Om 12.00 uur toen het vuurwerk begon lag Boris lekker te slapen. Dus ik blij (vorig jaar vond hij vuurwerk niet heel vervelend, maar hij bleef toen toch redelijk alert het huis doorlopen). Bij de eerste paar knallen en lichtflitsen werd hij wakker en rende hij naar het raam.
In plaats van wat ik verwachtte dat hij weer alert door huis zou gaan ijsberen, begon hij te piepen en ontzettend te kwispelen. En niet omdat hij het zo eng vond, maar puur uit blijdschap.
Eerst heeft hij een tijd achter het gordijn staan kijken en bij elke flits in de lucht ging hij harder kwispelen. Later heeft hij met veel moeite de gordijnen opzij geschoven zodat hij het beter kon zien. En vlak daarna heeft hij zijn mand naar het raam gesleept en is daar heerlijk in gaan liggen om weer bij elke vuurpijl helemaal blij te gaan kwispelen en soms mij aan te kijken of ik ook wel keek.
Moet zeggen dat ik eerst wel twijfelde of hij niet per ongeluk toch bang was en op deze manier zijn angst maskeerde of iets dergelijks. Maar gezien zijn blije hoofd en hoe enthousiast hij zijn mand naar het raam toe sleepte ben ik eigenlijk wel overtuigd dat hij het oprecht leuk gevonden heeft.
Rare hond toch.
!!!
ze waren dus ook totaal niet bang gelukkig.
