die je kan vergelijken met een getraind dier. Een ezel die op basis van zweepslagen een kar trekt en een tijger die op zijn achterpoten in een kooi loopt met een zweep voor zijn gezicht. Als je dat soort kunstjes vergelijkt met wat je kan bereiken met bv dolfijnen die puur positief getraind worden dan is het verschil meteen duidelijk. Een hond getraind met correcties kan bepaalde trucjes, maar een hond die getraind is op beloning en stimulatie krijgt een onbeperkt arsenaal aan kunstjes en die kan constant en elke dag weer groeien.
Correcties geef je als je hond gevaarlijk gedrag vertoont of als de situatie gestopt moet worden omdat het echt niet kan. Correcties geef je als je gedrag nooit meer terug wil zien. Ik geef dus correcties als ik wil dat mijn honden vermijdingsgedrag gaan vertonen. En ja, dat wil ik wel eens. Stel dat Eva op de schapen loert hier, dan loop ik er net zo lang langs totdat ze daarmee stopt. En als ze loert zeg ik NEE! en als ze dan niet meteen reageert (wat ze meestal wel doet op NEE!) dan geef ik een zacht rukje aan de brede leren halsband. Zou ze er op af rennen dan pak ik haar zeker even bij de wangen en zeg ik dat dat dus echt NIET kan. Dat is ruim voldoende bij een hond die daar heel erg van schrikt en die dan meteen enorm meewerkend wordt. En dat krijg je weer als je correcties bewaart voor wanneer ze echt krachtig moeten overkomen. Corrigeer je dagelijks dan verliest een correctie domweg zijn kracht. En wat ik doe is ook corrigeren. Dus ik corrigeer wel degelijk. Maar ik geef geen pijnprikkels. Tenminste, dat probeer ik ten alle tijden te voorkomen.
Correcties geven tijdens het samenwerken met je hond is in mijn ogen niet goed. Dan is het geen samenwerken meer maar afdwingen. Ik heb altijd gemerkt dat dat het leerproces in de weg staat en dat je dan niet zover komt als wanneer je niet corrigeert op die momenten. Dan moet je je training aanpassen en dan komt het 100% zeker in orde. Dus je moet even nadenken en beter je best doen als je hond iets wat hij leuk vind niet goed aan het doen is.
En mijn hele probleem met CM is dat een hond meteen zo aangepakt wordt dat het hele proces van samenwerken en leren veranderd in volgen en vermijden. Een hond die eenmaal op de rug gedrukt is en met een muilkorf om met een vreemde man en camera's te maken heeft gekregen is inderdaad al snel geneigd om maar mee te gaan in wat er geëist wordt. Prima, want het werkt. Maar daarna, en dat vergeten mensen, heeft de hond ook iets meegemaakt wat ik zelf persoonlijk dus niet wil dat mijn honden meemaken. Zij hoeven niet te leren dat een vreemde man ze met de grond gelijk kan maken. Zij moeten leren dat het vertonen van goed en gewenst gedrag ze een leuker leven geeft. Daarin wil ik dat ze ontspannen leren en groeien. Dan kom je in mijn ogen uiteindelijk 100 keer verder met je hond al duurt het iets langer dan 10 minuten. Dat is investeren. En dat vind ik belangrijk. Zeker omdat ik durf te stellen dat het 90% van de tijd bij correcties gaat om het wegmaken van de steken die je zelf liet vallen. Daarom maakt het het corrigeren van honden met harde hand in mijn ogen vaak zo oneerlijk en zo vol van onbegrip. En CM geeft nu eenmaal helaas wel heel sterk het signaal af dat je hond moet luisteren omdat hij submissive is. En dat betekent dus netto net zo veel als dat een hond moet luisteren omdat jij het zegt. En dan krijg je dus de tijger die op zijn achterpoten achteruit loopt omdat jij het zegt. En dan krijg je niet de dolfijn die je een onbeperkt scala aan gedragingen kan laten zien omdat hij het zelf wil en er zelf enorm van geniet. Daar zit dus mijn probleem met correcties en mijn probleem met CM. Straks ga ik weer calm en assertive wandelen. Geniaal en daar heb ik al enorm veel mee bereikt. Daardoor hoef ik nog minder te corrigeren. Want de honden begrijpen dat gewoon.
dat bedoel ik dus, help diegene dan, dan heb je er nog grip op... als je zo'n iemand wegstuurt is het klaar... ben je de grip kwijt en gaan ze zelf aanklooien met alle risico's van dien voor zowel hond als eigenaar.
je moet wel mensen beschikbaar hebben. het is lastig goede trainers op te leiden en te vinden.
Op het laatst was ie echter wel van zijn koudwatervrees af, en zag in dat hij bèst trap kon lopen zonder meteen ruggelings in het hellevuur te vallen.
. Toch heb ik nooit enig probleem met dat hondje gehad en is hij 16 jaar mijn maatje geweest.
, 
