"mama.. kijk echte wolven"

en soms geef ik ze ook gelijk want zelf denk ik ook wel eens als ze de struiken uitkomen of bepaald zonlicht op ze schijnt en ze met elkaar bezig zijn dat ik een stel wolven heb
Verder heb ik snuf, of rex... of "oh ze zijn zo gaaf en lief" tot aan ik ben bang... want ik heb rotervaringen met herders..
Of mensen die niet zeggen bang te zijn.. en ik ook al let ik op mensen die aankomen niet constateer dat ze angst hebben... anders lopen ze gewoon naast me..als mensen de angst niet tonen laat ik ze voor me lopen aan die flex.. ze negeren passanten wel..
En uiteraard de passanten die grappend zeggen zozozo jij hoeft niet bang te zijn op straat
Ik moet tegenwoordig lachen.. het ziet er ook niet uit zo'n klein blond meisje met twee van die niet zo kleine honden.. in mijn ogen zijn ze niet groot.. maar als ik wel eens foto's zie dan denk ik gut.. wat ben ik toch klein..
Snap dan ook wel dat mensen soms angstig zijn om me te passeren... en krijg ook wel eens de vraag of ik ze wel houdt..

terwijl hun hond in de lijn hangt aan te blaffen en te grommen.... maar goed, vooroordelen zijn in mijn geval misschien niet eens rasgebonden... maar ook naar het blonde geval dat ernaast loopt
