chemokuur bij een hond positieve ervaring

[sandraw]

Toen Benno 6 was kregen wij te horen dat hij het maligne lymfoom had. Wij hebben helaas vorige week vrijdag afscheid moeten nemen van onze lieverd.
Hij is 14 1/2 jaar geworden.

7 jaar geleden heb ik onderstaand verhaal geschreven. Voor een ieder die ooit twijfelt als er aangeboden wordt een chemokuur te doen hoop ik met dit verhaal te overtuigen.

1 jaar geleden

Het is een paar dagen na dierendag (2002) dat we in de ontlasting van Benno vers bloed constateren.
We zijn in 1e instantie niet echt ongerust, want we vermoeden dat dit van een varkensoor komt die hij met dierendag heeft gehad.
We wachten een paar dagen af maar het gaat niet weg, hij krijgt moeite met poepen dus word er een afspraak bij de dierenarts gemaakt. Daar word in het laatste stuk van de darm een verdikking geconstateerd en het advies gegeven om een afspraak in Utrecht te maken. Een week later kunnen we al in Utrecht terecht.

In Utrecht worden er allerlei onderzoeken gedaan waaronder een echo om te kijken of er uitzaaiingen in de buikholte zijn……..uitzaaiingen de schrik slaat ons om het hart, waar hebben we mee te maken……..ik dacht zelf dat het een soort cyste was omdat Bowie onze andere labrador daar ook ooit last van gehad heeft. Gelukkig er is niets op de echo te zien. Er word besloten om te opereren en hetgeen wat er zit weg te halen.

Op 29 oktober wordt Benno opgenomen in Utrecht en op 30 oktober word hij geopereerd. De professor zegt dat hij belt als de operatie klaar is maar dat we niet te veel van de uitslag moeten verwachten want dat heeft tijd nodig, omdat het onderzocht moet worden. We moeten ons vriendje achterlaten, tranen heb ik gelaten, zeker omdat hij begint te piepen als ik weg wil gaan.

Het is 30 oktober, mijn verjaardag en om 11.00 uur gaat de telefoon het is de professor en hij begint te vertellen. Toen ze met de operatie bezig waren kwamen ze bij iets uit wat ze niet hadden verwacht, een duidelijk zichtbare kwaadaardige tumor.
Ze hebben zoveel mogelijk weggehaald, maar niet alles want dat was niet mogelijk. Nu is het wachten op de uitslag en of opereren/behandeling mogelijk is.

We kunnen 31 oktober Benno op gaan halen en moeten ongeveer drie weken wachten op de uitslag.

Drie zenuwslopende weken gaan voorbij, waarbij je jezelf van alles in je hoofd haalt, en anderzijds je niet voor kunt stellen dat hij zoiets ernstigs heeft, hij is nog maar 7 jaar en omdat het met Benno eigenlijk heel goed gaat. Met uitzondering van de kale plek op zijn kont van de operatie, is er niets aan hem te zien of te merken hij speelt, eet, drinkt is eigenlijk dezelfde Benno als altijd.

De telefoon gaat en mijn angst word werkelijkheid. Benno heeft het maligne lymfoom, m.a.w. lymfklierkanker………maar gaat de arts verder, hij is te behandelen!
Hij is te behandelen, mijn hart maakt voorzichtig een blij sprongetje, ze verteld dat behandeling mogelijk is door middel van een chemokuur. Ze vraagt of we er over na willen denken omdat het enerzijds heel veel energie kost van de baas en anderzijds heel kostbaar is. Ik hoef geen moment na te denken, nog niet te overleggen met mijn man, we gaan dat doen en een afspraak wordt gemaakt.

We komen terecht bij een oncoloog, die uitlegt hoe alles in zijn werking gaat, hij verteld ook nadrukkelijk dat hij niets kan garanderen. Het is namelijk op een plek waar het maligne lymfoom normaal niet voorkomt en ze hebben bijna geen vergelijkbare situatie. Dat maakt ons niet uit we gaan ervoor!

Vanaf dat moment komen we met regelmaat in Utrecht voor de chemobehandeling. Voor ons een hele rit omdat wij bij Eindhoven in de buurt wonen maar dat maakt ons helemaal niets uit, als ons vriendje maar beter wordt!

Van de chemokuur zelf merkt Benno weinig, hij is wel moe maar dat komt van de lange reis. Hij is 1 keer ziek geweest, maar het is de vraag of dat van de kuur komt.
Normaal is Benno bijna het hele jaar door in de rui, nu is wel opvallend dat die haren niet aangroeien en dat zijn vacht wat dunnere plekken heeft. Als we een half jaar verder zijn feliciteert de oncoloog ons dat het nog steeds goed gaat.

Aan de chemokuur komt na 8 behandelingen een eind, dit is volgens een protocol.
Ik vind dat best eng want ineens is dat kleine stukje zekerheid weg, maar de kuur moet voldoende zijn. Of de kuur aangeslagen is moet blijken in de maanden die volgen. We moeten met regelmaat op controle naar Utrecht en zelf heel alert blijven of zich veranderingen voordoen.

Maar die doen zich niet voor en alle controles gaat het goed met Benno.
We zijn 23 oktober weer naar Utrecht geweest en we zijn intussen het jaar rond, de oncoloog vertelde dat hij nog een hond onder behandeling heeft die hetzelfde had als Benno. Die hond is anderhalf jaar verder en heeft de stempel genezen verklaard gekregen. De oncoloog zegt voorzichtig dat het misschien met Benno die kant ook wel eens op kan gaan.

