Lellibel schreef:Wat is dat nou, als het teveel moeite kost herplaatsen

Dat soort mensen ..
Iig, misschien was het vandaag niet zijn dag, een vriendje van Roos (een schapendoes) is heel erg vriendelijk naar elke hond, die hond is de vrede hemzelve. Maar er zijn wel dagen geweest waarop hij haar soms echt van zich af beet en snauwde. En de volgende dag was hij gewoon weer zijn vrolijke zelf. Misschien is dat met Beau ook zo. Of hij is zo erg geschrokken van de herder dat hij daarom zo doet. Je wilt niet weeeten hoe agressief Roos was nadat zij werd gebeten.

Heel eerlijk gezegd denk ik ook wel eens hoor, ik gooi 'm op een herplaatsingssite en ik ben d'r vanaf. Maarja, het is uiteindelijk toch je plicht, ik heb immers zelf gekozen voor hem. En daarnaast houd ik zielsveel van hem en zou ik niet zonder hem kunnen, herplaatsen is geen optie en ik denk er alleen aan als ik héél boos ben. Ik zou het probleem alleen maar verergeren trouwens met herplaatsen. Beau heeft eerder een periode gehad van uitvallen en moeilijk doen, maar daar waren we zo goed als klaar mee (dacht ik). Hij is wel eens een dagje met het verkeerde been uit bed gestapt maar dan zou het alleen bij grommen en patsen blijven, nooit grijpen.
gyanty schreef:Waarom herplaatsen? Laat je daardoor echt niet leiden hoor. Volgens mij heb ik je ook wel eens verteld over onze vorige hond die ook niet makkelijk was met andere honden. Tja soms heb je even een terugval, kan door allerlei oorzaken, maar ondanks alles is dat bij ons nooit een issue geweest en hebben we er altijd mee om kunnen gaan. Nee het is niet altijd makkelijk en soms baal je ook wel eens, maar ik vond het ook altijd een uitdaging en onze band was dieper dan met menig ander makkelijke hond. Succes waren 1 groot feest en maakte onze band steeds sterker. Zoek dus in de positieve dingen!
Haha, moeilijk vind ik dat. Het zoeken in de positieve dingen. Zeker gisteren vlak nadat hij Rocky had gegrepen dacht ik echt, potdomme, jij kan ook niks hè

Maar als ik dan later realistisch nadenk denk ik toch weer, hij kan juist heel veel. Hij is een ster met m'n katten en cavia's, hij is razend slim, hij maakt me aan het lachen en hij gaat door het vuur voor mij. Soms twijfel ik aan de band die ik met hem heb, of die wel goed is, maar als ik dan op een wandeling met wel 20 honden hem om de 20 meter achterom zie kijken of ik er nog wel ben.. Dan weet ik het weer zeker, dat het heus wel goed zit
Strega schreef:Heel moeilijk, maar probeer je niet uit het veld te laten slaan door 1 mindere dag. Als je gespannen raakt, wordt het natuurlijk alleen maar weer erger. Zelf zou ik hem niet gaan laten zitten want dan maak je iets bijzonders van het passeren van andere honden en leg je er juist de focus op. Wat ik zou doen is proberen te passeren op een zo relaxed mogelijke manier en op een beheerste manier corrigeren op het moment dat hij fixeert.
Kan het zijn dat jij niet lekker in je vel zat of zo en dat hij daar onzeker van werd en daarom in zijn oude gedrag verviel? Het belangrijkste lijkt mij om door te gaan alsof dit niet gebeurd is en weer zo neutraal en onbevangen mogelijk aan volgende wandelingen te beginnen en wel goed op te letten want iedere negatieve confrontatie werkt natuurlijk alleen maar tegen je.
Succes.
Werkelijk waar, ik zou niet weten hoe ik met hem relaxed moet passeren wanneer hij was zoals gisteren en vandaag weer deed. Dan lijkt het alsof alles door elkaar heen loopt in zijn hoofd. Het is dan alleen maar blaffen, borstelen, op z'n achterpoten staan van z'n getrek. Correctie helpt dan wel, maar dat duurt ook maar kort. Het klopt inderdaad dat ik niet altijd lekker in mijn vel zit

, maar da's al begonnen met pieken en dalen voordat ik hem kreeg dus dat lijkt me geen goede verklaring.. En inderdaad, al vind ik dat moeilijk, want toen ik net weer ging wandelen dacht ik, 'ohnee, een hond' en ja hoor, natuurlijk valt 'ie dan weer uit. Hij heeft vandaag (natuurlijk) geen honden meer gegrepen en gelukkig ook tegen een bekende hond weer netjes gedaan. Voor de rest alles hetzelfde als gisteren
