Net op animal planet (Rottweiler bijt)

[Mojuan]

Zo dan, wat een draai krijgt dit topic ineens zeg! :N:

Marc, voel je aub niet zo op je pik getrapt!
Ik zeg dat ik persoonlijk geen goed band kan opbouwen met een hond waar ik zelf geen vertrouwen in heb dat het veilig is voor bezoek.
Mag dat aub, dat is iets voor mij persoonlijk, net als dat ik bang ben voor Rottweilers.
En dan begin jij meteen te steigeren alsof ik jou persoonlijk afkraak, doe toch eens normaal en laat je niet zo kennen.
Wat is het nou voor onzin om dan meteen om je heen te gaan slaan met rare opmerkingen over Romeo.
Beetje jammer dat je zo kinderachtig begint te doen.
Want ook jij weet heel goed hoe moeilijk ik het met zijn karakter heb gehad, en dat de band die ik met hem heb een paar flinke deuken op heeft gelopen. En dat dit ras mijn keuze nooit is geweest, maar van mijn ex.
Om daar dan zo'n opmerking over te maken die duidelijk bedoeld is om mij te kwetsen vind ik echt enorm laag van je.
Je doet me hier dus echt pijn mee, en ik vind het echt niet leuk van je.
Ik vind het niet leuk om toe te moeten geven, maar ik zit nu dus te huilen achter mijn pc door hoe je tegen mij doet, wat je nu hebt gezegd was echt een steek in mijn hart!
Waar is dat nou voor nodig?

Ik denk wel dat ik de reden weet, want jij vindt het zelf ook helemaal niet fijn dat je Eva op moet sluiten, dus onbedoeld voel jij je gekwetst door wat ik zei.
Maar dat geeft jou niet het recht om met opzet iets kwetsends terug te roepen.

[Jackira]

Ik begrijp denk ik ook wel wat Marc bedoelt. Je kunt met andere honden welliswaar net zo'n goede band hebben zoals ik ook met mijn andere drie honden dat heb, maar een herder of een kruising herder zoals ik heb vindt de baas het allerbelangrijkste in zijn bestaan. daardoor voelt dat ook heel close. Want als je naar hem kijkt, kijkt hij ook naar jou. Hij is zich de hele tijd bewust van dat je er bent en kijkt wat je doet. Dat trekt mij ook. Soms bedenk ik me dat ik het me bij een volgende hond eventueel over hele lange tijd makkelijker wil maken door niet zo alert te hoeven zijn op de waakzame uitingen van mijn hond. Maar ik denk dat ik dat inderdaad heel saai zou vinden. Zo heeft iedereen zijn eigen voorkeur. Dat iemand enthousiast is over zijn eigen hond vind ik persoonlijk altijd heel erg leuk. Beter dan dat gezeik over wat er allemaal uitgetraind moet worden

[Cash]

Ik begrijp denk ik ook wel wat Marc bedoelt. Je kunt met andere honden welliswaar net zo'n goede band hebben zoals ik ook met mijn andere drie honden dat heb, maar een herder of een kruising herder zoals ik heb vindt de baas het allerbelangrijkste in zijn bestaan. daardoor voelt dat ook heel close. Want als je naar hem kijkt, kijkt hij ook naar jou. Hij is zich de hele tijd bewust van dat je er bent en kijkt wat je doet. Dat trekt mij ook. Soms bedenk ik me dat ik het me bij een volgende hond eventueel over hele lange tijd makkelijker wil maken door niet zo alert te hoeven zijn op de waakzame uitingen van mijn hond. Maar ik denk dat ik dat inderdaad heel saai zou vinden. Zo heeft iedereen zijn eigen voorkeur. Dat iemand enthousiast is over zijn eigen hond vind ik persoonlijk altijd heel erg leuk. Beter dan dat gezeik over wat er allemaal uitgetraind moet worden

[Caro.]

Ik ken het filmpje niet, maar kan me er wel wat bij voorstellen.
Mijn eigen ervaring met Rottweilers is 'tot hier en niet verder' en de één geeft die grens zeer duidelijk aan en de ander wat minder duidelijk.

