Helaas zijn we niet tot Italië gekomen
De eerste week verliep perfect, lekker veel gewandeld met de honden tot die bewuste vrijdag 3 september.
We hadden de honden uitgelaten en gingen daarna een wandeling (zonder honden) bij een bergmeer maken.
Het was prachtig, goed weer, lekker met sneeuwballen gegooid de dag kon niet meer stuk.
Totdat:
We weer thuiskwamen in ons appartement.
We werden niet door 2 maar nog maar door 1 hond begroet.
De ander lag rustig op een kleed en kwam niet overeind, ik wist meteen dit is niet goed.
Snel naar de receptie die de DA heeft gebeld en meteen de hond in de auto getild
Gelukkig was de DA maar op 10 min. rijden.
Bij de DA aangekomen te zijn bleek dat ze in shock was.
Ze had 41 graden koorts en er moest een röntgen gemaakt worden hier konden ze niets op zien behalve dat ze spondylose had, maar dit kon niet de oorzaak zijn.
Prednison en nog 3 andere injecties had ze gekregen maar het hielp niet veel
Snel aan het infuus,want ze werd niet beter.
Na bloedbeeld en bloedchemie bepaling (wat niets opgeleverd had) zagen ze het echt niet meer zitten en de da dacht dat ze het niet zou halen.
Na 2 liter infuus kwam er een beetje leven in, hierna werd een buikecho gemaakt hier was door haar volle blaas weinig op te zien.
Maar ze was een beetje aan het opknappen dus ze mocht mee naar het appartement maar de volgende ochtend moesten we weer terug komen.
De volgende ochtend (de dag dat we naar Italië zouden gaan) snel even naar de DA.
Het ging wel wat beter en we mochten van de DA naar Italië als we maar daar een DA opzochten.
Toen we bij de DA weg gingen zakte ze in, ze kon niet meer lopen.
Dit kwam natuurlijk door de spondylose, hierdoor hebben we besloten om naar NL te gaan.
Nog nooit hebben we zo snel zo'n grote afstand afgelegd, we zijn alleen gestopt om te wisselen van bestuurder,tanken en om de honden te laten plassen.
Dat laatste duurde het langste ze klom uit de auto maar ging liggen en bleef 10 minuten liggen.
Eenmaal in NL meteen gaan slapen.
Om 7 uur 's-ochtends nog niets aan de hand om 9 uur lag er allemaal bloed binnen.
Snel naar onze eigen DA, weer bloedbeeld bepaling blijkt ze een dikke en dunnedarm infectie te hebben.
Ze heeft hiervoor medicijnen gekregen maar ze hield niets meer binnen ze gaf wel 10 x per dag over en kon echt niet meer (5 kilo afgevallen).
Hierna zijn we elke dag naar de DA geweest voor een week en langzaam aan zat er verbetering in.
Na röntgenfoto's en 2 echo's zijn we erachter dat ze ook een klaplong,longontsteking en een hartverplaatsing heeft gehad.
Gelukkig is ze na 6 weken gezond verklaart (ze heeft natuurlijk wel nog de spondylose).
Ze is wel rustiger geworden (kan ook leeftijd zijn 6 1/2 jaar)maar verder is ze weer de oude.
We hebben erg geluk gehad en zijn de DA in Oostenrijk en natuurlijk onze eigen DA erg dankbaar.
Ik blijk beter in engels te zijn dan ik dacht!
