Net op animal planet (Rottweiler bijt)

[Daisy@]

Gelukkig dat je het niet op de honden steekt
Moet ook wel zeggen dat ik dat gekke, typische rottweiler gedrag nu best heel erg mis hoor.
Misschien ooit..... zal niet zeggen dat er nooit meer een rott komt.

[Mojuan]

Die filmpjes :N:
Nee, dat vind ik niet echt geinig, eerder erg gevaarlijk.

Schiet me trouwens te binnen dat in het park een best leuke Rottweiler reu liep een aantal jaren terug.
Ik kwam toen zo nu en dan met Julia nog in het park, en zij en die Rottie reu waren maatjes.
Ze terroriseerden heel het park met z'n tweetjes (niet letterlijk).
De reu zag haar als zijn meisje, en liet dat duidelijk merken, maar niet door agressie, maar puur door als een blok beton voor andere honden te gaan staan, die mochten niet met haar spelen.
Dat vond ik dan wel weer mooi aan die hond, gewoon zijn lichaam gebruiken op een intimiderende manier.
Julia voelde zich erg veilig in zijn buurt, dat vond ik wel mooi om te zien.
Zij houdt wel van Rotties

[Daisy@]

Ik vond dat hier zo mooi toen we Birdy nog hadden, klein pekineesje uit Spanje.
Dan liepen ze met z'n drietjes in de tuin. Birdy zag wat langskomen, vloog blaffend naar de poort. Onderwijl achterom kijkend of haar grote vriendjes er ook aankwamen.
Ze waren ook altijd heel voorzichtig met haar, heel mooi om te zien.

Toen Indy hier net was werd Spike ook behoorlijk beschermend naar haar toe. Mocht ook geen hond bij in de buurt komen, was zijn kleine meisje.

[bouvierpoedel]

En HIER nog zo'n verantwoordelijke eigenaar
Wat wil je bewijzen, ten koste van je kind wellicht? Één hap naar achteren en die baby is haar gezicht kwijt.

Achterlijk volk.
Volgens mij is de hond aardig onzeker met de situatie .
Baasje trouwens ook onzeker in zijn aaien en handelingen.
En zit hem alleen maar te jennen.

[Miss--Guus]

Wij hadden vroeger Tara ook een rottweiler en zij was heel lief we hadden haar uit het asiel gehaald. Ik weet nog wel dat ik toen een jaar of 8/9 was en ik echte maatjes met haar was. Naar mijn toe was ze heel erg lief en ook erg waakzaam, als er mensen binnen kwamen dan ging ze altijd naast me zitten en bleef daar zitten. Soms gromde ze wel eens naar mensen die op bezoek kwamen en dan ''te druk'' mijn kant op kwamen. Ik kon echt alles met haar doen en ze luisterde echt naar mijn. Ik weet nog wel dat ik haar een keer ging uitlaten samen met mijn moeder en ze trok nogal hard, daardoor werd ik achter haar aangetrokken in het gras en viel ik. Ze draaide zich gelijk om en liep naar mij toe en begon me gelijk te likken toen klom ik weer overeind en liep ze vervolgens heel rustig naast me, zo lief!

Ik zou zelf heel graag een Rottweiler willen maar ik weet ook dat ik dat niet kan doen omdat mijn dochtertje ook graag een ''speel'' maatje eraan wilt hebben. Ik weet wat ik met mijn hond toen kon doen maar niet alle Rottweilers zijn zo. We gaan veel op stap en vinden het dan leuk om de hond mee te nemen dus dat moet ook kunnen. We gaan op vakantie en dan vind ik het fijn om de hond mee te kunnen nemen, vandaar dat ik niet voor een Rottweiler heb gekozen maar voor een toegankelijke hond die vrijer is en niet de hele tijd oplettendheid nodig heeft. Die niet alleen ik kan vertrouwen maar ook andere kunnen hem/haar vertrouwen.