Dankzij het alerte handelen van de dierenarts en de kundigheid in Utrecht zijn we nu 1 jaar verder, wie had dat gedacht, hadden we geen chemokuur gedaan, dan had hier een heel ander verhaal gestaan.


Groetjes Sandra

_________________

[Marina]

Ten eerste heel veel sterkte met het verlies van Benno.

Maar hij heeft nog heel veel mooie jaren gehad zo te zien. Dat is natuurlijk geweldig.

Fijn dat j ehet hier neerschrijft want iemand die twijfeld doet dat nu misschien niet meer.

Wij zijn ook in Utrecht onder behandleing geweest vorig jaar, maar dat is gelukkig opgelost kunnen worden door een operatie. Wel zijn neus eraf, maar hij kan alles.

Ik ben een paar maanden terug naar de opendag geweest in Utrecht. Ben jij daar ook geweest??
Daar werden lezingen gegeven en ook over kaker bij honden. Daar kwam ook een stukje chemo bij.
Was erg interessant.

Superrr dat je het hier neerschrijft

maar nogmaals ook heel veel sterkte

[gemini6]

Wat geweldig dat hij zoveel jaar extra heeft gekregen, maar gecondoleerd dat hij vorige week is overleden.
Heel veel sterkte.

[annemick]

Sterkte met het verlies van Benno , wat goed dat jaren terug de chemo zo heeft geholpen en jullie nog al die jaren samen hebben gehad.

[sandraw]

Nee daar zijn wij niet geweest.
Ik heb al heel vaak een bericht naar Utrecht willen sturen dat het met onze Benno nog steeds goed ging. Hij was toen met nog 1 hond de enige die na een jaar nog leefde.......Wij durfde de goden niet te verzoeken vandaar dat wij dit niet hebben gedaan. We waren veel te blij dat het met onze Benno zo goed ging. Nu ga ik een bericht maken en naar Utrecht sturen daar hebben zij weer wat aan gezien het een academisch ziekenhuis is.

Wij zijn blij dat we dit toen gedaan hebben al waren hier veel mensen die ons voor gek verklaarde. Gelukkig zien wij dat anders en hebben wij nog jaren genoten van onze Benno, het scheetje!

[Marina]

Nee daar zijn wij niet geweest.
Ik heb al heel vaak een bericht naar Utrecht willen sturen dat het met onze Benno nog steeds goed ging. Hij was toen met nog 1 hond de enige die na een jaar nog leefde.......Wij durfde de goden niet te verzoeken vandaar dat wij dit niet hebben gedaan. We waren veel te blij dat het met onze Benno zo goed ging. Nu ga ik een bericht maken en naar Utrecht sturen daar hebben zij weer wat aan gezien het een academisch ziekenhuis is.

Wij zijn blij dat we dit toen gedaan hebben al waren hier veel mensen die ons voor gek verklaarde. Gelukkig zien wij dat anders en hebben wij nog jaren genoten van onze Benno, het scheetje!

Ja mensen verklaren je nogal snel voor gek. Dat was vorig jaar bij ons toen ook.
Mensen vroegen of we geld teveel hadden en dat we toch beter een andere hond konden kopen, was veel goedkoper.

Ja dat kan wel maar dan heb ik niet mijn lieve Luc. En nu leeft hij alweer bijna een jaar met heel veel plezier.

[yuki]

Met Yuki hebben wij het helaas niet gered met chemo en de nieuwste moderne medicijnen op oncologisch gebied. Ondanks de enorme kosten, en het uiteindelijk bij ons niet aanslaan van de medicaties, heb ik nooit spijt gehad. Ik had als voorbeeld een andere pei, die ruim 4 jaar geleden kanker kreeg, chemobehandelingen kreeg en momenteel 10 jaar oud is en alive and kicking en er fantastisch uitziet. Dat voorbeeld had ik voor ogen, sometimes you win, sometimes you lose

Wat heerlijk dat jullie hond nog zoveel reservetijd heeft gekregen! Dat een hondje met kanker uiteindelijk van ouderdom overlijd (dat neem ik althans aan) maakt het zoooo de moeite waard, super!
Evengoed sterkte gewenst, juist als je samen zoveel hebt meegemaakt zal het gemis toch groot zijn, ondanks dit positieve verhaal van jullie........

[CKS]

Wat een geweldig verhaal! Benno heeft zich van alle statistieken helemaal niets aangetrokken, wat bijzonder!
Hier helaas de afgelopen weken het tegenovergestelde meegemaakt.
Eerst een labrador met een sterk vergrootte milt. Milt weggehaald, maar het bleek een uitgezaaide lymfoom te zijn. Nog wel chemo geprobeerd maar na minder dan twee weken was hij gestorven.
Verder een sharpei, van nog maar 4 jaar oud. Een ongelovelijk lieve en makkelijke hond (heel bijzonder voor het ras!). Die kwam binnen met vreemde wonden in de huid. Weggehaald, maar helaas, cutaan lymfoom. Dat is de vorm met de allerslechtste prognose.. Ook hier chemo geprobeerd, maar ook deze hond was al na minder dan twee weken dood. Echt heel verschrikkelijk, de eigenaresse is een dame die weduwe is, kinderen het huis uit, ze heeft nog twee honden (ook sharpeis) maar Filomena was de enige die altijd bij haar was en bij haar in bed sliep. En het ergste: ze heeft zelf ook kanker waarbij geen hoop meer op genezing is.... Echt heel erg om zo het slechte nieuws te moeten brengen.

Kees

[yuki]

Verder een sharpei, van nog maar 4 jaar oud. Een ongelovelijk lieve en makkelijke hond (heel bijzonder voor het ras!)
Kees