We zijn er al achteraan geweest om haar eerder mee te krijgen, ik heb geluld als brugman maar het asiel houdt voet bij stuk. Ik heb haar dan wel besproken, maar het is nog niet mijn hond. Zij (hun dierenarts) nemen de beslissing wat er verder moet gaan gebeuren.
Omdat er geen verbetering in zit wat betreft het lopen op 4 pootjes ipv op de 3 zoals ze nu doet, lopen we het risico dat de teen en in het ergste geval zelfs de hele achterpoot geamputeerd moet gaan worden.

Als zij vinden dat het in haar belang is om de gehele achterpoot te amputeren dan willen ze niet tegen een eigenaar aanlopen die weigert mee te werken.
En ja, daar heb je dan inderdaad de 1e frictie al, want als het mijn hond zou zijn dan zou ik eerst willen kijken of bv. Hodes dierorthopedie haar zou kunnen helpen met een speciaal op maat gemaakt schoentje eventueel in combinatie met amputatie van de teen.
We moeten kiezen of delen. Of we zeggen haar af óf we volgen het beleid van het asiel. Onze keuze is dus op de 2e optie gevallen, want we zijn nu al stapelgek op haar.
En in principe vind ik het een goede zaak hoor dat het asiel geen honden wil meegeven die wellicht nog een kostbare behandeling moeten ondergaan. Alleen als het mezelf betreft ben ik het daar niet zo mee eens.

Maar we gaan zeer geregeld naar het asiel (proberen minimaal 4x in de week) en bespreken dan ook haar toestand. Ze kennen ons nog niet echt, maar wellicht dat ze in de loop van de komende dagen wel in gaan zien dat ook wij alleen maar het beste willen voor Ginger. Misschien dat we ook eens een gesprek met de dierenarts aan moeten gaan want we zijn zeker bereid om extra kosten te betalen voor bv. zo'n schoentje.