[Cash]

Verstarren is heel typisch Rottweiler. Vast niet alleen voorbehouden aan een Rottweiler, maar dat is hét kenmerk dat je echt effies niet door moet gaan
).

Zo hadden wij een beer van een rottweiler reu bij de uitlaatservice.
Die stond altijd los achterin de bus, voor de kenneltjes.
Het was een schat van een hond maar liet absoluut niet met zich sollen. En idd, dan verstarde hij ook. Gaf heeeel duidelijk aan "nu stoppen!".

Wij liepen eens ergens toen een onbekende meneer compleet uit zijn dak ging tegen mij. Die meneer kwam behoorlijk dreigend over.
En ineens kwam die rottweiler reu de bus uit, uiterst kalm hoor maar met een ijzige blik kwam hij naar mij en die meneer toe :N: .
Die meneer wist niet hoe snel hij zich uit de voeten moest maken waarop die reu zich omdraaide en de bus weer instapte....

Haha, nou daar kan ik me wat bij voorstellen En toch he? op die momenten ben je maar wat blij met zo'n hond, tenminste, ik wel.
Zo is Puchu ooit aangevallen toen hij een pupje was. Van echt grote afstand kwam een Labrador reu (ik ken de reu en dat is echt geen lieverdje) keihard op hem afgerend en dook bovenop hem. Puchu was 9 of 10 weken pas.
Ik liet direct Kaya los en die werkte hem er binnen 2 seconde vanaf en daarna ging ze voor Puchu staan. De Labrador wilde nog een keer aanvallen, ze stond er tussen en deed niks behalve ijzig kalm en 'opgeblazen' keek ze de Lab.reu recht aan.
Die droop af. En ook toen, tja ik kan er niks aan doen, maar ik was zo trots op haar hoe ze dit deed. Terwijl ze best een kattenkop is en een rotsnauw kan geven, maar nu stond ze er als één blok beton, ijzig kalm.

Het was de manier waarop deze hond dat deed. Mijn herders zouden ook ingrijpen hoor maar wel met veel bombarie w.s.
Hij zat ook altijd in de bus met een kop te kijken van "wee degene die iets met deze bus uit wil halen".
Ik weet ook nog wel dat wij de eerste keer op intake gingen en ik mij echt rotschrok. Ik zat daar heel ongemakkelijk omdat hij ons van top tot teen bekeek met weer die bepaalde blik.
Later bleek het een enorme schat te zijn maar wel voor bekenden.....

[Pepie]

rottweilers ik ben er gek op, heb dan ook nooit een nare ervaring gehad met vreemde rotties
mijn eigen rotties zijn waaks, baasgericht en heeel lief voor eigen gezin en bekenden
geweldig karakter hebben ze
maar kan me wel voorstellen dat vreemde er wat huiverig zoor zijn, er komen dan haast nooit vreemden op bezoek, en ja dan gaan ze ook naar buiten
zal er ook nooit gezellig mee gaan lopen naar een markt of zo
ik heb ze puur voor mezelf, en samen kunnen ze heerlijk spelen, heb ik geen vreemde honden voor nodig.
Als ik dan een keer naar het bos wil, of lekker hier door de wijk wil banjeren, neem ik boedje mee, een heerlijke russel die met iedereen kan

[herejede]

rottweilers ik ben er gek op, heb dan ook nooit een nare ervaring gehad met vreemde rotties
mijn eigen rotties zijn waaks, baasgericht en heeel lief voor eigen gezin en bekenden
geweldig karakter hebben ze
maar kan me wel voorstellen dat vreemde er wat huiverig zoor zijn, er komen dan haast nooit vreemden op bezoek, en ja dan gaan ze ook naar buiten
zal er ook nooit gezellig mee gaan lopen naar een markt of zo
ik heb ze puur voor mezelf, en samen kunnen ze heerlijk spelen, heb ik geen vreemde honden voor nodig.
Als ik dan een keer naar het bos wil, of lekker hier door de wijk wil banjeren, neem ik boedje mee, een heerlijke russel die met iedereen kan