Het begon met Eva die elke avond steevast bij mij wil liggen. Dus dan komt ze zichzelf melden bij de bank en dan moet ik haar uitnodigen om tegen mij aan te komen liggen. Eenmaal tegen mij aan probeert ze steeds verder en dichter tegen mij aan te drukken. Liefst wil ze dat ik mijn armen op haar kopje leg en dat ze helemaal vast komt te liggen tegen mij aan en onder mij. Mag rustig mijn arm op haar kop leggen zodat die ook helemaal vast ligt. Hoe meer druk hoe lekkerder Eva het vind.
Daarna gingen we naar buiten. Dolle pret. Cleo en Eva gingen totaal uit hun naad samen en hebben als gekken door de sneeuw geraced. Spelen, spelen en nog eens spelen. Heerlijk om te zien want soms spelen ze tijden niet en dat vind ik jammer. Maar gisteravond was het echt kromme staartbogen van de pret en achter elkaar aanraggen. Ik merk nu dat ze onderling totaal geen spanning meer hebben. Eva is sowieso alleen maar vriendelijk naar Cleo en Cleo heeft eindelijk! door dat als ze maar leuk tegen Eva doet en haar niet snauwt het hartstikke gezellig is met Eva.
Daarna bedacht ik me dat ik maar even moest gaan ballen met Eva. Die zag de bal de halve tijd niet dus het werd meer speuren in het pikkedonker. Op een gegeven moment zeg ik, waar is je bal? Zoek! Maar ze had hem al. Was donker he?
Maar het leuke was dat ze dus nog dichter aanschoof met haar kop omhoog, zo van KIJK DAN! Sukkel!
Ik voelde me dus gister enorm rijk met 2 van zulke leuke speelse honden die zich zo gezellig gedroegen. Heerlijk, dan weet ik precies waarom ik 2 honden wil en waarom je zoveel energie in je honden moet steken om ze zo leuk mogelijk te maken. Daarna om 23:00 uur met Eva weg gegaan om Martijn op te halen. Autorijden vindt ze heerlijk itt Cleo. Die laat ik dan ook liever even thuis. Eva zat echt, geloof het of niet, in mijn spiegel te kijken en mij zo in de gaten te houden. Elke keer als ik in de binnenspiegel keek zag ik haar ogen priemen. Ik heb nog nooit eerder een hond gehad die dat snapte. Ook daar moest ik weer om lachen. Gekke honden toch en bij mij toveren ze steeds weer een lach op mijn gezicht. Ik heb dus gister wel 20 keer hardop met ze moeten lachen. Viel me op en dat ervaarde ik toch wel als best bijzonder
De winter heeft dus ook zo zijn voordelen. Niemand meer buiten in de kou en dus kunnen mijn honden 's-nachts echt helemaal vrij rondracen zonder dat ik op hoef te letten. Nu maar wel hopen dat er geen hazen of reeën langslopen want dan heb ik een probleem :N:













