Kazan overleden...ben helemaal stuk

[Marina]

Hoe gaat het dit weekend??

Is Bongo al bij jullie??

Ik denk aan jullie

Haihai...
Het is heeeeeeeeeeeeeeeel druk en roerig...ik zal er morgen eens goed voor gaan zitten, moet het toch wel kwijt....dankjewel marina

Hai

doe rustig aan, neem de tijd. Als het niet uitkomt maakt het niet uit hoor.
Ik moet gewoon vaak aan je denken.

En druk en roerig is niet zo erg

Ik denk aan je.

[amber81]

Hoe gaat het dit weekend??

Is Bongo al bij jullie??

Ik denk aan jullie

Haihai...
Het is heeeeeeeeeeeeeeeel druk en roerig...ik zal er morgen eens goed voor gaan zitten, moet het toch wel kwijt....dankjewel marina

Hai

doe rustig aan, neem de tijd. Als het niet uitkomt maakt het niet uit hoor.
Ik moet gewoon vaak aan je denken.

En druk en roerig is niet zo erg

Ik denk aan je.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik steeds ervoor ging zitten, maar met drie van die dartelende honden was het erg druk, moet ik zeggen...Ten eerste wil ik wel zeggen dat Bongo zelf echt een lieffie is, eerlijk waar. Ja, hij heeft heel veel van zijn vader wat betreft karakter en ik heb het daar heel moeilijk mee, gek he? Mijn partner vindt het geweldig dat Bongo er is en is er heel happy mee, zelf ben ik heel anders...dochter vindt alles best momenteel, die is een beetje murm geslagen nog, maar ze is ook pas acht.
Met de honden onderling is het wisselend...Tara speelt steeds voor scheidsrechter en bemoeit zich overal mee en met Tara heeft hij nu al in die paar dagen 12 keer gevochten. Ik vind dat niet leuk, kan het vaak voorkomen maar dus ook vaak niet. Gigi verstopt zich af en toe...vind ik heel erg...tegelijk willen de meiden ook spelen met hem, hij mag alleen niet te ver gaan. Want dat moet gezegd: Bongo wil vooral aardig gevonden worden...tuurlijk, hij probeert ook uit, maar kruipt constant voor de meiden. Brengt ze speeltjes, staat zijn eten af....hij doet echt zijn best. Toch zie ik aan mijn dames dat ze nog niet stabiel zijn en ze zich dus aan moeten passen in die zin dat daar dus geen Kazan is om zich achter te zetten. Het is een vreemde gewaarwording om ze dat nu zelf al proberend op te zien lossen, tegelijk ook vaak hilarisch en het zijn net kleine kinderen die constant komen klagen bij me.
Het samen uitlaten wisselen we nu vooral, allemaal 1 op 1 en dan wisselen we af; dan tara en bongo, dan gigi en bongo en dan weer tara en gigi, gisteren hebben we nog eens met ze drieen uitgelaten met wisselend succes


Zelf heb ik heel gemengde gevoelens tegenover Bongo. Het is een waar lieffie, hij volgt me de hele dag, ligt op mijn voeten, hunkert naar mijn aandacht en propt zich met dat logge lichaam op de kleinste gaatjes en randjes om bij me te kunnen zijn, brengt me al zijn speelgoed en biedt zijn koppie aan. Zodra ik opsta en hij is ergens mee bezig of niet, hij volgt. Dat is vreemd, want ik ben heel stug momenteel. Iedereen vindt hem lief en geeft hem alle aandacht, maar hij dingt naar mij. Het is niet zo dat ik hem hekel hoor, zo bedoel ik het niet, maar ik word echt verscheurd door emoties en zie vaak die lege plek die hij zomaar inneemt en dat wil ik ook weer niet. Zo mag ik het ook niet zien, maar er raast dus van alles door me heen. Hele dagen. Als ik een jankbui heb om Kazan, komt hij geruisloos tussen mijn benen zitten en likt mijn gezicht, ben ik boos, gaat hij plat op de grond, lach ik, dan kwispelt hij of zijn leven er vanaf hangt.

