Ik geloof niet dat je een hekel aan regen zelf veroorzaakt. Jack is panisch voor water, waar het ook vandaan komt, en heeft dan ook een bloedhekel aan regen. Met Lilo kan ik best wel zo'n stoer rondje door de regen lopen, die houdt er ook niet van maar slaat zich er dapper doorheen hoewel ze er verre van blij van wordt.Miranda schreef:Baasgericht ras nemen en zelf geen hekel hebben aan wandelen in de regen. Werkt als een tierelier![]()
Maar om serieus te reageren: ik denk dat alle honden oppikken wat de baas denkt. En als die zoiets heeft als: bah, regen...brrr....dan zal de hond de regen ook niet leuk vinden.
Ook al zet je alleen maar je kraag op en duikt wat verder weg in je jas. Ik heb een pet die ik opzet als het regent (ik heb een hekel aan die druppels die in mijn haar blijven hangen) en als ik die niet opzet zijn alle honden klieriger en vervelender in de regen.
Want ik vind de regen dan vervelender.
Het allermooiste verhaal dat ik ooit hoorde over honden en regen kwam van mijn neefje. Die heeft een lerares wiens hond stomweg weigert om naar buiten te gaan als het regent. Ténzij ze een paraplu boven de hond houdt. Hond droog, vrouwtje natgeregend. Mán, wat moest ik lachen om dat verhaal. Voordat een hond mij zo gek had
Jack niet. Die gaat als het regent bij de voordeur al finaal in de remmen en als we onderweg overvallen worden door een regenbui gaat hij allerlei manieren bedenken om te 'schuilen'. In de wijk kruipt hij onder afdakjes of auto's, in het park klampt hij mensen aan met een plu of duikt ongevraagd tussen de benen van mensen met lange regenjassen. Jack zou waarschijnlijk ook zonder aarzelen meelopen naar huis met een nieuwe baas met een hele grote plu.
Mijn honden zijn bij drie druppels al meteen nat tot op hun huid, dat maakt het meteen al vervelender. En het enige voordeel van regen vinden ze het afdrogen thuis met een warme handdoek, daar genieten ze van.
Bij honden met een beetje meer vacht is regen logischerwjs helemaal niet zo'n punt.