Kaya is dus juist dol op visite, maar vergis je niet, alles gaat volgens haar regels en hou je je niet aan die regels dan denk ik dat je ook van een koude kermis thuis kan komen. Overigens nog nooit gebeurt bij visite hoor, maar ik let heel erg op haar ogen en bij de minste 'onraad' stuur ik haar weg en dan heeft nog niemand wat in de gaten.
Buitenshuis is ze veel argwanender, ze zal zich in eerste instantie terug trekken als een vreemde haar probeert te aaien.

Het zijn baasgerichte honden en over het algemeen geen open honden naar vreemden (bekenden meestal weer wel).
Gaat een vreemde zo'n hond dus minutenlang bovenop de kop aaien, tja, dan kan je met een beetje pech wel een beet verwachten.
Dat moet je gewoon niet doen bij dit ras of je moet de hond kennen.
Ik vind het echter geen honden die heel snel bijten, ik acht een teckel of jr hier veel sneller toe in staat. Ze hebben best een hoge bijtgrens, maar tevens ook veel eigen regels en als vreemde moet je het spel volgens hun regels spelen.

[bouvierpoedel]

Ja dat stukje van die domme lul die zich 2 x laat bijten heb ik ook verschillende keren gezien.
En steeds met verbazing want die hond liet zo goed zien dat hij het niet vertrouwde en onder stress stond.
Zo'n lul had ik gelijk ontslagen.

[S@ndr@]

meestal krijgt daar de hond ontslag en mag naar Petrus,, viel me mee dat het deze keer neit zo liep,
maar een stomme kerel was het zeker, hoewel ik zelf soms ook best problemen heb rotties te lezen was dit gewoon niet te missen

[Daisy@]

Ik lees en hoor vaak dat mensen rottweilers niet goed kunnen lezen.
Terwijl ik nooit moeite heb gehad om dat te doen, bij allebei niet. M'n liefde voor dit ras zal ook altijd blijven.

[S@ndr@]

een rottweiler is ook zo ongeveer altijd vocaal , en ik ken er een paar, maar ik ga op mijn gevoel af en op de reactie van mijn eigen hond , als ik mijn verstand gebruik en signalen ga kijken dan heb ik een probleem, en zie ik het volgens mij niet goed.

[Lillith]

meestal krijgt daar de hond ontslag en mag naar Petrus,, viel me mee dat het deze keer neit zo liep,
maar een stomme kerel was het zeker, hoewel ik zelf soms ook best problemen heb rotties te lezen was dit gewoon niet te missen

Dat heb ik ook, een rottweiler snap ik niet, ik kan absoluut geen zicht krijgen op hun uitdrukking.
Herders , Bullen wat minder, maar ik snap wat ze willen, Rotties nooit
Misschien moet ik ze eens beter gaan bekijken
Oh, dat stukje heb ik meerdere malen gezien en ik kan die vent wel killen

[Daisy@]

Daisy was niet zo verbaal, Spike daartegen gigantisch. Die heeft wat afgegromd in zijn leven. Als dat allemaal kwaadheid was geweest had ik nu alleen een romp over gehad, haha.
Kon er altijd wel om lachen om dat gemopper van hem, intussen je gezicht aflikkend. Maf beest.
Daisy knorde als ze het naar haar zin had.
Als ze samen bezig waren dan zou je bijna denken dat ze elkaar afmaakten, maar verre van dat.

Kan me wel voorstellen dat mensen bang van dit ras zijn hoor. Donker, groot, niet altijd vriendelijk kijkend en de oude ook nog eens geen staart waardoor je slecht kan zien hoe hun stemming is.

[sTefaniA]

Heeft er niemand soms een link van dat filmpje? Ik ben eigenlijk wel benieuwd.

[S@ndr@]

Daisy was niet zo verbaal, Spike daartegen gigantisch. Die heeft wat afgegromd in zijn leven. Als dat allemaal kwaadheid was geweest had ik nu alleen een romp over gehad, haha.
Kon er altijd wel om lachen om dat gemopper van hem, intussen je gezicht aflikkend. Maf beest.
Daisy knorde als ze het naar haar zin had.
Als ze samen bezig waren dan zou je bijna denken dat ze elkaar afmaakten, maar verre van dat.

Kan me wel voorstellen dat mensen bang van dit ras zijn hoor. Donker, groot, niet altijd vriendelijk kijkend en de oude ook nog eens geen staart waardoor je slecht kan zien hoe hun stemming is.

[bouvierpoedel]

Ik geloof dat een grote hoeveelheid mensen dat heeft met een Rottie te kunnen lezen.
Denk ook dat het al de helft uit maakt wat hem afschrikwekkend maakt.

Ik zelf heb daar ook moeite mee terwijl ik redelijk vaak bij een fokker op bezoek kwam en een oom er 2 had.
Maar van die Rottie in het filmpje zag ik heel duidelijk de signalen.

[Daisy@]

Daisy was niet zo verbaal, Spike daartegen gigantisch. Die heeft wat afgegromd in zijn leven. Als dat allemaal kwaadheid was geweest had ik nu alleen een romp over gehad, haha.
Kon er altijd wel om lachen om dat gemopper van hem, intussen je gezicht aflikkend. Maf beest.
Daisy knorde als ze het naar haar zin had.
Als ze samen bezig waren dan zou je bijna denken dat ze elkaar afmaakten, maar verre van dat.

Kan me wel voorstellen dat mensen bang van dit ras zijn hoor. Donker, groot, niet altijd vriendelijk kijkend en de oude ook nog eens geen staart waardoor je slecht kan zien hoe hun stemming is.

Dank je.
Het zijn ook mooie herinneringen.....

[Mojuan]

Daisy was niet zo verbaal, Spike daartegen gigantisch. Die heeft wat afgegromd in zijn leven. Als dat allemaal kwaadheid was geweest had ik nu alleen een romp over gehad, haha.
Kon er altijd wel om lachen om dat gemopper van hem, intussen je gezicht aflikkend. Maf beest.
Daisy knorde als ze het naar haar zin had.
Als ze samen bezig waren dan zou je bijna denken dat ze elkaar afmaakten, maar verre van dat.

Kan me wel voorstellen dat mensen bang van dit ras zijn hoor. Donker, groot, niet altijd vriendelijk kijkend en de oude ook nog eens geen staart waardoor je slecht kan zien hoe hun stemming is.

Mijn angst voor het ras is in de loop der jaren ontstaan.
Nu moet ik wel eerlijk zeggen dat ik elke Rottie die ik leer kennen gewoon de kans geef om te laten zien wie hij is, maar ik ga er niet even lekker mee zitten kroelen zoals ik bij vrijwel alle andere rassen wel doe.
Wat ik eng vind aan ze, is dat ze dan ineens een bepaalde blik laten zien, verstarren, en stoppen met hijgen.
Soms grommen ze dan ook nog, en dan weet ik niet zo goed wat ik moet doen, ik trek me dan rustig terug en laat ze verder met rust.
Tot nu toe heeft dat goed gewerkt, en ben ik niet gebeten, maar ik vind zo'n situatie doodeng, dit is nml tot nu toe het enige ras waarbij ik echt voel dat ze gaan bijten als ik een verkeerde beweging maak op zo'n moment.
Verder vind ik het best leuke honden, maar zelf zou ik er nooit één willen.

Buren van mij waar ik vroeger woonde, hadden een Rottie, leuk beest, maar ook zo'n lage grens.
Op een dag wilde hij het vrouwtje aanvallen, en die heeft zich opgesloten in de badkamer en durfde er niet meer uit te komen.
Ze heeft haar vriend op moeten bellen, die is naar huis gekomen en toen kon zij pas uit de badkamer komen.
Dat soort dingen ken ik dus van de Rottweiler.

Het waren wel allemaal reuen waar ik deze ervaring mee heb gehad.
De teefjes die ik ken en kende waren lief.
Ooit heb ik twee Rotties in huis gehad, teef en gecastreerde reu.
Die reu heeft mij nooit iets geprobeerd te doen, toch vond ik het niet zo'n heel leuke hond, hij had iets over zich wat ik niet vertrouwde.
De teef daarintegen vond ik echt een schatje.

[Miranda]

Ik heb vroegâh voor een rottweilerfokker gewerkt.
In ruil voor de brok voor mijn honden (ik wou kwaliteitsbrok voeren, en dat was aan de prijs voor twee rottweilerteven, een x duitseherder/airedaile terrier en een bastaard blauwe kees) trainde ik zijn jonge honden. Basis appèl en speuren.

In de tijd dat ik er werkte kwam het best regelmatig voor dat hij gebeld werd omdat er een probleem was met een van de honden die hij gefokt had. We kregen ze allemaal weer keurig op de rit.
Het meest trieste verhaal dat ik me kan herinneren was een teef die vastgelegd was op de deel van de boerderij. Aan de ketting.
Want die hond was 'vals' (ze had een keer gegromd naar de 20 jarige dochter). Hond meegenomen, een paar weken met haar gewerkt, en weer teruggebracht. Met uitvoerige instructies er bij.
Die instructies werden natuurlijk genegeerd, ze werd 'gewoon' weer aan de ketting gelegd, en een paar weken later kregen we het bericht dat de hond was afgemaakt omdat de dochter des huizes in haar gezicht was gegrepen.
Ik was toen totaal over de zeik dat een hele leuke hond zo kapotgemaakt kon worden. En daar met de dood voor moest betalen.

Rottweilers zijn niet voor iedereen, nee

Het verstillen dat hierboven wordt genoemd heb ik inderdaad ook wel gezien bij rottweilers. En dan zijn ze gevaarlijk ja.
Dan is heel kalm je uit de voeten maken een verstandige beslissing.
Maar ik heb het ook wel eens gezien bij andere rassen. Het is imo niet voorbehouden aan rottweilers, wel aan pittige tiepjes die nogal waaks en/of territoriaal zijn.

[S@ndr@]

klopt verstillen is een teken van een ongezonde interesse, zeg maar,
en ik heb het ook wel bij andere rassen gezien

[Mojuan]

Op tv heb ik het wel bij andere rassen gezien, maar ik heb het zelf voor zover ik me kan herinneren nooit meegemaakt dat een hond dat bij mij deed behalve Rottweilers.
Iig vind ik het echt doodeng, en dat heeft er wel aan bijgedragen dat ik een angst heb gekregen voor dit ras.
Gelukkig ben en blijf ik gek op honden, waardoor de angst niet extreem is/wordt.
Maar ik ben gewoon erg voorzichtig met ze.

[Miranda]

We hebben allemaal onze vooroordelen

Zo ben ik extra voorzichtig met amstafjes. Mijn vorige hond (mechelaar) is daar eens door aangevallen. Godenzijdank waren ze allebei los in het park en was mijn hond bijzonder slim. Ze liet de amstaf drie keer rond de vijver achter zich aanjagen totdat die helemaal kapót was en draaide zich toen pas om zodat ze hem op z'n flikker kon geven

Daar waren van die leuke mensen bij die dingen riepen als: "Doe je hond aan de riem anders valt de mijne aan".
Uhhhh, dan lijkt het me dat JIJ de hond aan de riem moet doen

Edit: En die vooroordelen zorgen dat je je anders gedraagt natuurlijk, dus dat maak je dan nog waar ook. Als ik achterdocht uitstraal naar een amstaf, zal die ook scherper reageren, neem ik aan.

[Daisy@]

Die blik verstarren herken ik wel. Ook wel gezien bij m'n rottweilers. Niet naar ons toe, maar in het algmeen. Andere hond, of iemand die ze niet mochten. Maar dan is het aan mij om in te grijpen en hem daaruit te halen dat er niets gebeurt.

[herejede]

rottweilers ik ben er gek op, heb dan ook nooit een nare ervaring gehad met vreemde rotties
mijn eigen rotties zijn waaks, baasgericht en heeel lief voor eigen gezin en bekenden
geweldig karakter hebben ze
maar kan me wel voorstellen dat vreemde er wat huiverig zoor zijn, er komen dan haast nooit vreemden op bezoek, en ja dan gaan ze ook naar buiten
zal er ook nooit gezellig mee gaan lopen naar een markt of zo
ik heb ze puur voor mezelf, en samen kunnen ze heerlijk spelen, heb ik geen vreemde honden voor nodig.
Als ik dan een keer naar het bos wil, of lekker hier door de wijk wil banjeren, neem ik boedje mee, een heerlijke russel die met iedereen kan

[Caro.]

Hier in het bos zal dan wel de "nieuwe fok" rondlopen want niet één Rottweiler daarvan is vervelend, noch naar mens, noch naar hond.
Integendeel, een paar ervan zijn zelfs (tot groot ongenoegen van de baas) wat bangachtig en timide.
Moet er wel bij zeggen dat het allemaal stamboomloze honden betreft (we zitten hier natuurlijk wèl in Brabant)

Bangachtig en timide hoort een Rottweiler dus niet te zijn.
Zo staat er hier op de jaarlijkse feestmarkt ( ) een standhouder met Rottweiler, speciaal gefokt op het goede karakter. Schat van een beest hoor, maar maak van een Rottweiler geen Labrador alsjeblieft.

Verstarren is heel typisch Rottweiler. Vast niet alleen voorbehouden aan een Rottweiler, maar dat is hét kenmerk dat je echt effies niet door moet gaan
Wel apart trouwens dat ik juist over het algemeen bij de reuen zie dat ze vrijer zijn naar mensen en bij de teven meer terughoudendheid naar mensen bemerk. De Rottweilerreuen die ik ken, zijn echt enorme kroelkonten en de teven wat minder.
Ook vind ik teven vaker veel feller in hun karakter.
Met reuen is het natuurlijk wel weer zo, dat ze meestal niet met andere reuen kunnen.

Ik vind ze totaal niet moeilijk op te voeden, juist vanwege de baasgerichtheid. Kaya vindt het prachtig om samen bezig te zijn en voor de minste aandacht doet ze al alles, laat staan als je dan ook nog een balletje te voorschijn tovert
Maar goed, je moet wel weten wat je in handen hebt t.o.v. vreemden en andere honden (mogelijk, hoeft niet, maar zeker wel een goede kans dat dit ras hier wat moeilijker mee is).

[Daisy@]

Bang, timide, vriendelijk naar alles en iedereen... dat is voor mij al geen rottweiler meer.
Ik vind juist dát wat zo kenmerkend is voor een rottweiler zo mooi in dat ras.

[Miranda]

Bang en timide? Nee, da's niet echt des rottweiler wat mij betreft.
Een bange hond met die bijtkracht per cm2 is ook niet echt iets wat je wil, denk ik?

Lompigheid vind ik wel raseigen, trouwens.
Laatst een leuk gesprek gehad met baasjes van een heel leuke jonge rottweiler. Die was in volle vaart, terwijl hij omkeek, tegen een boom gelopen. De sukkel. Mijn 'en toen schudde hij het van zich af en rende door?' werd bevestigend beantwoord

Damn. Ik wil weer een rottweiler er bij
Rottopic, dit....
Nja, als de pup hier is opgevoed wellicht een herplaatser.

[Caro.]

Bang en timide? Nee, da's niet echt des rottweiler wat mij betreft.
Een bange hond met die bijtkracht per cm2 is ook niet echt iets wat je wil, denk ik?

Lompigheid vind ik wel raseigen, trouwens.
Laatst een leuk gesprek gehad met baasjes van een heel leuke jonge rottweiler. Die was in volle vaart, terwijl hij omkeek, tegen een boom gelopen. De sukkel. Mijn 'en toen schudde hij het van zich af en rende door?' werd bevestigend beantwoord

Damn. Ik wil weer een rottweiler er bij
Rottopic, dit....
Nja, als de pup hier is opgevoed wellicht een herplaatser.

Zo knalde Kaya toen ze net gewisseld had in volle vaart tegen een andere Rottweiler op (speels rennen hoor), kop schudden, bloed vloog bijna om je oren (overdreven dan, haha) en doorrennen. Mooi d'r net nieuwe voortand eruit
Maar gewoon doorrennen.
Dat vind ik trouwens erg moeilijk aan ze ook, want ze zijn echt keihard. Kaya had laatst dus een wortelontsteking, aan 2 van de 3 wortels van een kies. Ik merkte niks aan haar, totdat haar hele wang zo dik werd dat ze bijna geen oog meer had. Onder narcose, kies eruit natuurlijk.
Maar die moet al dagen van te voren vergaan zijn van de pijn en niks gemerkt; de dag ervoor had ze zelfs nog een kluif op.

[Cash]

Verstarren is heel typisch Rottweiler. Vast niet alleen voorbehouden aan een Rottweiler, maar dat is hét kenmerk dat je echt effies niet door moet gaan
).

Zo hadden wij een beer van een rottweiler reu bij de uitlaatservice.
Die stond altijd los achterin de bus, voor de kenneltjes.
Het was een schat van een hond maar liet absoluut niet met zich sollen. En idd, dan verstarde hij ook. Gaf heeeel duidelijk aan "nu stoppen!".

Wij liepen eens ergens toen een onbekende meneer compleet uit zijn dak ging tegen mij. Die meneer kwam behoorlijk dreigend over.
En ineens kwam die rottweiler reu de bus uit, uiterst kalm hoor maar met een ijzige blik kwam hij naar mij en die meneer toe :N: .
Die meneer wist niet hoe snel hij zich uit de voeten moest maken waarop die reu zich omdraaide en de bus weer instapte....

[Daisy@]

Nou.... dat lijkt me nu ook niet verstandig. Lekker dom bezig. Spike gromde vaak wel, maar keek vriendelijk en liet zijn tanden heel bedekt!
Deze kijkt totaal NIET vriendelijk meer.
Was m'n reactie op het eerste filmpje. Zie nu de andere filmpjes.

Dat vind ik ZWAAR onverantwoord! Een hond vind ik al niet op de bank horen naast zo'n klein kindje, helemaal niet naast een kind. Heb zelf geen kinderen. Maar als die hier waren was er maar één plaats voor de honden. En dat was de mand! Ouders werden wél verteld dat ze hun kinderen van de manden vandaan moesten houden. Honden moesten wel een plaatsje hebben waar ze rust hadden.
Typisch niet weten wát je in huis hebt..... dom en triest.....

Enne... wat cash schrijft vind ik weer heerlijk van een rottweiler. Hoewel er zat andere rassen zijn die dit ook zouden doen hoor.

[Lillith]

Tja, Nanna deze kan ik wel lezen hoor!!!
Is wel over de top

[Caro.]

Verstarren is heel typisch Rottweiler. Vast niet alleen voorbehouden aan een Rottweiler, maar dat is hét kenmerk dat je echt effies niet door moet gaan
).

Zo hadden wij een beer van een rottweiler reu bij de uitlaatservice.
Die stond altijd los achterin de bus, voor de kenneltjes.
Het was een schat van een hond maar liet absoluut niet met zich sollen. En idd, dan verstarde hij ook. Gaf heeeel duidelijk aan "nu stoppen!".

Wij liepen eens ergens toen een onbekende meneer compleet uit zijn dak ging tegen mij. Die meneer kwam behoorlijk dreigend over.
En ineens kwam die rottweiler reu de bus uit, uiterst kalm hoor maar met een ijzige blik kwam hij naar mij en die meneer toe :N: .
Die meneer wist niet hoe snel hij zich uit de voeten moest maken waarop die reu zich omdraaide en de bus weer instapte....

Haha, nou daar kan ik me wat bij voorstellen En toch he? op die momenten ben je maar wat blij met zo'n hond, tenminste, ik wel.
Zo is Puchu ooit aangevallen toen hij een pupje was. Van echt grote afstand kwam een Labrador reu (ik ken de reu en dat is echt geen lieverdje) keihard op hem afgerend en dook bovenop hem. Puchu was 9 of 10 weken pas.
Ik liet direct Kaya los en die werkte hem er binnen 2 seconde vanaf en daarna ging ze voor Puchu staan. De Labrador wilde nog een keer aanvallen, ze stond er tussen en deed niks behalve ijzig kalm en 'opgeblazen' keek ze de Lab.reu recht aan.
Die droop af. En ook toen, tja ik kan er niks aan doen, maar ik was zo trots op haar hoe ze dit deed. Terwijl ze best een kattenkop is en een rotsnauw kan geven, maar nu stond ze er als één blok beton, ijzig kalm.

[Caro.]

Ik kan het geluid hier niet aanzetten, want dan heb ik gelijk twee wakkere honden maar wat ik zie is volkomen absurd.
Heb je geen leuke filmpjes Nanna?