Aan de andere kant vind ik hem ontzettend grappig, hij heeft hele lollige dingen. Wat dat betreft heeft hij veel van zijn ouders...het is een soort zwarte Tara met het karakter van Kazan. Hij is lekker stout, op een leuke manier en vindt alles interessant. Ook gaat hij heel goed met de andere dieren. De katten vinden hem wel okee en hij laat hen met rust. Hij is heel vocaal en dat was Kazan ook, bij iedere stemming een blaf en dat is heel grappig te horen. Maar ook staat hij steeds met dat grote lijf te balanceren in de vensterbank zoals Tara en dan moet ik zo hard lachen, ik val van mijn stoel van verbazing af en toe.

watbetreft Kazan...ik kan er maar niet aan wennen, haal tegenwoordige en verleden tijd door elkaar en mis hem zo erg. Ik wil mijn kereltje terug! Gelukkig kan ik hele dagen over hem praten, iedereen wil naar me luisteren. Ik bekijk iedere dag wat foto's van hem, ik MOET hem iedere dag toch even zien.
Ik kan alleen maar hopen dat hij me een beetje helpt, op afstand, al is dat misschien wat te zweverig...

ik hou er weer even over op, wat is dat toch hier? zit steeds te bleren

[Marina]

geeft helemaal niks dat je veel huilt. Dat is goed.
En dat je hem elke dag wilt zien geeft toch ook niks. Gewoon doen.

Heerlijke dingen om te lezen over Bongo. En zolang je de leuke dingen van Bongo ziet gaat dat wel goed komen.
Je moet jezelf ook de tijd geven.

Met de andere honden gaat het wel goed komen. Die moeten alleen net als jij aan de situatie wennen. maar dat gaat helemaal goed. Een grauw en een snauw is niet zo erg.

Geniet van de mooie momenten met je doggies en katjes. Over een tijdje zie je het allemaal anders.

En ik weet zeker dat Kazan trots op je is. Hoe jij omgaat met de situatie en hoe je Bongo in je armen hebt genomen. Kazan ziet dat niet als verraad aan hem, die ziet dat als liefde aan hem.

En ik weet zeker dat je in de toekomst heel veel van Bongo zult genieten en de andere honden ook. Alleen nu is het allemaal erg pril en dan doen heel veel dingen nog pijn. En dan huil je het er lekker uit. geeft niks.

Ben trots op jezelf.

[Mireillevdw]

Ik wil je ook nog ontzettend veel sterkte wensen.

Dag Kazan....

Je hoopt dat een hond overlijd aan ouderdom in z'n slaap, maar helaas gebeurd dat zelden....

Je hebt alles gedaan wat je kon en hem een hoop ellende bespaart. Maar het lijkt me vreselijk om hem zo te zien op het moment dat je hebt besloten om m te laten gaan.

[amber81]

geeft helemaal niks dat je veel huilt. Dat is goed.
En dat je hem elke dag wilt zien geeft toch ook niks. Gewoon doen.

Heerlijke dingen om te lezen over Bongo. En zolang je de leuke dingen van Bongo ziet gaat dat wel goed komen.
Je moet jezelf ook de tijd geven.

Met de andere honden gaat het wel goed komen. Die moeten alleen net als jij aan de situatie wennen. maar dat gaat helemaal goed. Een grauw en een snauw is niet zo erg.

Geniet van de mooie momenten met je doggies en katjes. Over een tijdje zie je het allemaal anders.

En ik weet zeker dat Kazan trots op je is. Hoe jij omgaat met de situatie en hoe je Bongo in je armen hebt genomen. Kazan ziet dat niet als verraad aan hem, die ziet dat als liefde aan hem.

En ik weet zeker dat je in de toekomst heel veel van Bongo zult genieten en de andere honden ook. Alleen nu is het allemaal erg pril en dan doen heel veel dingen nog pijn. En dan huil je het er lekker uit. geeft niks.

Ben trots op jezelf.

Haihai daar ben ik weer

Ik moet zeggen, het is echt muy druk met al die beesten, tenminste, drie van die jonge honden is heel druk. Dat ben ik niet gewend...ook al is Tara hun moeder, ze is maar een jaar ouder eigenlijk. Het is wel grappig om te zien dat ze zich nu opstelt als de oudste en wijste, haar scheidsrechter te zien spelen, de straf uit te zien delen en delegeren, terwijl ze tegelijk ook dolgraag wil spelen! Ook zie ik dat ze Bongo leert wannneer wel aan te slaan en wanneer niet en het is apart, een teef die meehelpt. Ik was zo gewend aan Kazans stijl, die veel liever en geduldiger was...was wel raar eigenlijk. Buitenshuis was hij bijzonder hondagressief en sowieso niet erg aardig, tegen vrijwel niemand, dus die stond altijd kort of aan de lange lijn als er verder niemand liep. Thuis was het de heiligheid zelve en speelde met andere honden alsof zijn leven er vanaf hing, als vader was hij wel streng voor de pups, ook na de tijd als ze op bezoek kwamen, maar nooit agressief en was hij gek op mensen en kids...lastig uitleggen, maar denk dat men me hier wel begrijpt wat ik bedoel...dus het is maf te zien dat Tara de nieuweling opneemt. Althans, nieuweling...die mafkees ligt steeds op haar rug en dan gaan zoon en dochter aan dr tepels zitten lebberen. Ik zeg dr nu wel maar wat van, want ik wil helemaal niet dat ze daar in blijft hangen. Men zegt altijd dat moeder en pups elkaar vergeten in die zin, maar ze pikt zoiets echt alleen van dr eigen kids. Ik kan het niet eens verklaren! Ik dwaal dus af....


