mariaa schreef:Ik vind wetters erg bijzondere honden, ze zijn stoer en aandoenlijk tegelijk. Hoe is het karakter eigenlijk?
Je bent eigenlijk al heel dicht bij het karakter als je ze als stoer en aandoenlijk tegelijk omschrijft.De wetterhoun is erg gehecht aan zijn baas en is gevoelig. Als je boos wordt op een wetter (met je stem) kunnen ze behoorlijk van slag raken. Bij het opvoeden en het trainen is het vooral belangrijk ze te motiveren en enthousiasmeren, druk erop of een strenge, harde benadering werkt averechts. Lieuwe doet dan letterlijk niets meer, maar gaat zitten.
Maar tegelijkertijd zijn het zelfstandige honden die wel gehoorzamen, maar op het moment dat het hen uitkomt. En het zijn doorzetters. Eens werd Lieuwe in de training uitgestuurd voor een verloren apport. Het duurde tijden voor hij terug kwam, de helper zag hem niet en op influiten kwam in eerste instantie ook geen reactie. Na drie keer influiten kwam Lieuwe triomfantelijk aan met een apport, niet de dummy, maar een( niet al te frisse) dode houtduif.
Ze zijn ook best heel hard voor zichzelf . Er is het verhaal van een jager wiens wetterhoun een geschoten gans apporteerde, terwijl ze de voorpoot tot op het bot open had gehaald onderweg.
Lieuwe is opgegroeid met katten en kippen en heeft ooit ontsnapte krielkuikens levend geapporteerd, maar kan vreselijk lomp en onbehouwen zijn. Mijn zoon van 22 is vorig jaar met gladheid en sneeuw een eind door de straat gesleurd, op zijn buik, omdat Lieuwe zijn favoriete buurvrouw wilde begroeten.( goed, hij stond niet op te letten, maar met zijn mp3 speler te prutsen, maar toch....)
Veel wetters zijn wat gereserveerd voor vreemden( Lieuwe absoluut niet) en dus waaks,maar ze zijn niet agressief of overmatig blafferig .Ze zijn daarentegen bijzonder verdraagzaam naar kinderen.
Eigenlijk heeft Marjoleine het op haar website heel erg goed beschreven, veel beter als ik het kan.
http://www.eenhoornleijn.nl/wetter.main.htm