Ik ga er vanuit dat ze nooit in het asiel komen maar stel dat....
Dolly geef ik nog de meeste kans, ze is wel bijna 10 maar ze is merle en ze heeft blauw/bruine ogen( wat mensen vaak mooi vinden) ze is rustig, knuffelt graag en luistert goed.
Buck twijfel ik, hij is de laatste twee jaar wel een stuk socialer en zekerder geworden maar in het asiel zal hij waarschijnlijk weer veel onzekerer worden, en minder goed benaderbaar. Ik hoop dat ze hem alleen meegeven aan een "kenner" hij heeft duidelijkheid nodig en veel liefde en één vaste baas, daarnaast beweging, uitdaging en hij sport graag. Hij kan ook niet zomaar met kinderen.
Sybil is nog jong 8 maanden en zal misschien daarom aantrekkelijk kunnen zijn maar ik vermoed dat ze heel snel in een negatieve spiraal komt in het asiel, ze is nu al onzeker, snel bang , reactief en blaft veel en kan snappen, in het asiel zal dit snel uit de hand lopen waardoor ze waarschijnlijk een probleem hond zal worden. Ze kan ook alleen geplaatst worden bij een aussie kenner, ze heeft een duidelijke begeleiding nodig en veel begrip en liefde ( ik ken geen hond die zoveel kusjes geeft op een dag

), veel uitdaging,beweging en sport nodig én op vaste momenten haar rust. Ik ga er vanuit dat ze dan wel uit kan groeien naar een wat stabielere hond
Ik duim dus maar dat mijn man en ik de honden gaan overleven