Ik heb raar gezegd nog steeds moeite met Bongo's aanwezigheid...hij loopt ook de hele dag achter me aan en jawel, hij bezorgd me heus de positieve kriebels...maar ik blokkeer dus nog altijd en dat vind ik heel erg van mezelf, maar laat het wel toe. Donderdagavond is Bongo een week ij ons en dan wil ik natuurlijk nog een week nemen om te bezien wat we gaan doen. Voor nu ben ik eigenlijk veel met hem bezig en dat is ook leuk. Observeren, kijken wat hij kan, hoe hij luistert en wat hij absoluut eng vindt, maar ook wat hij te gek vindt...Het is eigenlijk een hele leuke keurig opgevoede hond geworden. Het enige minpunt is dt hij uit onzekerheid wel naar mijn dochtertje is uitgevallen en op haar probeert te rijden, net als op mijn partner. Ik heb dat weten te leiden en dat pikte hij goed op, maar het is ook geen agressie, het is gewoon onzekerheid. Gelukkig is mijn dochtertje niet bleu en weet ze wat ze moet doen en krijgt hem steeds onder de duim, maar ik blijf wel oplettend. Hij gaat snachts vaak ook even bij dr liggen en dat laat ik toe. Hij komty namelijk vanzelf weer bij mij liggen en ik hoor alles wat er gebeurd in huis. al met al houdt het me allemaal wel bezig, maar toch...nog steeds gemengde emoties, gek he?

Ik wil je ook nog ontzettend veel sterkte wensen.

Dag Kazan....

Je hoopt dat een hond overlijd aan ouderdom in z'n slaap, maar helaas gebeurd dat zelden....

Je hebt alles gedaan wat je kon en hem een hoop ellende bespaart. Maar het lijkt me vreselijk om hem zo te zien op het moment dat je hebt besloten om m te laten gaan.

Dankjewel...dat had ik inderdaad het lieftse willen hebben, maar helaas heb je die optie niet tot kiezen...helaas...vandaag nog een heel gesprek gehad met iemand die ik vaak tegenkom met uitlaten, haar oudste teef is in dezelfde periode als kazan op dezelfde manier ziek geworden en in dezelfde periode ook ingeslapen...samen hebben we daar hard om staan janken vanmorgen, midden op straat...het was gek genoeg prettig om met iemand dit te delen die me exact begreep en zich hetzelfde veolde als ik...

hup daar ga ik weer!Janken doe ik veel....

[Marina]

haha ik kan me voorstellen dat het druk is met drie jonge honden hahaha. Maar is wel gezellig denk ik.
En het geeft niks dat Tara de leiding geeft. Maar zo te lezen gaat dat onderling bij de honden wel goed komen. Daar zou ik me niet druk om maken.

Als Bongo jou positieve kriebels geeft probeer dat dan te accepteren. Het is zo jammer om dat te blokkeren. En je schrijft dat je veel met hem bezig bent en dat je het leuk vind. Goed zo. Das alleen maar mooi. Hij vervangt niks. Hij kan je alleen maar bij maken.
En persoonlijk vind ik twee weken kort om te beslissen wat je met hem doet, maar dat is jou keus.
Ik denk dat je het allemaal tijd moet geven. Er spelen denk ik nog teveel emoties mee. En dat moet je eerst de rust geven.

Maar heel erg moeilijk allemaal.

Ik denk aan je en ik ben blij met je updates.

Ik denk als je het de tijd wilt geven dat het dan allemaal goed gaat komen, en ik denk dan ook dat je over een tijdje blij bent dat je bongo hebt. Maar dat is mijn mening