's Middags nam het spugen alleen maar toe en toen het 's avonds om het half uur was, ben ik om 23.00 uur nog naar de dierenarts geweest.
De dierenarts dacht dat het een maagdarmvirus was of een verstopping. Dus Joy kreeg een prik Cerenia tegen de misselijkheid. Janken en gillen dat ze deed! Zo zielig
Ik moest haar dan over een anderhalf uur proberen wat brokjes te geven en vandaag haar portie verdelen over de dag.
Maar eten hoefde ze absoluut niet.
De volgende ochtend (vandaag) zou ik om 9.00 uur evenbellen met de da om te vertellen hoe het ging.
Vannacht heb ik haar twee keer even horen kreunen, dus het viel wel mee, dacht ik.
Om 7.00 was het piepen en janken, dus toen ben ik eruit gegaan. Ze had niet gespuugd, maar moest wel plassen.
Daarna ging het steeds minder. Veel drentelen, wel willen drinken, maar niet kunnen, apatisch op de bank liggen, heel veel kreunen...
Dus ik heb om 8.00 uur de telefoon gepakt en ben om half 11 weer naar de da gegaan.
Daar hebben ze röntgenfoto's gemaakt en in eerste instantie leek het erop dat een deel van Joy haar maag door de opening in het middenrif bij de slokdarm in de borstholte was gekomen. Als dat het geval zou zijn, moest ze meteen onder het mes.
Na meerdere foto's gemaakt te hebben en met contrastvloeistof aan de gang te zijn gegaan lijkt het erop dat de maag toch goed zit. Wel zit er in Joy haar darmen een verstopping. Dat wat erin ging, kwam er niet meer uit.
Ze gaan Joy nu opereren om te kijken wat er aan de hand is. Niks doen is geen optie, want ze gaat steeds verder achteruit.
En ze heeft veel pijn.
Ik heb al heel wat tranen gelaten
.Aan het einde van de middag hoor ik hoe het is gegaan en wat ze aangetroffen hebben.
Joy gaat in elk geval aan de beademing en aan het infuus. De operatie is minder zwaar dan die met maag en middenrif, maar het is wel de vraag wat ze aantreffen.
Ik vind het erg spannend allemaal en kan ook niet zo goed mijn zinnen verzetten.


TARAK



